مهابهاراتا · أدهيايا 3.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.124.1
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम् ॥ ३.१२४.१ ॥
أيها الملك، بعد زمنٍ رأى الإلهان الأشفينان سُكانيا، وقد اغتسلت وكانت مكشوفة.
3.124.2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ ३.१२४.२ ॥
لما رأتها الإلهان الناساتيان، ذات الأعضاء الجميلة كأنها ابنة ملك الآلهة، أسرعا نحوها وقالا هذا.
3.124.3
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने ॥ ३.१२४.३ ॥
لمن أنتِ يا جميلة الفخذين؟ وماذا تفعلين في هذه الغابة؟ أيتها الفاضلة، أيتها المشرقة، نريد أن نعرفك؛ فأخبرينا.
3.124.4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च ॥ ३.१२४.४ ॥
فقالت سُكانيا، وقد لبست ثيابها، لذينك الإلهين الأفضلين: «أنا ابنة شريَاتي، المعروفة زوجةً لتشيافانا.»
3.124.5
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी ॥ ३.१२४.५ ॥
وفي هذا العالم البشري أنا معروفة باسم سُكانيا. بكل كياني، أنا دائمًا تابعة لزوجي المخلصة.
3.124.6
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने ॥ ३.१२४.६ ॥
فضحك الإلهان الأشفينان وقالا لها مرة أخرى: «أيتها المباركة، كيف جئتِ إلى الغابة وقد أعطاكِ أبوكِ؟»
3.124.7
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ ३.१२४.७ ॥
أيتها الخجولة، تتألقين في هذه الغابة كالبرق. أيتها البهية، لم نرَ بين الآلهة من يساويك.
3.124.8
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता ॥ ३.१२४.८ ॥
أيتها المباركة، رغم خلوك من الحلي ومن أفضل الثياب، ودون زينة، تزينين هذه الغابة زيادة.
3.124.9
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ ३.१२४.९ ॥
أيتها الجميلة الخالية من العيوب، لو تزيّنت بكل الحلي ولبست أفخر الثياب لأشرقت؛ لكن ليس هكذا، ملطخة بالأوساخ.
3.124.10
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ ३.१२४.१० ॥
أيتها المباركة، وأنتِ على هذه الحال، لماذا تخدمين زوجاً أنهكته الشيخوخة ومنعته من لذات الشهوة؟
3.124.11
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः ॥ ३.१२४.११ ॥
أيتها الباسمة الطاهرة، إنه عاجز عن الحماية والإعالة. فاتركي تشيافانا واختاري واحداً منا نحن الاثنين.
3.124.12
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत् ॥ ३.१२४.१२ ॥
أيتها المتألقة كرحم الآلهة، لا تضيّعي شبابك من أجل زوج. وهكذا خوطبت، فقالت سوكانيا هذه الكلمات للإلهين.
3.124.13
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ ॥ ३.१२४.१३ ॥
أنا مخلصة لزوجي تشيافانا، فلا تشكّوا فيّ هكذا. فقال لها الطبيبان الإلهيان الأفضلان مرة أخرى.
3.124.14
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम्।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे ॥ ३.१२४.१४ ॥
سنجعل لك زوجًا من شابّ وسيم. ثم اختاري زوجًا من بينه وبيننا نحن الاثنين. وبهذا الشرط، أيتها المباركة، ادعي هذا الزوج.
3.124.15
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ ३.१२४.१५ ॥
أيها الملك، بناءً على قولهما اقتربت من سليل بهرغو، وقالت لابن بهرغو الكلمات التي قالاها.
3.124.16
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत् ॥ ३.१२४.१६ ॥
فلما سمع ذلك قال تشيافانا لزوجته: «ليُفعل ذلك». ولما أذن لها زوجها قالت: «ليُفعل ذلك».
3.124.17
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः ॥ ३.१२४.१७ ॥
ولما سمع الأشوينان كلامها قالا لابنة الملك: «ليدخل زوجك الماء».
3.124.18
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा ॥ ३.१२४.१८ ॥
فدخل تشيافانا، الراغب في الجمال، الماء مسرعًا. أيها الملك، ثم دخل الأشوينان ذلك البحيرة أيضًا.
3.124.19
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ ३.१२४.१९ ॥
ثم بعد لحظة خرج الثلاثة من البحيرة، شبابًا بهيئة إلهية، يرتدون أقراطًا لامعة، متشابهي الزي، يزيدون سرور القلب.
3.124.20
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि ॥ ३.१२४.२० ॥
قالوا جميعًا: «أيتها المباركة، اختاري واحدًا منّا، من تشائين زوجًا، أيتها الحسناء الكريمة ذات اللون الرفيع.»
3.124.21
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ ३.१२४.२१ ॥
أيتها المجيدة، اختاري أحد الأشوينيين، أو تشيافانا، أو من تشائين، أيتها الساطعة الجمال.
3.124.22
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ ३.१२४.२२ ॥
بعد أن تأملتهم جميعًا واقفين بهيئة واحدة، قررت تلك المرأة الشبيهة بالإلهة بعقلها وفكرها، فاختارت زوجها بعينه.
3.124.23
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः ॥ ३.१२४.२३ ॥
وقد نال تشيافانا زوجة وهيئة الشباب التي اشتهاها، فسرّ العظيم البهاء، وقال هذا القول للنّاسَتْيَين.
3.124.24
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम् ॥ ३.१२४.२४ ॥
لقد جعلتماني، وأنا شيخ، ذا جمال وشباب، وقد نلت هذه الزوجة أيضًا.
3.124.25
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम् ॥ ३.१२४.२५ ॥
لذلك، لأجلكما يا شاربي السوما سأفعل ذلك بسرور. في حضرة ملك الآلهة أقول لكما هذا الحق.
3.124.26
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ ३.१२४.२६ ॥
وعندما سمعا ذلك، عادا إلى السماء بقلبين مسرورين؛ وعاش تشيافانا وسوكانيا في بهجة كالآلهة.