મહાભારત · અધ્યાય 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
ભીમસેને હણેલા આવન્ત્યને ગીધ અને શિયાળો ખાઈ રહ્યા છે. દૂરના સગા હોવા છતાં એ શૂરવીર સગા વિનાના જેવો પડ્યો છે.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
હે મધુસૂદન, શૂરવીરો વચ્ચે સંહાર કરીને વીરશય્યા પર લોહીથી ભીંજાઈને સૂતેલા તેને જુઓ.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
શિયાળો, કાગડા અને વિવિધ પ્રકારના માંસાહારીઓ તેને એક પછી એક ખેંચી રહ્યા છે. કાળનો ફેરો જુઓ.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
વીરશય્યા પર સૂતેલા એ શૂરવીર આવન્ત્યની આસપાસ રડતી સ્ત્રીઓ બેઠી છે.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
ભીમે હણેલા એ મહાધનુર્ધર પ્રાતિપેય બાહ્લિકને જુઓ. સૂતેલા વાઘની જેમ એ પડ્યો છે, એ કાળા મનવાળો.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
હણાયા પછી પણ તેના મુખનો વર્ણ અતિ શોભે છે, જાણે પૂર્ણિમાએ ઊગેલો પૂર્ણ ચંદ્ર.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
પુત્રશોકથી સંતપ્ત અને પોતાની પ્રતિજ્ઞાનું પાલન કરતા પાકશાસની (અર્જુન) એ યુદ્ધમાં વૃદ્ધક્ષત્રના પુત્રને પાડી નાખ્યો.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
મહાત્માઓ દ્વારા રક્ષિત આ જયદ્રથને, અગિયાર સેનાઓ ભેદીને, સત્ય પૂરું કરવા ઇચ્છુકે માર્યો — જુઓ.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
હે જનાર્દન! સિંધુ-સૌવીરના સ્વામી, ગર્વથી ભરેલા મનસ્વી જયદ્રથને શિયાળો અને ગીધો ખાઈ રહ્યા છે.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
હે અચ્યુત! અનુરક્ત પત્નીઓ દ્વારા રક્ષિત તેને, ડરાવતી તેઓ નજીકના ગાઢ નીચાણવાળા સ્થળ તરફ ખેંચી જાય છે.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
મહાબાહુ તેને જોતી, સિંધુ, સૌવીર, કંબોજ, ગાંધાર અને યવન દેશોની સ્ત્રીઓ તેની આસપાસ બેઠી છે.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
હે જનાર્દન! જ્યારે તેણે કૃષ્ણા (દ્રૌપદી)ને પકડી કેકયો સાથે ભાગી ગયો, ત્યારે જ જયદ્રથ પાંડવોના હાથે વધ્ય બની ગયો.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
હે કૃષ્ણ, જ્યારે જયદ્રથ મુક્ત થયો ત્યારે તેમણે દુઃશલાનું સન્માન કર્યું હતું. આજે તેઓ તેનું ફરીથી સન્માન કેમ કરતા નથી?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
સિંધુરાજ માટે મારી આ બાળ પુત્રી દુઃખથી જાણે ડગમગી રહી છે; પોતાનો નાશ કરતી, જાણે પાંડવોને શાપ આપતી.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
હે કૃષ્ણ, આનાથી વધુ મોટું દુઃખ મારા માટે બીજું શું હશે? મારી પુત્રીઓ, બાળ પુત્રવધૂઓ, જેમના પતિ હણાયા, તેઓ વિધવા થઈ.
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
અરેરે, ધિક્કાર! દુઃશલાને જુઓ, જાણે શોક-ભય વિનાની; પતિનું માથું ન જોઈને અહીં-તહીં દોડતી.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
પુત્રલોભી સર્વ પાંડવોને જેણે રોક્યા હતા, એ જ વિશાળ સેનાઓને મારીને પોતે મૃત્યુને વશ થયો.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
મદમસ્ત હાથી જેવા એ પરમ દુર્જય વીરને ઘેરીને ચંદ્રમુખી આ સ્ત્રીઓ રડી રહી છે.