மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.124.1
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम् ॥ ३.१२४.१ ॥
அரசே, சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, இரு தேவர்களான அஷ்வின்கள் நீராடி, வெளிப்பட்டிருந்த அந்த சுகன்யாவைக் கண்டனர்.
3.124.2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ ३.१२४.२ ॥
அழகிய உறுப்புகளையுடைய அவளைக் கண்டு, தேவேந்திரனின் மகளைப் போல, நாசத்யர்களான அஷ்வின்கள் ஓடி வந்து இதைச் சொன்னார்கள்.
3.124.3
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने ॥ ३.१२४.३ ॥
அழகிய தொடைகளையுடையவளே, நீ யாருடையவள்? இந்தக் காட்டில் என்ன செய்கிறாய்? நல்லவளே, அழகியவளே, உன்னை அறிய விரும்புகிறோம்; அதைச் சொல்.
3.124.4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च ॥ ३.१२४.४ ॥
பின்னர் சுகன்யா, ஆடை அணிந்து, அந்த உத்தமமான இரு தேவர்களிடம் கூறினாள்: "நான் சர்யாதியின் மகள்; சியவனரின் மனைவி என்று அறியப்பட்டவள்."
3.124.5
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी ॥ ३.१२४.५ ॥
இந்த மனித உலகில் நான் "சுகன்யா" என்ற பெயரில் அறியப்படுகிறேன். நான் முழுமனதோடு எப்போதும் என் கணவனைப் பின்பற்றுபவள்.
3.124.6
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने ॥ ३.१२४.६ ॥
அப்போது அஷ்வின்கள் சிரித்துக்கொண்டு அவளிடம் மீண்டும் கூறினார்கள்: "மங்கலமானவளே, தந்தையால் கொடுக்கப்பட்ட நீ காட்டுக்கு எப்படி வந்தாய்?"
3.124.7
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ ३.१२४.७ ॥
பயந்த பெண்ணே, இந்தக் காட்டில் நீ மின்னல் போல ஒளிர்கிறாய். ஒளிரும் பெண்ணே, தேவர்களிலும் உனக்கு நிகரானவளை நாங்கள் காணவில்லை.
3.124.8
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता ॥ ३.१२४.८ ॥
அன்பே, நகைகளும் சிறந்த ஆடைகளும் இன்றியும், அலங்கரிக்கப்படாதிருந்தும், நீ இந்தக் காட்டையே மிகவும் அழகுபடுத்துகிறாய்.
3.124.9
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ ३.१२४.९ ॥
குற்றமற்ற அங்கங்களை உடையவளே, எல்லா நகைகளும் அணிந்து சிறந்த ஆடை உடுத்தி நீ ஒளிர்வாய். ஆனால் இவ்வாறு அழுக்கடைந்தவளாக அல்ல.
3.124.10
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ ३.१२४.१० ॥
நல்லவளே, இப்படிப்பட்டவளாக இருந்தும், முதுமையால் நலிந்தவனும் இன்பபோகங்களிலிருந்து விலக்கப்பட்டவனுமான கணவனை நீ ஏன் பணிவிடை செய்கிறாய்?
3.124.11
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः ॥ ३.१२४.११ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, அவன் காப்பதிலும் போஷிப்பதிலும் ஆற்றலற்றவன். நீ சியவனனை விட்டுவிட்டு, எங்கள் இருவரில் ஒருவனைத் தேர்ந்தெடு.
3.124.12
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत् ॥ ३.१२४.१२ ॥
தேவர்களின் கருவைப் போல ஒளிர்பவளே, கணவனுக்காக உன் இளமையை வீணாக்காதே. இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட சுகன்யா அந்த இரு தேவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
3.124.13
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ ॥ ३.१२४.१३ ॥
நான் என் கணவர் சியவனரில் பற்றுள்ளவள், என்மீது இவ்வாறு சந்தேகப்படாதீர்கள். அப்போது தேவர்களின் சிறந்த மருத்துவர்கள் இருவரும் அவளிடம் மீண்டும் கூறினர்.
