Mahābhārata · Adhyāya 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
Gāndhārī: Von Bhīmasena erschlagen, wird der Āvantya von Geiern und Schakalen verschlungen. Obwohl seine Verwandten fern sind, liegt dieser Held, als hätte er keine Verwandten.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
Sieh ihn, o Madhusūdana, der unter den Helden ein Blutbad angerichtet hat, auf dem Lager der Helden liegend, mit Blut bespritzt.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
Schakale, Krähen und Fleischfresser vielerlei Art zerren ihn einer nach dem anderen. Sieh den Wandel der Zeit.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
Um jenen Helden, den Āvantya, der auf dem Lager der Helden liegt und klagt, sitzen weinende Frauen.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
Sieh den Prātipeya Bāhlika, den großen Bogenschützen, von Bhīma erschlagen, wie einen schlafenden Tiger daliegend, jenen dunklen Geist.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
Auch erschlagen leuchtet die Farbe seines Gesichts über die Maßen, wie der volle Mond, der am Vollmondtag aufgeht.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
Von Trauer um seinen Sohn versehrt und sein Gelübde haltend, streckte der Bezwinger Pākas (Arjuna) im Kampf den Sohn Vṛddhakṣatras nieder.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
Sieh, diesen Jayadratha, von den Großmütigen beschützt, hat der erschlagen, der die elf Heerscharen durchbrach, um sein Wort zu erfüllen.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
O Janārdana! Der Herr von Sindhu und Sauvīra, der stolze, hochgesinnte Jayadratha, wird von Schakalen und Geiern verschlungen.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
O Acyuta! Obwohl von seinen ergebenen Frauen beschützt, schleifen sie ihn, ihn erschreckend, aus der Nähe in das dichte, tiefe Gelände.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
Ihn, den Großarmigen, betrachtend, sitzen diese Frauen aus Sindhu, Sauvīra, Kamboja, Gāndhāra und den Yavana um ihn herum.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
O Janārdana! Sobald er Kṛṣṇā (Draupadī) packte und mit den Kekaya floh, war Jayadratha dem Tod durch die Pāṇḍavas geweiht.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
O Kṛṣṇa, als Jayadratha freigelassen wurde, ehrten sie Duḥśalā. Warum ehren sie sie heute nicht wieder?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
Um den König von Sindhu taumelt meine junge Tochter vor Kummer, als zerstöre sie sich selbst und schmähe die Pāṇḍavas.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
O Kṛṣṇa, welcher größere Kummer kann mich treffen als dieser: Meine Töchter und jungen Schwiegertöchter sind Witwen geworden, ihre Herren erschlagen?
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
Weh, schande! Sieh Duḥśalā an, als wäre sie frei von Kummer und Furcht, hier und dort laufend, ohne den Kopf ihres Gatten zu sehen.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
Er, der alle Pāṇḍavas zurückhielt, die nach seinen Söhnen gierten, erschlug gewaltige Heere und ging selbst in die Gewalt des Todes ein.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
Diesen Helden, wie einen rasenden Elefanten, unbesiegbar über alles, umringen diese mondgesichtigen Frauen und weinen.