અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.83

6.83.1

अपचितः प्र पतत सुपर्णो वसतेरिव ।
सूर्यः कृणोतु भेषजं चन्द्रमा वोऽपोच्छतु ॥ ६.८३.१ ॥

હે અપચિત, માળામાંથી પક્ષીની જેમ ઊડી જા. સૂર્ય ઔષધ બને; ચંદ્ર તને દૂર કરે.

एन्येका श्येन्येका कृष्णैका रोहिणी द्वे ।
सर्वासामग्रभं नामावीरघ्नीरपेतन ॥ ६.८३.२ ॥

એક એન્યા, એક શ્યેન્યા, એક કૃષ્ણા, બે રોહિણી. તે સર્વનું નામ મેં પહેલાં લીધું; હે વીરઘાતિનીઓ, દૂર જાઓ.

असूतिका रामायण्यपचित्प्र पतिष्यति ।
ग्लौरितः प्र पतिष्यति स गलुन्तो नशिष्यति ॥ ६.८३.३ ॥

વંધ્યતા લાવનારી રામાયણી, અપચિત ઊડી જશે. ગ્લૌ અહીંથી ઊડી જશે; તે ગળી જનાર રોગ નાશ પામશે.

वीहि स्वामाहुतिं जुषाणो मनसा स्वाहा मनसा यदिदं जुहोमि ॥ ६.८३.४ ॥

તારી પોતાની આહુતિ પ્રસન્ન થઈને સ્વીકાર. મનથી સ્વાહા! મનથી આ જે હું હોમું છું.