Mahābhārata · Adhyāya 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
Gāndhārī: Derribado por Bhīmasena, el Āvantya está siendo devorado por buitres y chacales. Aunque sus parientes están lejos, aquel héroe yace como si no tuviera parientes.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
Mira a aquel, oh Madhusūdana, que causó carnicería entre los héroes, yaciendo en el lecho de los héroes, rociado de sangre.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
Chacales, cuervos y devoradores de carne de muchas clases lo arrastran uno tras otro. Mira el giro del tiempo.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
Alrededor de aquel héroe, el Āvantya, que yace en el lecho de los héroes y clama, se sientan mujeres llorando.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
Mira al Prātipeya Bāhlika, el gran arquero, abatido por Bhīma, yaciendo como un tigre dormido, aquel de mente oscura.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
Incluso muerto, el color de su rostro resplandece en extremo, como la luna llena que se alza en el día de luna llena.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
Abrasado por el dolor de su hijo y cumpliendo su juramento, el castigador de Pāka (Arjuna) derribó en la batalla al hijo de Vṛddhakṣatra.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
Mira: a este Jayadratha, protegido por los magnánimos, lo mató quien, rompiendo las once divisiones, quiso cumplir su palabra.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
¡Oh Janārdana! El señor de Sindhu y Sauvīra, el magnánimo Jayadratha lleno de orgullo, está siendo devorado por chacales y buitres.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
¡Oh Acyuta! Aunque protegido por sus esposas devotas, ellas, atemorizándolo, lo arrastran desde cerca hacia el denso terreno bajo.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
Contemplándolo, al de grandes brazos, estas mujeres de Sindhu, Sauvīra, Kamboja, Gāndhāra y los Yavana se sientan a su alrededor.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
¡Oh Janārdana! En el instante en que secuestró a Kṛṣṇā (Draupadī) y huyó con los Kekaya, Jayadratha quedó condenado a ser muerto por los Pāṇḍava.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
Oh Kṛṣṇa, cuando Jayadratha fue liberado, honraron a Duḥśalā. ¿Por qué hoy no la honran de nuevo?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
Por el rey de Sindhu mi joven hija tropieza de dolor, como si se destruyera y maldijera a los Pāṇḍavas.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
Oh Kṛṣṇa, ¿qué pena mayor puede haber para mí que esta: mis hijas y jóvenes nueras, con sus señores muertos, se han vuelto viudas?
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
¡Ay, qué vergüenza! Mira a Duḥśalā, como si estuviera libre de pena y temor, corriendo de un lado a otro sin ver la cabeza de su esposo.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
El que contuvo a todos los Pāṇḍava, ávidos por sus hijos, tras matar vastos ejércitos, él mismo cayó bajo el poder de la muerte.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
Rodeando a aquel héroe, como un elefante enloquecido, supremamente invencible, lloran estas mujeres de rostro de luna.