มหาภารตะ · อัธยายะ 3.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.124.1
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम् ॥ ३.१२४.१ ॥
ข้าแต่พระราชา ครั้นเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เทพคู่แฝดอัศวินทั้งสองได้เห็นนางสุกันยาซึ่งกำลังอาบน้ำเสร็จและยังไม่ได้สวมอาภรณ์
3.124.2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ ३.१२४.२ ॥
ครั้นเห็นนางมีรูปร่างงดงามดุจธิดาของพระอินทร์ราชาแห่งเทพ ทั้งนาสัตยะอัศวินก็รีบวิ่งเข้าไปหาและกล่าวถ้อยคำนี้
3.124.3
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने ॥ ३.१२४.३ ॥
แม่นางผู้มีต้นขาอันงดงาม เจ้าเป็นบุตรีของผู้ใดและมาทำอะไรในป่านี้ โอ้นางผู้เจริญและรุ่งเรือง พวกเราอยากรู้จักเจ้า จงบอกเรามาเถิด
3.124.4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च ॥ ३.१२४.४ ॥
ครั้นแล้วนางสุกันยาซึ่งสวมอาภรณ์แล้วจึงกล่าวแก่เทพผู้ประเสริฐทั้งสองว่า "ข้าเป็นธิดาของพระศรยาติ และเป็นที่รู้จักในนามภริยาของฤๅษีจยวนะ"
3.124.5
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी ॥ ३.१२४.५ ॥
ในโลกมนุษย์นี้ข้าเป็นที่รู้จักในนามว่าสุกันยา ข้าอุทิศตนแด่สามีเสมอไปโดยสิ้นเชิง
3.124.6
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने ॥ ३.१२४.६ ॥
ครั้งนั้นทั้งอัศวินหัวเราะแล้วกล่าวกับนางอีกครั้งว่า "โอ้แม่นางผู้เป็นมงคล เจ้าซึ่งบิดาได้ยกให้แล้วมาอยู่ในป่านี้ได้อย่างไร"
3.124.7
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ ३.१२४.७ ॥
โอ้นางผู้ขี้อาย เจ้าส่องประกายอยู่ในป่านี้ดุจสายฟ้าแลบ โอ้หญิงผู้รุ่งเรือง พวกเรายังไม่เคยเห็นใครในหมู่เทพที่เสมอด้วยเจ้าเลย
3.124.8
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता ॥ ३.१२४.८ ॥
โอ้ผู้เป็นมงคล แม้ไม่มีเครื่องประดับและปราศจากผ้าอันประเสริฐ เจ้าก็ยังประดับป่านี้ให้งดงามยิ่งนัก แม้เจ้าจะไม่ได้แต่งกายเลย
3.124.9
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ ३.१२४.९ ॥
โอ้ผู้มีอวัยวะไร้ที่ติ หากเจ้าประดับด้วยเครื่องประดับทั้งปวงและสวมผ้าอันประเสริฐ เจ้าคงงดงามยิ่ง แต่ไม่ใช่เช่นนี้ที่ต้องเปรอะเปื้อนด้วยฝุ่นโคลน
3.124.10
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ ३.१२४.१० ॥
โอ้ผู้เป็นมงคล ไฉนเจ้าจึงมีรูปโฉมเช่นนี้ แต่กลับปรนนิบัติสามีที่ทรุดโทรมด้วยชรา และถูกตัดขาดจากความสุขแห่งกามเล่า
3.124.11
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः ॥ ३.१२४.११ ॥
โอ้นางผู้ยิ้มอย่างบริสุทธิ์ เขาไม่สามารถคุ้มครองและเลี้ยงดูเจ้าได้ จงละทิ้งจยวนะเสียแล้วเลือกคนหนึ่งในพวกเราทั้งสองเถิด
3.124.12
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत् ॥ ३.१२४.१२ ॥
โอ้นางผู้งดงามดุจครรภ์แห่งเทพ อย่าปล่อยให้วัยสาวของเจ้าสูญเปล่าเพราะสามีเลย เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้นแล้ว นางสุกันยาจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่เทพทั้งสอง
3.124.13
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ ॥ ३.१२४.१३ ॥
ข้ารักใคร่ฤๅษีจยวนะสามีของข้า อย่าสงสัยข้าเช่นนั้นเลย ครั้นแล้วเทพแพทย์ผู้ประเสริฐทั้งสองจึงกล่าวกับนางอีกครั้ง
3.124.14
