अथर्ववेद · सूक्त 6.85

6.85.1

वरणो वारयाता अयं देवो वनस्पतिः ।
यक्ष्मो यो अस्मिन्न् आविष्टस्तमु देवा अवीवरन् ॥ ६.८५.१ ॥

हा वरण वृक्ष, दिव्य वनस्पती, रोखून धरो. याच्यात शिरलेल्या यक्ष्माला देवांनी निश्चितच दूर केले आहे.

इन्द्रस्य वचसा वयं मित्रस्य वरुणस्य च ।
देवानां सर्वेषां वाचा यक्ष्मं ते वारयामहे ॥ ६.८५.२ ॥

इंद्राच्या वचनाने, मित्र आणि वरुणाच्या वचनाने, आणि सर्व देवांच्या वाणीने आम्ही तुझ्यापासून यक्ष्माला दूर करतो.

यथा वृत्र इमा आपस्तस्तम्भ विश्वधा यतीः ।
एवा ते अग्निना यक्ष्मं वैश्वानरेण वारये ॥ ६.८५.३ ॥

जसे वृत्राने हे वाहणारे पाणी सर्व बाजूंनी रोखले, तसेच मी वैश्वानर अग्नीने तुझ्या यक्ष्माला रोखतो.