மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.21.1
आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२१.१ ॥
பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்ட ஆவந்த்யனை கழுகுகளும் நரிகளும் தின்கின்றன. தொலைதூர உறவினர்கள் இருந்தும் அந்த வீரன் உறவற்றவனைப் போல் கிடக்கிறான்.
11.21.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूरणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२१.२ ॥
மதுசூதனா, வீரர்களிடையே படுகொலை செய்து வீரப் படுக்கையில் இரத்தத்தால் நனைந்து கிடக்கும் அவனைப் பார்.
11.21.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२१.३ ॥
நரிகளும், காக்கைகளும், பல வகையான ஊனுண்ணிகளும் அவனை ஒவ்வொன்றாகப் பிய்த்து இழுக்கின்றன. காலத்தின் சுழற்சியைப் பார்.
11.21.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२१.४ ॥
வீரப் படுக்கையில் கிடக்கும் அந்த வீரன் ஆவந்த்யனைச் சுற்றி அழுதுகொண்டிருக்கும் பெண்கள் அமர்ந்திருக்கின்றனர்.
11.21.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हत भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२१.५ ॥
பீமனால் கொல்லப்பட்ட அந்தப் பெரும் வில்வீரன் பிராதிபேயன் பாஹ்லிகனைப் பார். உறங்கும் புலியைப் போல் கிடக்கிறான், அந்தக் கருத்த மனமுடையவன்.
11.21.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२१.६ ॥
கொல்லப்பட்ட பின்னும் அவனுடைய முகவண்ணம் மிகவும் அழகாக விளங்குகிறது; பௌர்ணமியில் உதிக்கும் முழு நிலவைப் போல.
11.21.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२१.७ ॥
மகன் துயரில் தவித்தவனும், தன் சபதத்தைக் காத்தவனுமான இந்திரனின் பகைவனால், போரில் விருத்தக்ஷத்திரன் மகன் வீழ்த்தப்பட்டான்.
11.21.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२१.८ ॥
பெரியோர்களால் காக்கப்பட்ட இந்த ஜயத்ரதனை, பதினொரு படைகளையும் பிளந்து, சத்தியத்தை நிறைவேற்ற விரும்பியவன் கொன்றதைப் பார்.
11.21.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२१.९ ॥
ஜனார்தனா! சிந்து, சௌவீரத்தின் தலைவனும், செருக்கு நிறைந்த மனஸ்வியுமான ஜயத்ரதனை நரிகளும் கழுகுகளும் தின்கின்றன.
11.21.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२१.१० ॥
அச்சுதா! அன்புள்ள மனைவியரால் காக்கப்பட்டவனை, பயமுறுத்தியபடி அவர்கள் அருகிலுள்ள அடர்ந்த தாழ்வான இடத்தை நோக்கி இழுத்துச் செல்கின்றனர்.
11.21.11
तमेताः पर्युपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२१.११ ॥
பெரும் புயம் கொண்ட அவனை நோக்கியபடி, சிந்து, சௌவீர, காம்போஜ, காந்தார, யவன நாட்டுப் பெண்கள் அவனருகே அமர்ந்துள்ளனர்.
11.21.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२१.१२ ॥
ஜனார்தனா! அவன் கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) பிடித்து கேகயர்களுடன் ஓடியபோதே, பாண்டவர்களால் வதைக்கப்படத்தக்கவனாக ஜயத்ரதன் ஆனான்.
11.21.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२१.१३ ॥
கிருஷ்ணா, அப்போது ஜயத்ரதன் விடுவிக்கப்பட்டபோது அவர்கள் துஃஶலையை மதித்தார்கள். இன்று மீண்டும் அவர்கள் அவளை ஏன் மதிக்கவில்லை?
11.21.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्खलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२१.१४ ॥
சிந்து மன்னனுக்காக என் இளம் மகள் துயருற்று தடுமாறுகிறாள்; தன்னைத்தானே அழித்துக்கொண்டு, பாண்டவர்களை சபிப்பவள் போல் இருக்கிறாள்.
11.21.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२१.१५ ॥
கிருஷ்ணா, இதைவிட வேறு என்ன பெரிய துயரம் எனக்கு வரும்? என் மகள்கள் விதவைகளானார்கள்; இளம் மருமகள்களும், கணவர்கள் கொல்லப்பட்டவர்களாய் ஆனார்கள்.
11.21.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२१.१६ ॥
ஐயோ, சீ! துஃஶலையைப் பார், துயரும் பயமும் இல்லாதவள் போல; தன் கணவனின் தலையைக் காணாமல் இங்கும் அங்குமாய் ஓடுகிறாள்.
11.21.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२१.१७ ॥
மகன்மீது பேராசை கொண்ட பாண்டவர்கள் அனைவரையும் தடுத்தவன் அவனே; பெரும் படைகளைக் கொன்று தானே மரணத்தின் வசமானான்.
11.21.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२१.१८ ॥
மதம்கொண்ட யானைபோன்ற அந்த வீரனை, மிகவும் வெல்லற்கரிய அவனை, சந்திரமுகம் கொண்ட இந்தப் பெண்கள் சூழ்ந்து அழுகிறார்கள்.