Mahābhārata · Adhyāya 13.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.99.1
श्रुतं मे भवतो वाक्यमन्नदानस्य यो विधिः ।
नक्षत्रयोगस्येदानीं दानकल्पं ब्रवीहि मे ॥ १३.९९.१ ॥
Ich habe von dir die Regel der Speisegabe gehört. Nun sage mir die Art des Gebens gemäß der Verbindung der Mondhäuser.
13.99.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरानम् ।
देवक्याश्चैव संवादं समर्षेर्नारदस्य च ॥ १३.९९.२ ॥
Zu diesem Thema erzählt man auch diese alte Geschichte: den Dialog zwischen Devakī und dem großen Weisen Nārada.
13.99.3
द्वारकामनुसम्प्राप्तं नारदं देवदर्शनम् ।
पप्रच्छेदं वचः प्रश्नं देवकी धर्मदर्शिनी ॥ १३.९९.३ ॥
Nārada, der gottgleiche Seher, der nach Dvārakā gekommen war, fragte Devakī, die das Dharma sieht, diese Frage.
13.99.4
तस्याः सम्पृच्छमानाया देवर्षिर्नारदस्ततः ।
आचष्ट विधइवत्सर्वं तच्छृणुष्व विशाम्पते ॥ १३.९९.४ ॥
Als sie fragte, erklärte ihr der göttliche Seher Nārada alles der Regel gemäß. Höre es, o Herr der Völker.
13.99.5
कृत्तिकासु महाभागे पायसेन ससर्पिषा ।
सन्तर्प्य ब्राह्मणान्साधूँल्लोकानाप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.९९.५ ॥
O Hochgesegnete, wer am Sternbild Kṛttikā tugendhafte Brahmanen mit Milchreis und Ghee zufriedenstellt, erlangt die höchsten Welten.
13.99.6
रोहिण्यां प्रसृतैर्मार्गैर्मांसैरन्नेन सर्पिषा ।
पयोऽन्नपानं दातव्यमनृणार्थं द्विजातये ॥ १३.९९.६ ॥
Am Sternbild Rohiṇī soll man einem Zweimalgeborenen Milch mit Speise und Trank geben, dazu verschiedene Gerichte, Fleisch, Getreide und Ghee, um von Schuld frei zu werden.
13.99.7
दोग्ध्रीं दत्त्वा सवत्सां तु नक्षत्रे सोमदैवते ।
गच्छन्ति मानुपाल्लोकात्स्वर्गलोकमनुत्तमम् ॥ १३.९९.७ ॥
Wer am Mondhaus, dessen Gottheit Soma ist, eine milchgebende Kuh samt Kalb gibt, gelangt aus der Menschenwelt in die höchste Himmelswelt.
13.99.8
आर्द्रायां कृसरं दत्त्वा तिलभिश्रमुपोषितः ।
नरस्तरति दुर्गाणि क्षुरधारांश्च पर्वतान् ॥ १३.९९.८ ॥
Wer am Mondhaus Ārdrā mit Sesam vermischtes Kṛsara gibt und fastet, überwindet schwere Gefahren und Berge scharf wie Rasiermesser.
13.99.9
पूपान्पुनर्वसौ दत्त्वा तथैवान्नानि शोभने ।
यशस्वी रूपसम्पन्नो बह्वन्नो जायते कुले ॥ १३.९९.९ ॥
Wer am Mondhaus Punarvasu Kuchen und ähnliche Speisen gibt, wird, o Schöne, berühmt und schön in einer nahrungsreichen Familie geboren.
13.99.10
पुण्येण कनकं दत्त्वा कृतं वाऽकृतमेव च ।
अनालोकेषु लोकेषु सोमवत्स विराजते ॥ १३.९९.१० ॥
Wer aus Verdienst Gold gibt, bearbeitet oder unbearbeitet, leuchtet wie der Mond in den Welten ohne Finsternis.
13.99.11
आश्लेषायां तु यो रूप्यमृषभं वा प्रयच्छति ।
स सर्पभयनिर्मुक्तः सम्भवानधितिष्ठति ॥ १३.९९.११ ॥
Wer am Mondhaus Āśleṣā Silber oder einen Stier gibt, ist frei von der Furcht vor Schlangen und erlangt die hohen Welten.
13.99.12
मघासु तिलपूर्णानि वर्धमानानि मानवः ।
प्रदाय पुत्रपशुमानिह प्रेत्य च मोदते ॥ १३.९९.१२ ॥
Ein Mensch, der an den Mondhäusern Maghā wachsende, mit Sesam gefüllte Gefäße gibt, wird hier reich an Söhnen und Vieh und freut sich nach dem Tod.
13.99.13
फल्गुनीपूर्वसमये ब्राह्मणानामुपोषितः ।
भक्ष्यान्फाणितसंयुक्तान्दत्त्वा सौभाग्यमृच्छति ॥ १३.९९.१३ ॥
Wer zur Zeit vor dem Gestirn Phalgunī fastet und den Brāhmaṇas mit Melasse vermischte Speisen gibt, erlangt Glück.
