अथर्ववेद · सूक्त 6.123

6.123.1

एतं सधस्थाः परि वो ददामि यं शेवधिमावहाज्जातवेदः ।
अन्वागन्ता यजमानः स्वस्ति तं स्म जानीत परमे व्योमन् ॥ ६.१२३.१ ॥

हे सधस्थांनो, जातवेदसा, तू आणलेला हा खजिना मी तुम्हाला देतो. मागून येणारा यजमान स्वस्तीसह येत आहे; त्याला परम आकाशात ओळखा.

जानीत स्मैनं परमे व्योमन् देवाः सधस्था विद लोकमत्र ।
अन्वागन्ता यजमानः स्वस्तीष्टापूर्तं स्म कृणुताविरस्मै ॥ ६.१२३.२ ॥

परम आकाशात यास ओळखा; हे देवांनो, सधस्थांनो, येथे लोक ओळखा. मागून येणारा यजमान स्वस्तीसह येतो; त्याच्यासाठी इष्टापूर्त प्रकट करा.

देवाः पितरः पितरो देवाः ।
यो अस्मि सो अस्मि ॥ ६.१२३.३ ॥

देव पितर आहेत, पितर देव आहेत. मी जो आहे तोच मी आहे.

स पचामि स ददामि ।
स यजे स दत्तान् मा यूषम् ॥ ६.१२३.४ ॥

तो मी शिजवतो, तो मी देतो. तो मी यज्ञ करतो; दिलेले तेही तोच. तुम्ही मला जपा.

नाके राजन् प्रति तिष्ठ तत्रैतत्प्रति तिष्ठतु ।
विद्धि पूर्तस्य नो राजन्त्स देव सुमना भव ॥ ६.१२३.५ ॥

हे राजा, स्वर्गात स्थिर राहा; तेथे हेही स्थिर होवो. हे राजा, आमचे पूर्त जाणा; हे देवा, प्रसन्नमन व्हा.