ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.124.1
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम् ॥ ३.१२४.१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କିଛି ସମୟ ପରେ ଦୁଇ ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା, ଖୋଲା ଥିବା ସୁକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.124.2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ ३.१२४.२ ॥
ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା ସେ ନାରୀକୁ ଦେବରାଜକନ୍ୟା ଭଳି ଦେଖି, ନାସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ଦୌଡ଼ି ଆସି ଏହା କହିଲେ।
3.124.3
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने ॥ ३.१२४.३ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ଊରୁବିଶିଷ୍ଟା, ତୁମେ କାହାର? ଏହି ବନରେ ତୁମେ କଣ କରୁଛ? ହେ ଭଦ୍ରେ, ହେ ଶୋଭନେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ; ତାହା କୁହ।
3.124.4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च ॥ ३.१२४.४ ॥
ତା'ପରେ ସୁକନ୍ୟା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ସେହି ଦୁଇ ଉତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମୁଁ ଶର୍ଯାତିଙ୍କ କନ୍ୟା; ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ବୋଲି ଜଣା।"
3.124.5
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी ॥ ३.१२४.५ ॥
ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ମୁଁ "ସୁକନ୍ୟା" ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମୁଁ ସର୍ବାତ୍ମନା ସର୍ବଦା ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ।
3.124.6
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने ॥ ३.१२४.६ ॥
ତା'ପରେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ହସି ସେ ନାରୀକୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ: "ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦତ୍ତା ତୁମେ କିପରି ବନକୁ ଆସିଲ?"
3.124.7
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ ३.१२४.७ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ଏହି ବନରେ ତୁମେ ବିଜୁଳି ପରି ଝଲସୁଛ। ହେ ଭାମିନୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ କାହାକୁ ଆମେ ଦେଖିନାହୁଁ।
3.124.8
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता ॥ ३.१२४.८ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ବିନା, ଅଳଙ୍କୃତ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏହି ବନକୁ ଅଧିକ ଶୋଭା ଦେଉଛ।
3.124.9
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ ३.१२४.९ ॥
ହେ ଅନବଦ୍ୟାଙ୍ଗୀ, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ଓ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ତୁମେ ଶୋଭା ପାଇଥାଆନ୍ତ; କିନ୍ତୁ ଏପରି ମଇଳାରେ ମଳିନ ହୋଇ ନୁହେଁ।
3.124.10
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ ३.१२४.१० ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଏପରି ହୋଇ ମଧ୍ୟ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ଜର୍ଜରିତ, କାମଭୋଗରୁ ବଞ୍ଚିତ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସେବା ତୁମେ କାହିଁକି କରୁଛ?
3.124.11
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः ॥ ३.१२४.११ ॥
ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତେ, ସେ ସୁରକ୍ଷା ଓ ପୋଷଣରେ ଅସମର୍ଥ। ତୁମେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ବରଣ କର।
3.124.12
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत् ॥ ३.१२४.१२ ॥
ହେ ଦେବଗର୍ଭ ସମାନ ଆଭାବତୀ, ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ତୁମ ଯୌବନ ବୃଥା କର ନାହିଁ। ଏପରି କୁହାଯାଇ ସୁକନ୍ୟା ସେହି ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
3.124.13
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ ॥ ३.१२४.१३ ॥
ମୁଁ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ, ମୋ ଉପରେ ଏମିତି ସନ୍ଦେହ କରନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଦ୍ୟ ସେ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି କହିଲେ।
3.124.14
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम्।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे ॥ ३.१२४.१४ ॥
ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଜଣେ ସୁନ୍ଦର ଯୁବକକୁ ସ୍ୱାମୀ କରିବୁ। ତା'ପରେ ସେ ଏବଂ ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ବାଛ। ଏହି ସର୍ତ୍ତରେ, ହେ ଶୁଭେ, ତାଙ୍କୁ ଡାକ।
3.124.15
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ ३.१२४.१५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ କଥାରେ ସେ ଭୃଗୁବଂଶଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେମାନେ କହିଥିବା କଥା ଭୃଗୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲା।
3.124.16
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत् ॥ ३.१२४.१६ ॥
ଏହା ଶୁଣି ଚ୍ୟବନ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସେପରି କରାଯାଉ।' ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେ କହିଲା, 'ସେପରି କରାଯାଉ।'
3.124.17
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः ॥ ३.१२४.१७ ॥
ତା'ର ସେହି କଥା ଶୁଣି ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ।'
3.124.18
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा ॥ ३.१२४.१८ ॥
ତା'ପରେ ରୂପ ଇଚ୍ଛୁକ ଚ୍ୟବନ ଶୀଘ୍ର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ସେତେବେଳେ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ମଧ୍ୟ ସେହି ସରୋବରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.124.19
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ ३.१२४.१९ ॥
ତା'ପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ସେହି ସରୋବରରୁ ତିନିହେଁ ବାହାରି ଆସିଲେ। ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟରୂପଧାରୀ ଯୁବକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ, ଏକା ପ୍ରକାରର ବେଶଧାରୀ ଏବଂ ମନର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଉଥିବା।
3.124.20
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि ॥ ३.१२४.२० ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର କହିଲେ: 'ହେ ଶୁଭେ, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ବାଛ; ହେ ଭଦ୍ରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର୍ଣ୍ଣା, ପତି ଭାବେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର ତାକୁ ବରଣ କର।'
3.124.21
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ ३.१२४.२१ ॥
ହେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ, କିମ୍ବା ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ, କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର ତାକୁ ବରଣ କର; ହେ ସୁଶୋଭନେ।
3.124.22
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ ३.१२४.२२ ॥
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ ରୂପ ଧରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ; ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ସେହି ଦେବୀ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ହିଁ ବରଣ କଲେ।
3.124.23
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः ॥ ३.१२४.२३ ॥
ଚ୍ୟବନ ପତ୍ନୀ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଯୁବା ରୂପ ଦୁଇଟି ପାଇଲେ; ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ଦୁଇ ନାସତ୍ୟଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.124.24
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम् ॥ ३.१२४.२४ ॥
ବୃଦ୍ଧ ଥିବା ମୋତେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ରୂପସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଯୌବନଯୁକ୍ତ କରିଦେଲ; ଏବଂ ଏହି ପତ୍ନୀକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପାଇଛି।
3.124.25
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम् ॥ ३.१२४.२५ ॥
ଅତଏବ ସୋମପାନକାରୀ ଆପଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ (ତାହା) କରିବି। ଦେବରାଜ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଏହି ସତ୍ୟ କହୁଛି।
3.124.26
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ ३.१२४.२६ ॥
ତାହା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ; ଚ୍ୟବନ ଓ ସୁକନ୍ୟା ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କଲେ।