Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 11.21

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

11.21.1

आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥

భీమసేనుడు చంపిన ఆవంత్యుడిని రాబందులు, నక్కలు తింటున్నాయి. దూరంగా ఉన్న బంధువులున్నా ఆ శూరుడు బంధువులేనివాడిలా పడి ఉన్నాడు.

11.21.2

तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥

మధుసూదనా, శూరుల మధ్య సంహారం చేసి వీరశయ్యపై రక్తంతో తడిసి పడుకున్న అతడిని చూడు.

11.21.3

तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥

అతడిని నక్కలు, కాకులు, వివిధ రకాల మాంసాహారులు ఒక్కొక్కటిగా లాగుతున్నాయి. కాలచక్రం తిరిగిన తీరు చూడు.

11.21.4

शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥

వీరశయ్యపై పడి ఉన్న ఆ శూరుడు ఆవంత్యుడి చుట్టూ ఏడుస్తున్న స్త్రీలు కూర్చున్నారు.

11.21.5

प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥

భీముడు చంపిన ఆ మహాధనుర్ధరుడు ప్రాతిపేయ బాహ్లికుడిని చూడు. నిద్రిస్తున్న పులిలా పడి ఉన్నాడు, ఆ కృష్ణ మనస్కుడు.

11.21.6

अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥

చంపబడిన తర్వాత కూడా అతని ముఖవర్ణం అత్యంత శోభిస్తోంది, పౌర్ణమినాడు ఉదయించిన పూర్ణచంద్రునిలా.

11.21.7

पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥

పుత్రశోకంతో సంతప్తుడై, తన ప్రతిజ్ఞను కాపాడుతూ, పాకశాసనుడు (ఇంద్రుడు) యుద్ధంలో వృద్ధక్షత్రుని కుమారుడిని పడగొట్టాడు.

11.21.8

एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥

మహాత్ములచే రక్షింపబడుతున్న ఈ జయద్రథుడిని, పదకొండు సేనలను చీల్చి, సత్యాన్ని నెరవేర్చాలనుకున్నవాడు సంహరించాడు—చూడు.

11.21.9

सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥

ఓ జనార్దనా! సింధు, సౌవీరాల ప్రభువు, గర్వంతో నిండిన మనస్వి అయిన జయద్రథుడిని నక్కలు, గద్దలు భక్షిస్తున్నాయి.

11.21.10

संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥

ఓ అచ్యుతా! అనురక్తులైన భార్యలచే రక్షింపబడుతున్న అతడిని, భయపెడుతూ సమీపంలోని దట్టమైన పల్లపు ప్రదేశం వైపు ఈడ్చుకుపోతున్నారు.

11.21.11

तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥

మహాబాహుడైన అతడిని చూస్తూ, సింధు, సౌవీర, కాంబోజ, గాంధార, యవన దేశాల స్త్రీలు అతని చుట్టూ కూర్చున్నారు.

11.21.12

यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥

ఓ జనార్దనా! అతడు కృష్ణను (ద్రౌపదిని) పట్టుకుని కేకయులతో కలిసి పారిపోయినప్పుడే, పాండవులచే వధింపదగినవాడయ్యాడు—జయద్రథుడు.

11.21.13

दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥

కృష్ణా, అప్పుడు జయద్రథుడు విడుదలైనప్పుడు వారు దుఃశలను గౌరవించారు. ఇప్పుడు వారు ఆమెను మళ్లీ ఎందుకు గౌరవించడం లేదు?

11.21.14

सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥

సింధురాజు కోసం నా చిన్న కుమార్తె దుఃఖంతో తడబడుతోంది; తనను తాను నాశనం చేసుకుంటూ, పాండవులను నిందిస్తున్నట్లుంది.

11.21.15

किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥

కృష్ణా, దీనికంటే పెద్ద దుఃఖం నాకు ఏముంటుంది? నా కుమార్తెలు, చిన్న కోడళ్లు, భర్తలు హతులైన వారు వితంతువులయ్యారు.

11.21.16

हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥

అయ్యో, ధిక్కారం! దుఃశలను చూడు, శోకభయాలు లేనట్లుగా; తన భర్త తలను చూడలేక ఇటూ అటూ పరుగెత్తుతోంది.

11.21.17

वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥

పుత్రవ్యామోహంతో ఉన్న పాండవులందరినీ ఆపినవాడు అతడే; విశాల సేనలను చంపి తానే మృత్యువశమయ్యాడు.

11.21.18

तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥

మదించిన ఏనుగులా ఉన్న ఆ వీరుణ్ణి, అత్యంత దుర్జయుణ్ణి, చంద్రముఖులైన ఈ స్త్రీలు చుట్టుముట్టి ఏడుస్తున్నారు.