Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 11.21

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

11.21.1

आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥

คานธารีกล่าวว่า อาวันตยะผู้ถูกภีมเสนะสังหารล้มลง กำลังถูกแร้งและหมาจิ้งจอกกัดกิน วีรบุรุษผู้นั้นนอนราวกับไม่มีญาติ แม้ญาติของเขาจะอยู่ห่างไกล

11.21.2

तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥

ดูเขาเถิด โอ มธุสูทนะ ผู้ก่อการสังหารหมู่ในหมู่วีรบุรุษ บัดนี้นอนอยู่บนเตียงของวีรบุรุษ เปื้อนไปด้วยเลือด

11.21.3

तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥

ทั้งหมาจิ้งจอก อีกา และสัตว์กินเนื้อหลายชนิด ต่างลากร่างของเขาไปทีละตัวสลับกัน ดูเถิดความผันแปรของกาลเวลา

11.21.4

शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥

รอบ ๆ วีรบุรุษอาวันตยะผู้นอนอยู่บนเตียงของวีรบุรุษและร้องคร่ำครวญ มีสตรีนั่งร้องไห้อยู่โดยรอบ

11.21.5

प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥

ดูเถิด ปราติเปยะ พาห์ลิกะ นักธนูผู้ยิ่งใหญ่ ถูกภีมสังหาร นอนดุจเสือที่กำลังหลับ ผู้มีใจดำเช่นนั้น

11.21.6

अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥

แม้ตายแล้ว สีหน้าของเขายังงดงามยิ่งนัก เหมือนพระจันทร์เต็มดวงที่ขึ้นในวันเพ็ญ

11.21.7

पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥

ด้วยความเศร้าโศกจากการสูญเสียบุตรและเพื่อรักษาคำปฏิญาณ ผู้ปราบปากะ (อรชุน) ได้สังหารบุตรของวฤทธกษัตริย์ในการรบ

11.21.8

एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥

ชยัทรถนี้ ซึ่งถูกผู้ยิ่งใหญ่คุ้มกันอยู่ ได้ถูกสังหารโดยผู้ที่ทะลวงทัพทั้งสิบเอ็ดกองเข้าไป เพราะปรารถนาจะทำให้คำสัตย์ของตนสำเร็จ ดูเถิด

11.21.9

सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥

โอ ชนารทนะ ชยัทรถ เจ้าแห่งสินธุและเสาวีระ ผู้มีใจสูงเต็มไปด้วยความทะนง กำลังถูกหมาจิ้งจอกและแร้งกัดกิน

11.21.10

संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥

โอ อัจยุตะ แม้จะได้รับการคุ้มครองจากเหล่าภรรยาผู้จงรักภักดี พวกนางกลับทำให้เขาหวาดกลัวและลากเขาจากที่ใกล้ ๆ ไปยังพื้นที่ต่ำที่รกทึบ

11.21.11

तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥

สตรีเหล่านี้ คือหญิงแห่งสินธุ เสาวีระ กัมโพชะ คันธาระ และยวนะ ต่างจ้องมองวีรบุรุษแขนใหญ่ผู้นั้นแล้วนั่งล้อมอยู่รอบตัวเขา

11.21.12

यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥

โอ ชนารทนะ ในขณะที่เขาฉุดกฤษณา (เทราปที) และหนีไปพร้อมกับชาวเกกัยะ ชยัทรถก็กลายเป็นผู้ที่ปาณฑพจะต้องสังหารในทันที

11.21.13

दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥

โอ กฤษณะ ตอนนั้นเมื่อชยัทรถได้รับการปล่อยตัว พวกเขาให้เกียรติทุศศละ เหตุใดวันนี้พวกเขาจึงไม่ให้เกียรตินางอีกเล่า

11.21.14

सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥

เพราะกษัตริย์แห่งสินธุ ลูกสาวคนเล็กของข้าเซไปเซมาด้วยความทุกข์ราวกับกำลังทำลายตนเอง และด่าทอปาณฑพ

11.21.15

किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥

โอ กฤษณะ จะมีความทุกข์อันใดยิ่งกว่าที่จะเกิดแก่ข้าได้อีก เมื่อบุตรีและลูกสะใภ้ผู้ยังเยาว์ของข้า ต้องเป็นหม้ายเพราะเจ้าของถูกสังหารเสียแล้ว

11.21.16

हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥

อนิจจา น่าอับอาย ดูทุศศละเถิด นางราวกับไม่มีความโศกและความกลัว วิ่งไปมาอย่างไร้จุดหมาย ไม่เห็นศีรษะของสามีของตน

11.21.17

वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥

ผู้ที่เคยห้ามปรามปาณฑพทั้งหมด ผู้โลภในบุตรของตน เมื่อได้สังหารกองทัพอันมากมาย ตัวเขาเองก็ตกอยู่ในอำนาจแห่งความตาย

11.21.18

तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥

สตรีผู้มีใบหน้าดุจจันทร์เหล่านี้ ล้อมวีรบุรุษผู้นั้นไว้ ดุจช้างที่เมามัน ผู้ยากจะพ่ายแพ้ยิ่งนัก พลางร่ำไห้