अथर्ववेद · सूक्त 4.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.14.1
अजो ह्यग्नेरजनिष्ट शोकात्सो अपश्यज्जनितारमग्रे ।
तेन देवा देवतामग्र आयन् तेन रोहान् रुरुहुर्मेध्यासः ॥ ४.१४.१ ॥
अज अग्नीपासून उष्णतेमुळे जन्मला; त्याने आरंभी आपल्या जनकाला पाहिले. त्यामुळे देवांनी आरंभी देवत्व मिळवले; त्यामुळे पवित्र जन उंच लोकांवर चढले.
4.14.2
क्रमध्वमग्निना नाकमुख्यान् हस्तेषु बिभ्रतः ।
दिवस्पृष्ठं स्वर्गत्वा मिश्रा देवेभिराध्वम् ॥ ४.१४.२ ॥
अग्नीसह पुढे चला; हातांत धारण करून नाकलोकाचे प्रमुख होऊन. द्युलोकाच्या पाठीवर पोहोचून स्वर्ग मिळवून देवांसह एकरूप व्हा.
4.14.3
पृष्ठात्पृथिव्या अहमन्तरिक्षमारुहमन्तरिक्षाद्दिवमारुहम् ।
दिवो नाकस्य पृष्ठात्स्वर्ज्योतिरगामहम् ॥ ४.१४.३ ॥
पृथ्वीच्या पाठीवरून मी अंतरिक्षावर चढलो; अंतरिक्षातून द्युलोकावर चढलो. द्युलोकाच्या नाकाच्या पाठीवरून मी स्वर्गज्योतीला पोहोचलो.
4.14.4
स्वर्यन्तो नापेक्षन्त आ द्यां रोहन्ति रोदसी ।
यज्ञं ये विश्वतोधारं सुविद्वांसो वितेनिरे ॥ ४.१४.४ ॥
स्वर्गाची इच्छा करणारे संकोच करत नाहीत; ते द्युलोकावर चढतात — दोन्ही लोकांपर्यंत. सर्वधारक यज्ञ चांगले जाणणारे त्याचा विस्तार करतात.
4.14.5
अग्ने प्रेहि प्रथमो देवतानां चक्षुर्देवानामुत मानुषाणाम् ।
इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर्यन्तु यजमानाः स्वस्ति ॥ ४.१४.५ ॥
हे अग्नी, पुढे ये — देवांमध्ये प्रथम, देव आणि मानवांचे डोळे. भृगूंसह प्रेमाने यजन इच्छिणारे यजमान कल्याणाने स्वर्गाला जावोत.
4.14.6
अजमनज्मि पयसा घृतेन दिव्यं सुपर्णं पयसं बृहन्तम् ।
तेन गेष्म सुकृतस्य लोकं स्वरारोहन्तो अभि नाकमुत्तमम् ॥ ४.१४.६ ॥
अजाला मी दूध आणि तुपाने अभिषेक करतो — दिव्य सुपर्णाला, पोषक महानाला. त्याद्वारे आम्ही सुकृताच्या लोकात जावो; स्वर्गावर चढत उत्तम नाकाकडे.
4.14.7
पञ्चौदनं पञ्चभिरङ्गुलिभिर्दर्व्योद्धर पञ्चधैतमोदनम् ।
प्राच्यां दिशि शिरो अजस्य धेहि दक्षिणायां दिशि दक्षिणं धेहि पार्श्वम् ॥ ४.१४.७ ॥
पाच ओदन पाच बोटांनी दर्वीने काढा; हा ओदन पाच प्रकारे ठेवा. पूर्व दिशेला अजाचे शिर ठेवा; दक्षिण दिशेला त्याची उजवी बाजू ठेवा.
4.14.8
प्रतीच्यां दिशि भसदमस्य धेह्युत्तरस्यां दिश्युत्तरं धेहि पार्श्वम् ।
ऊर्ध्वायां दिश्यजस्यानूकं धेहि दिशि ध्रुवायां धेहि पाजस्यमन्तरिक्षे मध्यतो मध्यमस्य ॥ ४.१४.८ ॥
पश्चिम दिशेला याचे नितंब ठेवा; उत्तर दिशेला डावी बाजू ठेवा. ऊर्ध्व दिशेला अजाचा पाठीचा कणा ठेवा; ध्रुव दिशेला पोटाचा भाग ठेवा, अंतरिक्षात मध्यापासून मध्यभाग.
4.14.9
शृतमजं शृतया प्रोर्णुहि त्वचा सर्वैरङ्गैः संभृतं विश्वरूपम् ।
स उत् तिष्ठेतो अभि नाकमुत्तमं पद्भिश्चतुर्भिः प्रति तिष्ठ दिक्षु ॥ ४.१४.९ ॥
शिजवलेल्या अजाला शिजलेल्या त्वचेने झाका; तो सर्व अवयवांनी सज्ज असलेले विश्वरूप आहे. तो उठो आणि उत्तम स्वर्गाकडे जावो; चार पायांनी दिशांमध्ये स्थिर राहो.