ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.117

6.117.1

अपमित्यमप्रतीत्तं यदस्मि यमस्य येन बलिना चरामि ।
इदं तदग्ने अनृणो भवामि त्वं पाशान् विचृतं वेत्थ सर्वान् ॥ ६.११७.१ ॥

ಹಿಂದಿರುಗಿಸದ ಸಾಲ ನಾನೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ಯಮನ ಬಲದಿಂದ ನಾನು ಯಾವುದರಿಂದ ಬದುಕುತ್ತೇನೋ — ಅಗ್ನಿಯೇ, ಇದರಿಂದ ನಾನು ಋಣಮುಕ್ತನಾಗಲಿ; ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ನೀನು ಬಲ್ಲೆ.

इहैव सन्तः प्रति दद्म एनज्जीवा जीवेभ्यो नि हराम एनत् ।
अपमित्य धान्यं यज्जघसाहमिदं तदग्ने अनृणो भवामि ॥ ६.११७.२ ॥

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ನಾವು ಇದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇವೆ; ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಇದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಸಾಲವಾಗಿ ತಿಂದ ಧಾನ್ಯ — ಅಗ್ನಿಯೇ, ಇದರಿಂದ ನಾನು ಋಣಮುಕ್ತನಾಗಲಿ.

अनृणा अस्मिन्न् अनृणाः परस्मिन् तृतीये लोके अनृणाः स्याम ।
ये देवयानाः पितृयाणश्च लोकाः सर्वान् पथो अनृणा आ क्षियेम ॥ ६.११७.३ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಋಣರಹಿತರಾಗಿ, ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಋಣರಹಿತರಾಗಿ, ಮೂರನೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಋಣರಹಿತರಾಗಿ ನಾವಿರೋಣ. ದೇವಯಾನ ಮತ್ತು ಪಿತೃಯಾಣ ಲೋಕಗಳ ಎಲ್ಲ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಋಣರಹಿತರಾಗಿ ನಾವು ನೆಲೆಸೋಣ.