ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಹತನಾದ ಆವಂತ್ಯನನ್ನು ಹದ್ದುಗಳೂ ನರಿಗಳೂ ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ. ದೂರದ ಬಂಧುಗಳಿದ್ದರೂ ಆ ಶೂರನು ಬಂಧುವಿಲ್ಲದವನಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಶೂರರ ನಡುವೆ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ ವೀರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು ಮಲಗಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡು.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
ಅವನನ್ನು ನರಿಗಳು, ಕಾಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಳೆದು ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಕಾಲದ ತಿರುವನ್ನು ನೋಡು.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
ವೀರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಆ ಶೂರ ಆವಂತ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅಳುತ್ತಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಹತನಾದ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಪ್ರಾತಿಪೇಯ ಬಾಹ್ಲಿಕನನ್ನು ನೋಡು. ಮಲಗಿದ ಹುಲಿಯಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ, ಆ ಕಪ್ಪು ಮನಸ್ಸಿನವನು.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
ಹತನಾದ ಬಳಿಕವೂ ಅವನ ಮುಖದ ಬಣ್ಣ ಅತಿ ಚೆಲುವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ; ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಉದಯಿಸಿದ ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರನಂತೆ.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಪಾಕಶಾಸನಿ (ಅರ್ಜುನ) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು, ಹನ್ನೊಂದು ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಬಯಸಿದವನು ಕೊಂದನು—ನೋಡು.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ! ಸಿಂಧು-ಸೌವೀರಗಳ ಒಡೆಯ, ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ವಿ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ನರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಣಹದ್ದುಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
ಓ ಅಚ್ಯುತ! ಅನುರಕ್ತ ಪತ್ನಿಯರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು, ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರದ ದಟ್ಟವಾದ ತಗ್ಗಿನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಸಿಂಧು, ಸೌವೀರ, ಕಾಂಬೋಜ, ಗಾಂಧಾರ, ಯವನ ದೇಶಗಳ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ! ಅವನು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಹಿಡಿದು ಕೇಕಯರೊಂದಿಗೆ ಓಡಿದಾಗಲೇ, ಪಾಂಡವರಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡಲು ಯೋಗ್ಯನಾದನು ಜಯದ್ರಥ.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಆಗ ಜಯದ್ರಥನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ ಅವರು ದುಃಶಲೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಈಗ ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಏಕೆ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
ಸೈಂಧವನಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಮಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಎಡವುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ತನ್ನನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವಂತಿದ್ದಾಳೆ.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ನನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬರಬಹುದು? ನನ್ನ ಪುತ್ರಿಯರು, ಕಿರಿಯ ಸೊಸೆಯರು, ಗಂಡಂದಿರು ಹತರಾದವರು ವಿಧವೆಯರಾದರು.
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ಧಿಕ್ಕಾರ! ದುಃಶಲೆಯನ್ನು ನೋಡು, ಶೋಕಭಯವಿಲ್ಲದವಳಂತೆ; ತನ್ನ ಪತಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ಇತ್ತಲೂ ಅತ್ತಲೂ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
ಪುತ್ರಪ್ರೇಮದಿಂದ ಪಾಂಡವರನ್ನೆಲ್ಲ ತಡೆದವನೇ ಅವನು; ವಿಶಾಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ತಾನೇ ಮೃತ್ಯುವಶನಾದನು.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
ಮದಗೊಂಡ ಆನೆಯಂತಿದ್ದ, ಅತಿ ದುರ್ಜಯನಾದ ಆ ವೀರನನ್ನು ಚಂದ್ರಮುಖಿಯರಾದ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.