ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.13

13.13.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चतुर्णामपि वेदानां संवादं शृणु पुत्रक ॥ १३.१३.१ ॥

ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସର ଉଦାହରଣ ଦିଆଯାଏ। ହେ ପୁତ୍ର, ଚାରି ବେଦର ସଂବାଦ ଶୁଣ।

गृहानाश्रयमाणस्य अग्निहोत्रं च जुह्वतः ।
सर्वं सुकृतमादत्ते यः साये नुद्यतेऽतिथिः ॥ १३.१३.२ ॥

ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଯେଉଁ ଅତିଥିକୁ ଘରରୁ ଫେରାଯାଏ, ସେ ଘରେ ରହୁଥିବା ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରୁଥିବା ଲୋକର ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ନିଏ।

न स्कन्दते न व्यथते नास्योर्ध्वं सर्पते रजः ।
वरिष्ठमग्निहोत्राच्च ब्राह्मणस्य मुखे हुतम् ॥ १३.१३.३ ॥

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ଅର୍ପିତ ହୋମ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାର ଭସ୍ମ ଖସେ ନାହିଁ, କମ୍ପେ ନାହିଁ, ଉପରକୁ ଉଡ଼େ ନାହିଁ।

न चेद्धन्ति पितरं मातरं वा ।
न ब्राह्मणं नापवादं करोति।
यत्किंचिदन्यद्वृजिनं करोति ।
प्रीतोऽतिथिस्तदुपहन्ति पापम् ॥ १३.१३.४ ॥

ଯିଏ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ମାରେ ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ ନାହିଁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପାପ କରେ ନାହିଁ, ତାର ପାପ ପ୍ରସନ୍ନ ଅତିଥି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।

यत्क्रोधनो यजते यद्ददाति ।
यद्वा तपस्तप्यति यज्जुहोति।
वैवस्वतो हरते सर्वमस्य ।
मोघं चेष्टं भवति क्रोधनस्य ॥ १३.१३.६ ॥

କ୍ରୋଧୀ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଦାନ ଦେଲେ, ତପସ୍ୟା କଲେ କିମ୍ବା ହୋମ କଲେ, ବୈବସ୍ୱତ (ଯମ) ତାର ସବୁ ହରଣ କରନ୍ତି; କ୍ରୋଧୀର ପ୍ରୟାସ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।