3.124.14
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम्।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे ॥ ३.१२४.१४ ॥
அழகிய ஓர் இளைஞனை உனக்குக் கணவனாக்குவோம். பின்னர் அவர்களில் எங்கள் இருவரில் ஒருவனை நீ கணவனாகத் தேர்ந்தெடு. இந்த நிபந்தனையின்படியே, சுபையே, இவனை அழைத்துவா.
3.124.15
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ ३.१२४.१५ ॥
அரசே, அவர்கள் இருவரின் சொல்படி அவள் பிருகுவின் வழித்தோன்றலை அணுகி, அவர்கள் சொன்ன சொற்களை பிருகுவின் மகனிடம் கூறினாள்.
3.124.16
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत् ॥ ३.१२४.१६ ॥
அதைக் கேட்ட சியவனர் தன் மனைவியிடம், 'அவ்வாறே செய்யட்டும்' என்றார். கணவரால் அனுமதிக்கப்பட்ட அவள், 'அவ்வாறே செய்யட்டும்' என்று பதிலளித்தாள்.
3.124.17
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः ॥ ३.१२४.१७ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட இரு அசுவினிகளும் அரசகுமாரியிடம், 'உன் கணவர் நீரில் நுழையட்டும்' என்றனர்.
3.124.18
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा ॥ ३.१२४.१८ ॥
அப்போது அழகை விரும்பிய சியவனர் விரைவாக நீரில் நுழைந்தார். அரசே, அப்பொழுது இரு அசுவினிகளும் அந்த ஏரிக்குள் நுழைந்தனர்.
3.124.19
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ ३.१२४.१९ ॥
பின்னர் ஒரு முகூர்த்த நேரத்திற்குப் பிறகு அந்த மூவரும் அந்தக் குளத்திலிருந்து வெளியே வந்தனர். அனைவரும் தெய்வீக வடிவம் தாங்கிய இளைஞர்கள், பளபளக்கும் குண்டலங்களை அணிந்தவர்கள், ஒரே போன்ற ஆடையணிந்தவர்கள், மனதிற்கு மகிழ்ச்சியூட்டுபவர்கள்.
3.124.20
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि ॥ ३.१२४.२० ॥
அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து சொன்னார்கள்: 'ஓ சுபையே, எங்களில் ஒருவனை நீ தேர்ந்தெடு; ஓ பத்ரையே, சிறந்த நிறமுடையவளே, கணவனாக நீ விரும்புபவனைத் தேர்ந்தெடு.'
3.124.21
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ ३.१२४.२१ ॥
ஓ புகழுடையவளே, நீ அஸ்வினிகளில் ஒருவனையோ, அல்லது சியவனனையோ, அல்லது நீ விரும்பும் யாரையோ தேர்ந்தெடு; ஓ அழகியவளே.
3.124.22
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ ३.१२४.२२ ॥
அவள் அவர்கள் அனைவரையும் சமமான வடிவத்துடன் நின்றிருப்பதைப் பார்த்தாள்; மனதாலும் புத்தியாலும் உறுதி செய்து, அந்தத் தேவி தனது கணவனையே தேர்ந்தெடுத்தாள்.
3.124.23
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः ॥ ३.१२४.२३ ॥
சியவனன் மனைவியையும், விரும்பிய இளமை வடிவத்தையும் பெற்றான்; மகிழ்ச்சியடைந்த அந்த மகா ஒளியுடையவன் அந்த இரு நாசத்யர்களிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.124.24
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम् ॥ ३.१२४.२४ ॥
நீங்கள் இருவரும் முதியவனாயிருந்த என்னை அழகும் இளமையும் நிறைந்தவனாக ஆக்கி, இந்த மனைவியையும் எனக்குப் பெற்றுத் தந்தீர்கள்.
3.124.25
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम् ॥ ३.१२४.२५ ॥
ஆகையால் சோமபானம் செய்யும் உங்கள் இருவருக்கும் மகிழ்ச்சியுடன் நான் (அதைச்) செய்வேன். தேவர்களின் அரசன் முன்னிலையில் இதை உங்களிடம் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
3.124.26
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ ३.१२४.२६ ॥
அதைக் கேட்டு மகிழ்ந்த மனத்துடன் அவ்விருவரும் சொர்க்கத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றனர்; சியவனரும் சுகன்யாவும் தேவர்களைப் போல இன்புற்று வாழ்ந்தனர்.