అథర్వవేదం · సూక్తం 20.58

20.58.1

श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत ।
वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥ २०.५८.१ ॥

సూర్యుడు పరిపక్వమైనట్లుగా, అందరూ ఇంద్రుని భాగాన్ని అనుభవించుగాక. పుట్టిన, పుడుతున్న వసువులను ఓజస్సుతో, ప్రతి భాగానికి బదులుగా మనం ప్రకాశింపజేద్దాం.

अनर्शरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः ।
सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन् ॥ २०.५८.२ ॥

ఎన్నడూ దానం ఆపని, ధనమిచ్చే ఇంద్రుని స్తుతించు; ఇంద్రుని దానాలు శుభకరమైనవి. అతడు యజమానుని కోరికపై కోపించడు, దానానికి మనస్సును ప్రేరేపిస్తూ.

बण्महामसि सूर्य बडादित्य महामसि ।
महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महामसि ॥ २०.५८.३ ॥

అహో! నీవు మహానుభావుడవు, ఓ సూర్యా; అహో! నీవు మహానుభావుడవు, ఓ ఆదిత్యా. నీ సత్తా యొక్క మహిమ స్తుతించబడుతోంది; నిజంగా, ఓ దేవా, నీవు మహానుభావుడవు.

बट्सूर्य श्रवसा महामसि सत्रा देव महामसि ।
मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम् ॥ २०.५८.४ ॥

అహో! ఓ సూర్యా, కీర్తితో నీవు మహానుభావుడవు; నిజంగా, ఓ దేవా, నీవు మహానుభావుడవు. నీ మహిమతో నీవు దేవతల అసురుడు, పురోహితుడు, విభుడు; నాశం లేని జ్యోతి.