महाभारत · अध्याय 3.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.124.1
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम् ॥ ३.१२४.१ ॥
हे राजा, काही काळानंतर दोन देव अश्विनीकुमारांनी स्नान केलेल्या, उघड्या असलेल्या त्या सुकन्येला पाहिले.
3.124.2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ ३.१२४.२ ॥
सुंदर अवयव असलेल्या तिला देवराजाच्या कन्येसारखी पाहून, नासत्य अश्विनीकुमार धावत येऊन हे बोलले.
3.124.3
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने ॥ ३.१२४.३ ॥
हे सुंदर मांड्या असलेली, तू कोणाची आहेस? या अरण्यात तू काय करतेस? हे भद्रे, हे शोभने, आम्हाला तुला जाणून घ्यायचे आहे; ते सांग.
3.124.4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च ॥ ३.१२४.४ ॥
मग सुकन्या वस्त्र परिधान करून त्या दोन श्रेष्ठ देवांना म्हणाली: "मी शर्याती राजाची कन्या आहे; च्यवनाची भार्या म्हणून ओळखली जाते."
3.124.5
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी ॥ ३.१२४.५ ॥
या मनुष्यलोकात मी "सुकन्या" नावाने प्रसिद्ध आहे. मी सर्वस्वाने नेहमी माझ्या पतीची अनुसरण करणारी आहे.
3.124.6
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने ॥ ३.१२४.६ ॥
मग अश्विनीकुमार हसून तिला पुन्हा म्हणाले: "हे कल्याणी, वडिलांनी दिलेली तू अरण्यात कशी आलीस?"
3.124.7
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ ३.१२४.७ ॥
हे भीरू, या वनात तू विजेसारखी चमकतेस. हे भामिनी, देवांमध्येही तुझ्या बरोबरीची कोणी आम्ही पाहिली नाही.
3.124.8
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता ॥ ३.१२४.८ ॥
हे भद्रे, दागिने आणि उत्तम वस्त्रांशिवाय, सजल्याशिवायही तू या वनाला अधिकच शोभा देतेस.
3.124.9
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ ३.१२४.९ ॥
हे निर्दोष अंगांची, सर्व दागिने आणि उत्तम वस्त्रे धारण करून तू शोभली असतीस; पण अशी मळाने माखलेली नव्हेस.
3.124.10
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ ३.१२४.१० ॥
हे कल्याणी, अशी असूनही वार्धक्याने जर्जर झालेल्या, कामभोगांपासून वंचित पतीची तू का सेवा करतेस?
3.124.11
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः ॥ ३.१२४.११ ॥
हे शुचिस्मिते, तो संरक्षण आणि पोषणात असमर्थ आहे. तू च्यवनाचा त्याग करून आमच्या दोघांपैकी एकाला वरावेस.
3.124.12
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत् ॥ ३.१२४.१२ ॥
हे देवगर्भासारख्या तेजस्विनी, पतीसाठी तुझे यौवन व्यर्थ घालवू नकोस. असे सांगितल्यावर सुकन्या त्या दोन देवांना म्हणाली.
3.124.13
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ ॥ ३.१२४.१३ ॥
मी माझ्या पती च्यवनावर अनुरक्त आहे, माझ्याविषयी असा संशय घेऊ नका. तेव्हा देवांचे श्रेष्ठ वैद्य ते दोघे तिला पुन्हा म्हणाले.
3.124.14
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम्।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे ॥ ३.१२४.१४ ॥
आम्ही तुझ्यासाठी एका सुंदर तरुणाला पती करू. मग त्याच्यात आणि आमच्या दोघांत एकाला तू पती म्हणून निवड. या अटीवर, हे शुभे, त्याला बोलाव.
3.124.15
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ ३.१२४.१५ ॥
हे राजा, त्या दोघांच्या सांगण्यावरून ती भृगुवंशजाजवळ जाऊन, त्यांनी सांगितलेले शब्द भृगुपुत्राला म्हणाली.
3.124.16
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत् ॥ ३.१२४.१६ ॥
ते ऐकून च्यवन आपल्या पत्नीला म्हणाला, 'असेच करावे.' पतीची अनुमती मिळाल्यावर ती म्हणाली, 'असेच करावे.'
3.124.17
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः ॥ ३.१२४.१७ ॥
तिचे ते बोलणे ऐकून दोन्ही अश्विनीकुमार राजकन्येला म्हणाले, 'तुझा पती पाण्यात प्रवेश करो.'
3.124.18
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा ॥ ३.१२४.१८ ॥
मग रूपाची इच्छा करणारा च्यवन त्वरित पाण्यात शिरला. हे राजा, तेव्हा दोन्ही अश्विनीकुमारही त्या सरोवरात शिरले.
3.124.19
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ ३.१२४.१९ ॥
नंतर एका क्षणानंतर ते तिघेही त्या सरोवरातून बाहेर आले. सर्वजण दिव्य रूप धारण केलेले तरुण होते, चमकणारी कुंडले घातलेले, समान वेशभूषा केलेले आणि मनाला आनंद देणारे होते.
3.124.20
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि ॥ ३.१२४.२० ॥
ते सर्व एकत्र म्हणाले, 'हे शुभे, आमच्यापैकी एकाला निवड; हे भद्रे, उत्तम वर्णाच्या स्त्री, पती म्हणून जो तुला इष्ट असेल त्याला वर.'
3.124.21
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ ३.१२४.२१ ॥
हे यशस्विनी, तू अश्विनींपैकी एकाला, किंवा च्यवनाला, किंवा जिला जो आवडेल त्याला वर; हे सुशोभने.
3.124.22
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ ३.१२४.२२ ॥
तिने त्या सर्वांना समान रूप धारण करून उभे असलेले पाहिले; मन आणि बुद्धीने निश्चय करून त्या देवीने आपल्याच पतीला वरले.
3.124.23
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः ॥ ३.१२४.२३ ॥
च्यवनाने पत्नी आणि इच्छित तरुण रूप दोन्ही मिळवले; आनंदित होऊन त्या महातेजस्वी पुरुषाने त्या दोन नासत्यांना हे वचन म्हटले.
3.124.24
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम् ॥ ३.१२४.२४ ॥
वृद्ध असलेल्या मला तुम्ही दोघांनी रूपसंपन्न आणि तारुण्ययुक्त केले; आणि ही पत्नीही मला मिळाली.
3.124.25
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम् ॥ ३.१२४.२५ ॥
म्हणून सोमपान करणाऱ्या तुम्हा दोघांसाठी मी आनंदाने (ते) करीन. देवराज (इंद्र) समक्ष मी तुम्हाला हे सत्य सांगतो.
3.124.26
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ ३.१२४.२६ ॥
ते ऐकून आनंदित मनाने ते दोघे स्वर्गाकडे परतले; च्यवन आणि सुकन्या देवांप्रमाणे आनंदाने विहरू लागले.