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम्।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे ॥ ३.१२४.१४ ॥
พวกเราจะทำให้สามีของเจ้าเป็นชายหนุ่มรูปงาม แล้วเจ้าจงเลือกเขาหรือพวกเราทั้งสองคนหนึ่งเป็นสามีเถิด โอ้ผู้เป็นมงคล ด้วยเงื่อนไขนี้ จงเรียกสามีของเจ้ามาเถิด
3.124.15
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ ३.१२४.१५ ॥
ข้าแต่พระราชา นางจึงเข้าไปหาบุตรของภฤคุตามคำของเทพทั้งสอง แล้วกล่าวแก่บุตรของภฤคุตามถ้อยคำที่เทพทั้งสองได้กล่าวไว้
3.124.16
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत् ॥ ३.१२४.१६ ॥
ฤๅษีจยวนะได้ฟังดังนั้นแล้วจึงบอกภริยาว่า "จงทำตามนั้นเถิด" นางได้รับอนุญาตจากสามีแล้ว จึงกล่าวว่า "จงทำตามนั้นเถิด"
3.124.17
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः ॥ ३.१२४.१७ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของนางแล้ว ทั้งอัศวินจึงกล่าวแก่ราชธิดาว่า "จงให้สามีของเจ้าลงไปในน้ำเถิด"
3.124.18
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा ॥ ३.१२४.१८ ॥
ครั้นแล้วจยวนะผู้ปรารถนาความงามก็รีบลงไปในน้ำทันที ข้าแต่พระราชา ทั้งอัศวินทั้งสองก็ลงไปในสระนั้นพร้อมกันเช่นกัน
3.124.19
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ ३.१२४.१९ ॥
จากนั้นเพียงชั่วขณะ ทั้งสามก็ขึ้นมาจากสระ ทั้งหมดเป็นชายหนุ่มมีรูปกายทิพย์ สวมต่างหูอันขัดเงา แต่งกายเหมือนกัน และเพิ่มความยินดีแก่จิตใจ
3.124.20
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि ॥ ३.१२४.२० ॥
ทั้งหมดพร้อมกันกล่าวว่า "โอ้ผู้เป็นมงคล ผู้มีผิวพรรณงดงาม จงเลือกหนึ่งในพวกเราเป็นสามีเถิด ตามที่เจ้าปรารถนา"
3.124.21
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ ३.१२४.२१ ॥
ข้าแต่ผู้มีเกียรติยศ เจ้าจงเลือกผู้หนึ่งผู้ใดในสองอัศวิน หรือจะเลือกท่านจยวนะก็ได้ หรือจะเลือกผู้ใดที่เจ้าปรารถนาก็ได้ ข้าแต่ผู้งดงามรุ่งเรือง
3.124.22
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ ३.१२४.२२ ॥
นางพิจารณาดูทั้งหมดที่ยืนอยู่ ณ ที่นั้น ซึ่งทรงรูปเหมือนกันทั้งสิ้น แล้วด้วยใจและปัญญาที่มั่นคง เทวีผู้นั้นจึงเลือกสามีของตนเอง
3.124.23
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः ॥ ३.१२४.२३ ॥
เมื่อได้ทั้งภรรยาและรูปโฉมวัยหนุ่มอันปรารถนาแล้ว ท่านจยวนะผู้มีพลานุภาพยิ่งใหญ่ มีความยินดี ได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่คู่อัศวินทั้งสองพระองค์ นาสัตยะ
3.124.24
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम् ॥ ३.१२४.२४ ॥
เพราะท่านทั้งสองได้ทำให้ข้าพเจ้าผู้แก่ชรา กลับมีรูปโฉมงดงามและวัยหนุ่มสมบูรณ์ และข้าพเจ้าก็ได้ภรรยาคนนี้มาด้วย
3.124.25
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम् ॥ ३.१२४.२५ ॥
เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจะกระทำการนี้ให้ท่านทั้งสองผู้ดื่มโสมด้วยความยินดี ต่อหน้าพระอินทร์ราชาแห่งเทพ ข้าพเจ้ากล่าวความจริงนี้แก่ท่านทั้งสอง
3.124.26
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ ३.१२४.२६ ॥
เมื่อได้ฟังดังนั้น ทั้งสองมีใจยินดี จึงกลับไปยังสวรรค์ ส่วนท่านจยวนะและนางสุกันยาก็รื่นเริงอยู่ดุจเทพทั้งหลาย