અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.18

6.18.1

ईर्ष्याया ध्राजिं प्रथमां प्रथमस्या उतापराम् ।
अग्निं हृदय्यं शोकं तं ते निर्वापयामसि ॥ ६.१८.१ ॥

ઈર્ષ્યાના પ્રથમ અને પછીના આવેગને, હૃદયમાં બળતી તે આગ અને શોકને, અમે તારામાંથી શાંત કરીએ છીએ.

यथा भूमिर्मृतमना मृतान् मृतमनस्तरा ।
यथोत मम्रुषो मन एवेर्ष्योर्मृतं मनः ॥ ६.१८.२ ॥

પૃથ્વી જેમ મૃત મનવાળી છે, મૃતો કરતાં પણ વધુ મૃત મનવાળી, અને મૃતોનું મન જેમ, તેમ ઈર્ષ્યાથી આ મન મૃત થાય.

अदो यत्ते हृदि श्रितं मनस्कं पतयिष्णुकम् ।
ततस्त ईर्ष्यां मुञ्चामि निरूष्माणं दृतेरिव ॥ ६.१८.३ ॥

તારા હૃદયમાં ટકેલા, ઊડતા તે મનમાંથી, ચામડાની મશકમાંથી ગરમી કાઢી નાખે તેમ, તારી ઈર્ષ્યા હું છોડાવું છું.