13.99.14
घृतक्षीरसमायुक्तं विधिवत्षष्टिकौदनम् ।
उत्तराविषये दत्त्वा स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९९.१४ ॥
Wer im nördlichen Land Reis von sechzig Tagen, nach Vorschrift mit Ghee und Milch gekocht, gibt, wird in der Himmelswelt geehrt.
13.99.15
यद्यत्प्रदीयते दानमुत्तराविषये नरैः ।
महाफलमनन्तं तद्भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.९९.१५ ॥
Jede Gabe, die Menschen im nördlichen Land geben, wird zu einer großen, endlosen Frucht – das ist gewiss.
13.99.16
हस्ते हस्तिरथं दत्त्वा चतुर्युक्तमुपोषितः ।
प्राप्नोति परमाँल्लोकान्पुण्यकामसमन्वितान् ॥ १३.९९.१६ ॥
Wer fastet und mit eigener Hand einen Elefanten und einen mit vier Pferden bespannten Wagen gibt, erreicht die höchsten Welten, erfüllt vom Wunsch nach Verdienst.
13.99.17
चित्रायां वृषभं दत्त्वा पुण्यगन्धांश्च भारत ।
चरन्त्यप्सरसां लोके रमन्ते नन्दने तथा ॥ १३.९९.१७ ॥
O Bhārata, wer unter dem Gestirn Citrā einen Stier und wohlriechende Düfte gibt, wandelt in der Welt der Apsarasen und erfreut sich in Nandana.
13.99.18
स्वात्यामथ धनं दत्त्वा यदिष्टतममात्मनः ।
प्राप्नोति लोकान्स शुभानिह चैव महद्यशः ॥ १३.९९.१८ ॥
Wer unter dem Gestirn Svātī den Reichtum gibt, der ihm selbst am liebsten ist, erlangt glückliche Welten und großen Ruhm, schon hier.
13.99.19
विशाखायामनड्वाहं धेनुं दत्त्वा च दुग्धदाम् ।
सप्रासङ्गं च शकटं सधान्यं वस्त्रसंयुतम्। ॥ १३.९९.१९ ॥
Im Mondhaus Viśākhā, nachdem man einen Zugochsen, eine Milchkuh mit Milchgefäß, einen Wagen mit Jochnagel, samt Getreide und Tuch gegeben hat…
13.99.20
पितॄन्देवांश्च प्रीणाति प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ।
न च दुर्गाण्यवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १३.९९.२० ॥
Er erfreut die Ahnen und die Götter; nach dem Tod erlangt er Unendlichkeit, er gerät nicht in Nöte und geht in die Himmelswelt ein.
13.99.21
दत्त्वा यथोक्तं विप्रेभ्यो वृत्तिमिष्टां स विन्दति ।
नरकादींश्च संक्लेशान्नाप्नोतीति विनिश्चयः ॥ १३.९९.२१ ॥
Nachdem er den Brahmanen nach Vorschrift gegeben hat, erlangt er den gewünschten Lebensunterhalt; Höllen und dergleichen und Qualen trifft er nicht — dies ist die Gewissheit.
13.99.22
अनुराधासु प्रावरं वरान्नं समुपोषितः ।
दत्त्वा युगशतं चापि नरः स्वर्गे महीयते ॥ १३.९९.२२ ॥
Im Mondhaus Anurādhā, nachdem man ein Obergewand und vorzügliche Speise gegeben hat, wird der Mensch, der gut gefastet hat, im Himmel hundert Yugas lang geehrt.
13.99.23
कालशाकं तु विप्रेभ्यो दत्त्वा मर्त्यः समूलकम् ।
ज्येष्ठायामृद्धिमिष्टां वै गतिमिष्टां स गच्छति ॥ १३.९९.२३ ॥
Im Mondhaus Jyeṣṭhā erlangt ein Sterblicher, der Brahmanen Kālaśāka-Grün mit Rettich gibt, den ersehnten Wohlstand und geht zur ersehnten Bestimmung.
13.99.24
मूले मूलफलं दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ।
पितॄन्प्रीणयते चापि गतिमिष्टां च गच्छति। ॥ १३.९९.२४ ॥
Im Mondhaus Mūla, nachdem man Brahmanen mit gesammeltem Geist Wurzeln und Früchte gegeben hat, erfreut man die Ahnen und geht zur ersehnten Bestimmung.
13.99.25
अथ पूर्वास्वषाढासु दधिपात्राण्युपोषितः ।
कुलवृत्तोपसम्पन्ने ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.९९.२५ ॥
Nun soll man an der Mondstation Pūrvāṣāḍhā fastend Gefäße mit Quark einem Brahmanen von gutem Familienwandel geben, der das jenseitige Ufer der Veden erreicht hat.
