મહાભારત · અધ્યાય 13.13

13.13.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चतुर्णामपि वेदानां संवादं शृणु पुत्रक ॥ १३.१३.१ ॥

અહીં પણ આ પ્રાચીન ઇતિહાસનું ઉદાહરણ અપાય છે. હે પુત્ર, ચારેય વેદોનો સંવાદ સાંભળ.

गृहानाश्रयमाणस्य अग्निहोत्रं च जुह्वतः ।
सर्वं सुकृतमादत्ते यः साये नुद्यतेऽतिथिः ॥ १३.१३.२ ॥

સાંજે જે અતિથિને ઘરમાંથી કાઢી મૂકાય છે, તે ઘરમાં રહેનારનું અને અગ્નિહોત્ર કરનારનું સર્વ પુણ્ય લઈ લે છે.

न स्कन्दते न व्यथते नास्योर्ध्वं सर्पते रजः ।
वरिष्ठमग्निहोत्राच्च ब्राह्मणस्य मुखे हुतम् ॥ १३.१३.३ ॥

બ્રાહ્મણના મુખમાં અર્પેલી આહુતિ અગ્નિહોત્રથી પણ શ્રેષ્ઠ છે; તેની રાખ ખરતી નથી, હલતી નથી, ઉપર ઊડતી નથી.

न चेद्धन्ति पितरं मातरं वा ।
न ब्राह्मणं नापवादं करोति।
यत्किंचिदन्यद्वृजिनं करोति ।
प्रीतोऽतिथिस्तदुपहन्ति पापम् ॥ १३.१३.४ ॥

જે માતા-પિતાને મારતો નથી, બ્રાહ્મણની નિંદા કરતો નથી અને બીજું કોઈ પાપ કરતો નથી, તેનું પાપ પ્રસન્ન અતિથિ નષ્ટ કરે છે.

यत्क्रोधनो यजते यद्ददाति ।
यद्वा तपस्तप्यति यज्जुहोति।
वैवस्वतो हरते सर्वमस्य ।
मोघं चेष्टं भवति क्रोधनस्य ॥ १३.१३.६ ॥

ક્રોધી માણસ યજ્ઞ કરે, દાન આપે, તપ કરે કે હોમ કરે, વૈવસ્વત (યમ) તેનું સર્વસ્વ હરી લે છે; ક્રોધીનો પ્રયત્ન વ્યર્થ થાય છે.