અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.78

7.78.1

अपचितां लोहिनीनां कृष्णा मातेति शुश्रुम ।
मुनेर्देवस्य मूलेन सर्वा विध्यामि ता अहम् ॥ ७.७८.१ ॥

અપચિત અને લોહિની (વનસ્પતિઓ)ની કાળી માતા, એમ અમે સાંભળ્યું છે. મુનિ દેવના મૂળથી તે સર્વને હું વીંધું છું.

विध्याम्यासां प्रथमां विध्यामि उत मध्यमाम् ।
इदं जघन्यामासामा छिनद्मि स्तुकामिव ॥ ७.७८.२ ॥

આમાંથી પ્રથમને હું વીંધું છું, મધ્યમને પણ વીંધું છું. આમનો નીચલો ભાગ અહીં જ કાપું છું, દાંડલું કાપે તેમ.

त्वाष्ट्रेणाहं वचसा वि त ईर्ष्याममीमदम् ।
अथो यो मन्युष्टे पते तमु ते शमयामसि ॥ ७.७८.३ ॥

ત્વષ્ટાના વચનથી મેં તારી ઈર્ષ્યા દૂર કરી છે. હે સ્વામી, તારામાંનો જે ક્રોધ છે, તેને પણ અમે શાંત કરીએ છીએ.

व्रतेन त्वं व्रतपते समक्तो विश्वाहा सुमना दीदिहीह ।
तं त्वा वयं जातवेदः समिद्धं प्रजावन्त उप सदेम सर्वे ॥ ७.७८.४ ॥

વ્રતથી તું, હે વ્રતપતિ, સારી રીતે અભિષિક્ત થઈને સદા પ્રસન્ન મનથી અહીં પ્રકાશ. હે જાતવેદ, પ્રજ્વલિત એવા તારી પાસે અમે સૌ સંતાનો સાથે બેસીએ.