अथर्ववेद · सूक्त 6.18

6.18.1

ईर्ष्याया ध्राजिं प्रथमां प्रथमस्या उतापराम् ।
अग्निं हृदय्यं शोकं तं ते निर्वापयामसि ॥ ६.१८.१ ॥

मत्सराचा पहिला आणि नंतरचा आवेग, हृदयातील तो अग्नी आणि शोक, ते आम्ही तुझ्यातून विझवतो.

यथा भूमिर्मृतमना मृतान् मृतमनस्तरा ।
यथोत मम्रुषो मन एवेर्ष्योर्मृतं मनः ॥ ६.१८.२ ॥

पृथ्वी जशी मृत मनाची आहे, मृतांहूनही अधिक मृत मनाची, आणि मेलेल्यांचे मन जसे, तसेच मत्सराने हे मन मृत होवो.

अदो यत्ते हृदि श्रितं मनस्कं पतयिष्णुकम् ।
ततस्त ईर्ष्यां मुञ्चामि निरूष्माणं दृतेरिव ॥ ६.१८.३ ॥

तुझ्या हृदयात स्थिरावलेल्या, उडणाऱ्या त्या मनातून, चामड्याच्या पिशवीतून उष्णता काढावी तसे, तुझा मत्सर मी सोडवतो.