Mahābhārata · Adhyāya 3.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.124.1
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम् ॥ ३.१२४.१ ॥
O König, nach einiger Zeit sahen die beiden Götter, die Aśvin, Sukanyā, die gebadet hatte und unverhüllt war.
3.124.2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ ३.१२४.२ ॥
Als sie sie sahen, von anmutigen Gliedern, als wäre sie die Tochter des Götterkönigs, eilten die Nāsatya Aśvin herbei und sprachen dies.
3.124.3
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने ॥ ३.१२४.३ ॥
Wessen Tochter bist du, du mit den schönen Schenkeln? Was tust du in diesem Wald? O Gute, o Strahlende, wir möchten dich kennen; sag es uns.
3.124.4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च ॥ ३.१२४.४ ॥
Da sprach Sukanyā, nachdem sie sich bekleidet hatte, zu jenen beiden Besten der Götter: »Ich bin Śaryātis Tochter, bekannt als die Gattin Cyavanas.«
3.124.5
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी ॥ ३.१२४.५ ॥
In dieser Menschenwelt bin ich unter dem Namen Sukanyā bekannt. Ganz und gar, immer, folge ich meinem Gatten hingebungsvoll.
3.124.6
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने ॥ ३.१२४.६ ॥
Da lachten die Aśvin und sprachen erneut zu ihr: »O Gesegnete, wie bist du, vom Vater gegeben, in den Wald gekommen?«
3.124.7
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ ३.१२४.७ ॥
Scheue, du leuchtest in diesem Wald wie ein Blitz. Strahlende Frau, auch unter den Göttern haben wir keine dir Gleiche gesehen.
3.124.8
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता ॥ ३.१२४.८ ॥
Glückverheißende, obwohl ohne Schmuck und ohne feinste Gewänder, ungeschmückt, verschönerst du diesen Wald über alle Maßen.
3.124.9
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ ३.१२४.९ ॥
Makellosgliedrige, mit allem Schmuck und in feinsten Gewändern würdest du strahlen; aber nicht so, von Schmutz beschmiert.
3.124.10
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ ३.१२४.१० ॥
Glückverheißende, warum dienst du, die du so bist, einem Gatten, vom Alter zermürbt und von den Freuden der Lust ausgeschlossen?
3.124.11
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः ॥ ३.१२४.११ ॥
Reinlächelnde, er ist unfähig zu schützen und zu nähren. Verlass Cyavana und wähle einen von uns beiden.
3.124.12
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत् ॥ ३.१२४.१२ ॥
Strahlende wie der Schoß der Götter, verschwende nicht deine Jugend um eines Gatten willen. So angesprochen, sprach Sukanyā diese Worte zu den beiden Göttern.
3.124.13
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ ॥ ३.१२४.१३ ॥
Ich bin meinem Gatten Cyavana ergeben; verdächtigt mich nicht so. Da sprachen die beiden besten göttlichen Ärzte erneut zu ihr.
3.124.14
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम्।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे ॥ ३.१२४.१४ ॥
Wir machen einen schönen jungen Mann zu deinem Gatten. Dann wähle einen von ihm und uns beiden als deinen Gatten. Unter dieser Bedingung, o Glückliche, rufe diesen Gatten herbei.
3.124.15
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ ३.१२४.१५ ॥
O König, auf ihre Worte hin trat sie vor den Nachkommen Bhṛgus und sprach zum Sohn Bhṛgus die Worte, die jene beiden gesprochen hatten.
3.124.16
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत् ॥ ३.१२४.१६ ॥
Als Cyavana dies hörte, sprach er zu seiner Frau: „Es geschehe so.“ Von ihrem Gatten erlaubt, sprach sie: „Es geschehe so.“
3.124.17
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः ॥ ३.१२४.१७ ॥
Als die beiden Aśvin ihre Worte hörten, sprachen sie zur Königstochter: „Dein Gatte soll in das Wasser treten.“
3.124.18
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा ॥ ३.१२४.१८ ॥
Da trat Cyavana, der nach Schönheit verlangte, rasch in das Wasser. O König, da betraten auch die beiden Aśvin jenen See.
3.124.19
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ ३.१२४.१९ ॥
Dann, nach einem Augenblick, stiegen alle drei aus dem See: junge Männer von göttlicher Gestalt, mit glänzenden Ohrringen, gleich gekleidet und die Freude des Geistes mehrend.
3.124.20
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि ॥ ३.१२४.२० ॥
Alle zusammen sprachen: „O Glückverheißende, wähle einen von uns, den du als Gatten begehrst, o Liebliche, Frau von vortrefflicher Gestalt!“
3.124.21
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ ३.१२४.२१ ॥
Du, o Ruhmreiche, wähle einen der Aśvin oder Cyavana oder wen immer du begehrst, o Strahlende!
3.124.22
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ ३.१२४.२२ ॥
Nachdem sie alle, in gleicher Gestalt dastehend, betrachtet hatte, wählte die gottgleiche Frau, mit Geist und Verstand entschieden, ihren eigenen Gatten.
3.124.23
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः ॥ ३.१२४.२३ ॥
Nachdem Cyavana sowohl eine Gattin als auch die ersehnte jugendliche Gestalt erlangt hatte, sprach der an Glanz große, erfreute, diese Worte zu den beiden Nāsatya.
3.124.24
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम् ॥ ३.१२४.२४ ॥
Ihr beide habt mich, der ich alt war, mit Schönheit und Jugend begabt, und diese Gattin habe ich ebenfalls erlangt.
3.124.25
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम् ॥ ३.१२४.२५ ॥
Darum werde ich es euch beiden, den Trinkern des Soma, gern tun. In Gegenwart des Götterkönigs sage ich euch diese Wahrheit.
3.124.26
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ ३.१२४.२६ ॥
Als sie dies hörten, kehrten die beiden mit frohem Herzen in den Himmel zurück; und Cyavana und Sukanyā erfreuten sich wie Götter.