มหาภารตะ · อัธยายะ 13.13

13.13.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चतुर्णामपि वेदानां संवादं शृणु पुत्रक ॥ १३.१३.१ ॥

ที่นี่ก็มีผู้กล่าวอิติหาสโบราณนี้ไว้ เจ้าลูกเอ๋ย จงฟังบทสนทนาของพระเวททั้งสี่

गृहानाश्रयमाणस्य अग्निहोत्रं च जुह्वतः ।
सर्वं सुकृतमादत्ते यः साये नुद्यतेऽतिथिः ॥ १३.१३.२ ॥

ผู้ที่มาเป็นแขกในยามเย็นและถูกไล่กลับไป ย่อมรับเอาบุญกุศลทั้งหมดของคฤหัสถ์ผู้อยู่ในเรือนและบูชาด้วยการถวายอัคนิโหตร

न स्कन्दते न व्यथते नास्योर्ध्वं सर्पते रजः ।
वरिष्ठमग्निहोत्राच्च ब्राह्मणस्य मुखे हुतम् ॥ १३.१३.३ ॥

เครื่องบูชาที่ถวายเข้าปากของพราหมณ์นั้นประเสริฐกว่าอัคนิโหตร เถ้าของมันไม่หล่นลง ไม่สั่นไหว และไม่พุ่งขึ้นเบื้องบน

न चेद्धन्ति पितरं मातरं वा ।
न ब्राह्मणं नापवादं करोति।
यत्किंचिदन्यद्वृजिनं करोति ।
प्रीतोऽतिथिस्तदुपहन्ति पापम् ॥ १३.१३.४ ॥

หากบุรุษไม่ฆ่าบิดาหรือมารดา ไม่ดูหมิ่นพราหมณ์ และไม่กระทำความชั่วใดอื่น แขกที่ได้รับความพอใจย่อมทำลายบาปของเขาเสีย

यत्क्रोधनो यजते यद्ददाति ।
यद्वा तपस्तप्यति यज्जुहोति।
वैवस्वतो हरते सर्वमस्य ।
मोघं चेष्टं भवति क्रोधनस्य ॥ १३.१३.६ ॥

ไม่ว่าผู้มักโกรธจะบูชายัญ ให้ทาน บำเพ็ญตบะ หรือถวายเครื่องบูชาเพลิง ท้าววิวัสวัต (ยม) ก็นำทุกสิ่งของเขาไป ความพยายามของผู้มักโกรธย่อมไร้ผล