अथर्ववेद · सूक्त 6.111

6.111.1

इमं मे अग्ने पुरुषं मुमुग्ध्ययं यो बद्धः सुयतो लालपीति ।
अतोऽधि ते कृणवद्भागधेयं यदानुन्मदितोऽसति ॥ ६.१११.१ ॥

हे अग्नी, माझ्या या माणसाला मुक्त कर; तो बद्ध आहे, नीट आवरलेला असूनही बडबडतो. तो उन्मत्त नसताना तुलाच आपला वाटा करो.

अग्निष्टे नि शमयतु यदि ते मन उद्युतम् ।
कृणोमि विद्वान् भेषजं यथानुन्मदितोऽससि ॥ ६.१११.२ ॥

तुझे मन विचलित झाले असेल तर अग्नी ते शांत करो. जाणता होऊन मी औषध करतो, जेणेकरून तू उन्मत्त राहू नयेस.

देवैनसादुन्मदितमुन्मत्तं रक्षसस्परि ।
कृणोमि विद्वान् भेषजं यदानुन्मदितोऽसति ॥ ६.१११.३ ॥

देवांच्या अपराधाने उन्मत्त झालेल्याला, राक्षसापासून वेडा झालेल्याला मी दूर करतो. जाणता होऊन औषध करतो, तो उन्मत्त नसताना.

पुनस्त्वा दुरप्सरसः पुनरिन्द्रः पुनर्भगः ।
पुनस्त्वा दुर्विश्वे देवा यथानुन्मदितोऽससि ॥ ६.१११.४ ॥

पुन्हा तुला दुष्ट अप्सरा, पुन्हा इंद्र, पुन्हा भग; पुन्हा तुला दुष्ट विश्वेदेव (परत देवोत), तू उन्मत्त न राहावास.