Atharvaveda · Sūkta 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
दिवे स्वाहा ॥ ५.९.१ ॥
Dem Himmel, svāhā.
5.9.2
पृथिव्यै स्वाहा ॥ ५.९.२ ॥
Der Erde, svāhā.
5.9.3
अन्तरिक्षाय स्वाहा ॥ ५.९.३ ॥
Dem Luftraum, svāhā.
5.9.4
अन्तरिक्षाय स्वाहा ॥ ५.९.४ ॥
Dem Luftraum, svāhā.
5.9.5
दिवे स्वाहा ॥ ५.९.५ ॥
Dem Himmel, svāhā.
5.9.6
पृथिव्यै स्वाहा ॥ ५.९.६ ॥
Der Erde, svāhā.
5.9.7
सूर्यो मे चक्षुर्वातः प्राणोऽन्तरिक्षमात्मा पृथिवी शरीरम् ।
अस्तृतो नामाहमयमस्मि स आत्मानं नि दधे द्यावापृथिवीभ्यां गोपीथाय ॥ ५.९.७ ॥
Die Sonne ist mein Auge, der Wind mein Atem, der Luftraum mein Selbst, die Erde mein Leib. Ich bin der mit unversehrtem Namen; dieser bin ich. Er legt sein Selbst in Himmel und Erde, zum Schutz.
5.9.8
उदायुरुद्बलमुत्कृतमुत्कृत्यामुन् मनीषामुदिन्द्रियम् ।
आयुष्कृदायुष्पत्नी स्वधावन्तौ गोपा मे स्तं गोपायतं मा ।
आत्मसदौ मे स्तं मा मा हिंसिष्टम् ॥ ५.९.८ ॥
Mein Leben soll sich erheben, meine Kraft soll sich erheben, mein hohes Denken soll sich erheben, meine Sinneskraft soll sich erheben. Ihr Lebensspender, Lebensgefährtin, ihr Besitzer der Eigenkraft, seid meine Hüter, bewahrt mich. Weilt in meinem Selbst; schadet mir nicht.