13.99.26
प्रदाय जायते प्रेत्य कुले सुबहुगोधने ।
उदमन्थं ससर्पिष्कं प्रभूतमधुफाणितम् ॥ १३.९९.२६ ॥
Wer gibt, wird nach dem Tod in einer an vielen Rindern reichen Familie geboren; man soll Udamantha mit Ghee, reichlich Honig und Melasse geben.
13.99.27
दत्त्वोत्तरास्वषाढासु सर्वकामानवाप्नुयात् ।
दुग्धं त्वभिजिते योगे दत्त्वा मधुघृतप्लुतम्।
धर्मनित्यो मनीषिभ्यः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९९.२७ ॥
Wer an der Mondstation Uttarāṣāḍhā gibt, erlangt alle Wünsche; wer im Abhijit-Zusammentreffen den Weisen Milch gibt, die in Honig und Ghee getränkt ist, der dem Dharma Ergebene wird in der Himmelswelt geehrt.
13.99.28
श्रवणे कम्बलं दत्त्वा वस्त्रान्तरितमेव वा ।
श्वेतेन याति यानेन स्वर्गलोकानसंवृतान् ॥ १३.९९.२८ ॥
Wer an der Mondstation Śravaṇa eine wollene Decke oder etwas in Tuch Gewickeltes gibt, fährt auf weißem Gefährt in die ungehinderten Himmelswelten.
13.99.29
गोप्रयुक्तं धनिष्ठासु यानं दत्त्वा समाहितः ।
वस्त्रराशिधनं सद्यः प्रेत्य राज्यं प्रपद्यते ॥ १३.९९.२९ ॥
Wer an der Mondstation Dhaniṣṭhā ein an Rinder gespanntes Gefährt mit gesammeltem Geist gibt, erlangt nach dem Tod sogleich ein Königreich mit Reichtum an Stoffballen.
13.99.30
गन्धाञ्शतभिषग्योगे दत्त्वा सागरुचन्दनान् ।
प्राप्नोत्यप्सरसां सङ्घान्प्रेत्य गन्धांश्च शाश्वतान् ॥ १३.९९.३० ॥
Wer im Śatabhiṣā-Zusammentreffen Wohlgerüche wie Agaru und Sandel gibt, erlangt nach dem Tod die Scharen der Apsarasas und ewige Düfte.
13.99.31
पूर्वप्रोष्ठपदायोगे राजमाषान्प्रदाय तु ।
सर्वभक्षफलोपेतः स वै प्रेत्य सुखी भवेत् ॥ १३.९९.३१ ॥
Wer bei der Konjunktion des Mondhauses Pūrvaprauṣṭhapada Rājamāṣa-Bohnen gibt, wird nach dem Tod glücklich sein, versehen mit allen Speisen und Früchten.
13.99.32
औरभ्रमुत्तरायोगे यस्तु मांसं प्रयच्छति ।
स पितॄन्प्रीणयति वै प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १३.९९.३२ ॥
Wer bei der Konjunktion des Mondhauses Uttarā Fleisch (vom aurabhra, dem Widder) gibt, erfreut die Ahnen und erlangt nach dem Tod Unendlichkeit.
13.99.33
कांस्योपदोहनां धेनु रेवत्यां यः प्रयच्छति ।
सा प्रेत्य कामानादाय दातारमुपतिष्ठति ॥ १३.९९.३३ ॥
Wer am Mondhaus Revatī eine Kuh mit einem Melkgefäß aus Bronze gibt, dem bringt diese Kuh nach dem Tod die gewünschten Dinge und dient dem Geber.
13.99.34
रथमश्वसमायुक्तं दत्त्वाऽश्विन्यां नरोत्तमः ।
हस्त्यश्वरथसम्पन्ने वर्चस्वी जायते कुले ॥ १३.९९.३४ ॥
Wer am Mondhaus Aśvinī einen mit Pferden bespannten Wagen gibt, der beste der Menschen wird strahlend geboren in einer Familie reich an Elefanten, Pferden und Wagen.
13.99.35
भरणीषु द्विजातिभ्यस्तिलधेनुं प्रदाय वै ।
गाः सुप्रभूताः प्राप्नोति नरः प्रेत्य यशस्तथा ॥ १३.९९.३५ ॥
Wer am Mondhaus Bharaṇī den Brahmanen eine Sesamkuh (tiladhenu) gibt, erlangt nach dem Tod reichlich Kühe und ebenso Ruhm.
13.99.36
इत्येष लक्षणोद्देशः प्रोक्तो नक्षत्रयोगतः ।
देवक्या नारदेनेह सा स्नुषाभ्योऽब्रवीदिदम् ॥ १३.९९.३६ ॥
So wurde diese Darlegung der Zeichen gemäß der Konjunktion der Mondhäuser verkündet; Devakī, die dies von Nārada gehört hatte, sprach dies zu ihren Schwiegertöchtern.