ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.117

6.117.1

अपमित्यमप्रतीत्तं यदस्मि यमस्य येन बलिना चरामि ।
इदं तदग्ने अनृणो भवामि त्वं पाशान् विचृतं वेत्थ सर्वान् ॥ ६.११७.१ ॥

ਜੋ ਨਾ ਮੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਧਾਰ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਯਮ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ — ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ ਹੋਵਾਂ; ਸਾਰੇ ਫੰਦੇ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।

इहैव सन्तः प्रति दद्म एनज्जीवा जीवेभ्यो नि हराम एनत् ।
अपमित्य धान्यं यज्जघसाहमिदं तदग्ने अनृणो भवामि ॥ ६.११७.२ ॥

ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮੋੜਦੇ ਹਾਂ; ਜੀਵਿਤਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵ ਇਹ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਧਾਰ ਦਾ ਜੋ ਅੰਨ ਮੈਂ ਖਾਧਾ — ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ ਹੋਵਾਂ।

अनृणा अस्मिन्न् अनृणाः परस्मिन् तृतीये लोके अनृणाः स्याम ।
ये देवयानाः पितृयाणश्च लोकाः सर्वान् पथो अनृणा आ क्षियेम ॥ ६.११७.३ ॥

ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ, ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ, ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ ਅਸੀਂ ਹੋਈਏ। ਦੇਵਯਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤ੍ਰਯਾਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਵਸੀਏ।