మహాభారతం · అధ్యాయం 13.13

13.13.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चतुर्णामपि वेदानां संवादं शृणु पुत्रक ॥ १३.१३.१ ॥

ఇక్కడ ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని వివరిస్తారు. కుమారా, నాలుగు వేదాల సంవాదాన్ని విను.

गृहानाश्रयमाणस्य अग्निहोत्रं च जुह्वतः ।
सर्वं सुकृतमादत्ते यः साये नुद्यतेऽतिथिः ॥ १३.१३.२ ॥

సాయంత్రం అతిథిని ఇంటి నుండి తరిమివేసినవాడు, ఇంట నివసించి అగ్నిహోత్రం చేసేవాని పుణ్యమంతటినీ తీసుకుంటాడు.

न स्कन्दते न व्यथते नास्योर्ध्वं सर्पते रजः ।
वरिष्ठमग्निहोत्राच्च ब्राह्मणस्य मुखे हुतम् ॥ १३.१३.३ ॥

బ్రాహ్మణుని ముఖంలో హోమం చేయబడినది అగ్నిహోత్రం కంటే శ్రేష్ఠమైనది; దాని భస్మం జారదు, చలించదు, పైకి ఎగరదు.

न चेद्धन्ति पितरं मातरं वा ।
न ब्राह्मणं नापवादं करोति।
यत्किंचिदन्यद्वृजिनं करोति ।
प्रीतोऽतिथिस्तदुपहन्ति पापम् ॥ १३.१३.४ ॥

తండ్రిని గానీ తల్లిని గానీ చంపకుండా, బ్రాహ్మణుని నిందించకుండా, ఇతర పాపం చేయకుండా ఉంటే, సంతుష్టుడైన అతిథి అతని పాపాన్ని నాశనం చేస్తాడు.

यत्क्रोधनो यजते यद्ददाति ।
यद्वा तपस्तप्यति यज्जुहोति।
वैवस्वतो हरते सर्वमस्य ।
मोघं चेष्टं भवति क्रोधनस्य ॥ १३.१३.६ ॥

కోపిష్ఠుడు యజ్ఞం చేసినా, దానం ఇచ్చినా, తపస్సు చేసినా, హోమం చేసినా, వైవస్వతుడు (యముడు) అతని సర్వస్వాన్ని హరిస్తాడు; కోపిష్ఠుని కృషి వ్యర్థమవుతుంది.