Mahābhārata · Adhyāya 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
Gāndhārī: Abatido por Bhīmasena, o Āvantya está sendo devorado por abutres e chacais. Embora seus parentes estejam longe, aquele herói jaz como se não tivesse parentes.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
Olha para ele, ó Madhusūdana, que causou carnificina entre os heróis, jazendo no leito dos heróis, banhado em sangue.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
Chacais, corvos e devoradores de carne de várias espécies o arrastam um após outro. Vê a volta do tempo.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
Ao redor daquele herói, o Āvantya, que jaz no leito dos heróis e clama, sentam-se mulheres chorando.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
Vê o Prātipeya Bāhlika, o grande arqueiro, abatido por Bhīma, jazendo como um tigre adormecido, aquele de mente sombria.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
Mesmo morto, a cor do seu rosto brilha intensamente, como a lua cheia que se ergue no dia de lua cheia.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
Consumido pela dor do filho e cumprindo seu voto, o castigador de Pāka (Arjuna) derrubou em batalha o filho de Vṛddhakṣatra.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
Veja: este Jayadratha, protegido pelos magnânimos, foi morto por quem, rompendo as onze divisões, quis cumprir sua palavra.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
Ó Janārdana! O senhor de Sindhu e Sauvīra, o magnânimo Jayadratha cheio de orgulho, está sendo devorado por chacais e abutres.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
Ó Acyuta! Embora protegido por suas esposas devotadas, elas, amedrontando-o, arrastam-no de perto para o denso terreno baixo.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
Contemplando aquele de grandes braços, estas mulheres de Sindhu, Sauvīra, Kamboja, Gāndhāra e dos Yavana sentam-se ao seu redor.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
Ó Janārdana! No momento em que agarrou Kṛṣṇā (Draupadī) e fugiu com os Kekaya, Jayadratha ficou condenado a ser morto pelos Pāṇḍava.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
Ó Kṛṣṇa, quando Jayadratha foi libertado, honraram Duḥśalā. Por que hoje não a honram novamente?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
Pelo rei de Sindhu, minha jovem filha tropeça de dor, como se se destruísse e amaldiçoasse os Pāṇḍavas.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
Ó Kṛṣṇa, que maior dor pode haver para mim do que esta: minhas filhas e jovens noras, seus senhores mortos, tornaram-se viúvas?
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
Ai, que vergonha! Olha Duḥśalā, como se livre de dor e medo, correndo para cá e para lá sem ver a cabeça do marido.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
Aquele que conteve todos os Pāṇḍava, ávidos pelos seus filhos, após matar vastos exércitos, ele mesmo caiu sob o poder da morte.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
Cercando aquele herói, como um elefante enfurecido, supremamente invencível, estas mulheres de rosto de lua choram.