ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 7.78

7.78.1

अपचितां लोहिनीनां कृष्णा मातेति शुश्रुम ।
मुनेर्देवस्य मूलेन सर्वा विध्यामि ता अहम् ॥ ७.७८.१ ॥

ਅਪਚਿਤ ਅਤੇ ਲੋਹਿਨੀ ਦੀ ਕਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਮੁਨੀ ਦੇਵ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਿੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।

विध्याम्यासां प्रथमां विध्यामि उत मध्यमाम् ।
इदं जघन्यामासामा छिनद्मि स्तुकामिव ॥ ७.७८.२ ॥

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਿੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਇੱਥੇ ਹੀ ਕੱਟਦਾ ਹਾਂ, ਡੰਡੀ ਵਾਂਗ।

त्वाष्ट्रेणाहं वचसा वि त ईर्ष्याममीमदम् ।
अथो यो मन्युष्टे पते तमु ते शमयामसि ॥ ७.७८.३ ॥

ਤ੍ਵਸ਼ਟਾ ਦੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਈਰਖਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

व्रतेन त्वं व्रतपते समक्तो विश्वाहा सुमना दीदिहीह ।
तं त्वा वयं जातवेदः समिद्धं प्रजावन्त उप सदेम सर्वे ॥ ७.७८.४ ॥

ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਵ੍ਰਤਪਤੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਚਮਕ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਅਸੀਂ ਸਭ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਬੈਠੀਏ।