മഹാഭാരതം · അധ്യായം 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
ഭീമസേനൻ വീഴ്ത്തിയ ആവന്ത്യനെ കഴുകന്മാരും കുറുനരികളും തിന്നുന്നു. ദൂരെയുള്ള ബന്ധുക്കളുണ്ടായിട്ടും ആ വീരൻ ബന്ധുവില്ലാത്തവനെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
മധുസൂദനാ, ശൂരന്മാർക്കിടയിൽ കൊലപാതകം ചെയ്ത് വീരശയ്യയിൽ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചുകിടക്കുന്ന അവനെ നോക്കൂ.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
കുറുനരികളും കാക്കകളും പലതരം മാംസഭുക്കുകളും അവനെ ഓരോന്നായി വലിച്ചുകീറുന്നു. കാലത്തിന്റെ മാറ്റം നോക്കൂ.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
വീരശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന ആ ശൂരനായ ആവന്ത്യനു ചുറ്റും കരയുന്ന സ്ത്രീകൾ ഇരിക്കുന്നു.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
ഭീമൻ വധിച്ച ആ മഹാധനുർധരനായ പ്രാതിപേയ ബാഹ്ലികനെ നോക്കൂ. ഉറങ്ങുന്ന കടുവയെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു, ആ കറുത്ത മനസ്സുള്ളവൻ.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
മരിച്ചിട്ടും അവന്റെ മുഖവർണ്ണം അത്യന്തം ശോഭിക്കുന്നു; പൗർണമിയിൽ ഉദിച്ചുയർന്ന പൂർണചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
പുത്രശോകത്താൽ തപിച്ചും തന്റെ പ്രതിജ്ഞ കാത്തും നിന്ന പാകശാസനി (അർജുനൻ) യുദ്ധത്തിൽ വൃദ്ധക്ഷത്രന്റെ പുത്രനെ വീഴ്ത്തി.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
മഹാത്മാക്കളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഈ ജയദ്രഥനെ, പതിനൊന്ന് സേനകളെ ഭേദിച്ച്, സത്യം നിറവേറ്റാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ വധിച്ചു—നോക്കൂ.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
ജനാർദ്ദനാ! സിന്ധു-സൗവീരങ്ങളുടെ നാഥനും, അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞ മനസ്വിയുമായ ജയദ്രഥനെ കുറുക്കന്മാരും കഴുകന്മാരും ഭക്ഷിക്കുന്നു.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
അച്യുതാ! അനുരക്തരായ ഭാര്യമാർ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന അവനെ, ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് സമീപത്തെ നിബിഡമായ താഴ്ന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് വലിച്ചിഴക്കുന്നു.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
മഹാബാഹുവായ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, സിന്ധു, സൗവീര, കാംബോജ, ഗാന്ധാര, യവന ദേശങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ അവനരികിൽ ഇരിക്കുന്നു.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
ജനാർദ്ദനാ! അവൻ കൃഷ്ണയെ (ദ്രൗപദിയെ) പിടിച്ച് കേകയരോടൊപ്പം ഓടിപ്പോയപ്പോൾ തന്നെ, പാണ്ഡവരാൽ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനായി ജയദ്രഥൻ.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
കൃഷ്ണാ, അന്ന് ജയദ്രഥൻ മോചിതനായപ്പോൾ അവർ ദുഃശലയെ ആദരിച്ചു. ഇന്ന് അവർ അവളെ വീണ്ടും ആദരിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
സിന്ധുരാജാവിനെക്കുറിച്ചോർത്ത് എന്റെ ഇളയ മകൾ ദുഃഖിതയായി ഇടറുന്നു; സ്വയം നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, പാണ്ഡവരെ ശപിക്കുന്നതുപോലെ.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
കൃഷ്ണാ, ഇതിനേക്കാൾ വലിയ ദുഃഖം എനിക്ക് എന്തുണ്ടാകും? എന്റെ പുത്രിമാരും ഇളയ മരുമക്കളും, ഭർത്താക്കന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടവരും വിധവകളായി.
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
അയ്യോ, ധിക്കാരം! ദുഃശലയെ നോക്കൂ, ശോകഭയങ്ങളില്ലാത്തവളെപ്പോലെ; ഭർത്താവിന്റെ തല കാണാതെ ഇവിടെയും അവിടെയും ഓടുന്നു.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
പുത്രപ്രേമത്താൽ പാണ്ഡവരെ എല്ലാവരെയും തടഞ്ഞവൻ തന്നെ; വിപുലസേനകളെ കൊന്ന് അവൻ തന്നെ മൃത്യുവശനായി.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
മദിച്ച ആനപോലെയുള്ള, അതിദുർജയനായ ആ വീരനെ, ചന്ദ്രമുഖികളായ ഈ സ്ത്രീകൾ ചുറ്റി നിന്ന് കരയുന്നു.