ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ନିହତ ଆବନ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଆ ଓ ଶିଆଳମାନେ ଖାଉଛନ୍ତି। ଦୂରରେ ଆତ୍ମୀୟ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସେହି ବୀର ବନ୍ଧୁହୀନ ପରି ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଶୂରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂହାର କରି ବୀରଶୟ୍ୟାରେ ରକ୍ତରେ ଭିଜି ଶୋଇଥିବା ତାକୁ ଦେଖ।
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
ଶିଆଳ, କାଉ ଓ ବିଭିନ୍ନ ମାଂସଭକ୍ଷୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଏକ କରି ଟାଣୁଛନ୍ତି। କାଳର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖ।
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
ବୀରଶୟ୍ୟାରେ ଶୋଇଥିବା ସେହି ଶୂର ଆବନ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ପ୍ରାତିପେୟ ବାହ୍ଲିକଙ୍କୁ ଦେଖ। ଶୋଇଥିବା ବାଘ ପରି ପଡ଼ିଛନ୍ତି ସେହି କୃଷ୍ଣମନା।
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
ନିହତ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମୁଖର ବର୍ଣ୍ଣ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଛି, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଉଦିତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି।
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
ପୁତ୍ରଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଓ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷାକାରୀ ପାକଶାସନି (ଅର୍ଜୁନ) ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପାତିତ କଲେ।
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଏହି ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ, ଏଗାର ସେନା ଭେଦ କରି, ସତ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଜଣେ ବଧ କଲେ — ଦେଖ।
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ! ସିନ୍ଧୁ-ସୌବୀରର ଅଧିପତି, ଦର୍ପରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମନସ୍ବୀ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଶିଆଳ ଓ ଶାଗୁଣା ଖାଉଛନ୍ତି।
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ! ଅନୁରକ୍ତ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ତାଙ୍କୁ, ଭୟ ଦେଖାଇ ସେମାନେ ନିକଟର ଘନ ନୀଚ ସ୍ଥାନକୁ ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି।
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
ମହାବାହୁ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଚାହିଁ ସିନ୍ଧୁ, ସୌବୀର, କାମ୍ବୋଜ, ଗାନ୍ଧାର ଓ ଯବନ ଦେଶର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି।
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ! ସେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ (ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ) ଧରି କେକୟମାନଙ୍କ ସହ ପଳାଇବା ବେଳେ ହିଁ ଜୟଦ୍ରଥ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ ହେଲେ।
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଯେତେବେଳେ ଜୟଦ୍ରଥ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୁଃଶଳାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ। ଆଜି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି କାହିଁକି ସମ୍ମାନ କରୁ ନାହାଁନ୍ତି?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ଛୋଟ ଝିଅ ଦୁଃଖରେ ଯେପରି ଖସୁଛି; ନିଜକୁ ନାଶ କରୁ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଗାଳି ଦେଉଥିଲା ପରି।
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଏଥିରୁ ଅଧିକ ଦୁଃଖ ମୋ ପାଇଁ ଆଉ କଣ ହେବ? ମୋ ଝିଅମାନେ, ଛୋଟ ବୋହୂମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଧବା ହୋଇଗଲେ।
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
ହାୟ, ଧିକ୍! ଦୁଃଶଳାଙ୍କୁ ଦେଖ, ଯେପରି ଶୋକ ଭୟହୀନା; ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମସ୍ତକ ନ ଦେଖି ଏଣେ ତେଣେ ଦୌଡୁଛି।
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
ପୁତ୍ରପ୍ରେମୀ ସବୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଯେ ରୋକିଥିଲା, ସେ ହିଁ ବିଶାଳ ସେନା ମାରି ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁବଶ ହେଲା।
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
ମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ସେହି ପରମ ଦୁର୍ଜୟ ବୀରଙ୍କୁ ଘେରି ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି।