अथर्ववेद · सूक्त 6.83

6.83.1

अपचितः प्र पतत सुपर्णो वसतेरिव ।
सूर्यः कृणोतु भेषजं चन्द्रमा वोऽपोच्छतु ॥ ६.८३.१ ॥

हे अपचित, घरट्यातून पक्ष्याप्रमाणे उडून जा. सूर्य औषध होवो; चंद्र तुला दूर करो.

एन्येका श्येन्येका कृष्णैका रोहिणी द्वे ।
सर्वासामग्रभं नामावीरघ्नीरपेतन ॥ ६.८३.२ ॥

एक एन्या, एक श्येन्या, एक कृष्णा, दोन रोहिणी. त्या सर्वांचे नाव मी आधी घेतले; हे वीरघातिनींनो, दूर व्हा.

असूतिका रामायण्यपचित्प्र पतिष्यति ।
ग्लौरितः प्र पतिष्यति स गलुन्तो नशिष्यति ॥ ६.८३.३ ॥

वंध्यत्व आणणारी रामायणी, अपचित उडून जाईल. ग्लौ येथून उडून जाईल; तो गिळणारा रोग नष्ट होईल.

वीहि स्वामाहुतिं जुषाणो मनसा स्वाहा मनसा यदिदं जुहोमि ॥ ६.८३.४ ॥

तुझी स्वतःची आहुती प्रसन्नपणे स्वीकार कर. मनापासून स्वाहा! मनापासून हे जे मी हवन करतो.