મહાભારત · અધ્યાય 3.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.176.1
ततो मामिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ।
देवराजोऽनुगृह्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७६.१ ॥
ત્યારે અવિશ્વસ્ત અને બાણોના ઘાથી રૂઝાયેલા મને દેવરાજે કૃપા કરીને યોગ્ય સમયે આ વચન કહ્યું.
3.176.2
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ।
न त्वाऽभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन ॥ ३.१७६.२ ॥
હે ભારત, બધાં દિવ્ય અસ્ત્રો તારામાં સ્થિત છે. પૃથ્વી પર કોઈ માનવ તને હરાવવા સમર્થ નથી.
3.176.3
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ।
संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ३.१७६.३ ॥
ભીષ્મ, દ્રોણ, કૃપ, કર્ણ, શકુનિ અને રાજાઓ — હે પુત્ર, યુદ્ધભૂમિમાં ઊભેલા તારા સોળમા ભાગ જેટલા પણ તેઓ લાયક નથી.
3.176.4
इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन्मघवान्प्रभुः ।
अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥ ३.१७६.४ ॥
પ્રભુ મઘવાન (ઇન્દ્ર)એ મને આ શરીર-કવચ આપ્યું — અભેદ્ય દિવ્ય કવચ અને સુવર્ણની માળા પણ.
3.176.5
देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान्महारवम् ।
दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयमिन्द्रो युयोज ह ॥ ३.१७६.५ ॥
દેવે મને મહાનાદ કરનાર દેવદત્ત શંખ આપ્યો; આ દિવ્ય મુકુટ ઇન્દ્રે પોતે મારા માથા પર મૂક્યો.
3.176.6
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च ।
प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ ३.१७६.६ ॥
પછી શક્ર (ઇન્દ્ર)એ મને દિવ્ય વસ્ત્રો અને દિવ્ય આભૂષણો આપ્યાં — આ સુંદર અને ભવ્ય છે.
3.176.7
एवं संपूजितस्तत्रसुखमस्म्युषितो नृप ।
इन्द्रस् भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ ३.१७६.७ ॥
આ રીતે ત્યાં સન્માનિત થઈને, હે રાજન્, હું ઇન્દ્રના પુણ્ય ભવનમાં ગંધર્વ-બાળકો સાથે સુખેથી રહ્યો.
3.176.8
ततो मामब्रवीच्छक्रः प्रीतिमानमरैः सह ।
समयोऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥ ३.१७६.८ ॥
ત્યારે પ્રસન્ન થયેલા ઇન્દ્રે દેવો સાથે મને કહ્યું, 'અર્જુન, હવે તારા જવાનો સમય આવ્યો છે; તારા ભાઈઓ તને યાદ કરે છે.'
3.176.9
एवमिन्द्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारत ।
उषितानि मया राजन्स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥ ३.१७६.९ ॥
આ રીતે ઇન્દ્રના ભવનમાં, હે ભારત, હું પાંચ વર્ષ રહ્યો; હે રાજન્, જુગારથી ઉત્પન્ન થયેલા કલહનું સ્મરણ કરતો.
3.176.10
ततो भवन्तमद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
गन्धमादनमासाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥ ३.१७६.१० ॥
ત્યારે ગંધમાદન પર્વત પર, આ પર્વતના શિખર પર પહોંચીને, ભાઈઓથી ઘેરાયેલા તમને મેં જોયા.
3.176.11
दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत ।
दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानामीश्वरः प्रभुः ॥ ३.१७६.११ ॥
સદ્ભાગ્યે, હે ધનંજય, તેં દિવ્ય અસ્ત્રો મેળવ્યા, હે ભારત; સદ્ભાગ્યે દેવોના ઈશ્વર, સમર્થ રાજાની આરાધના થઈ.
3.176.12
दिष्ट्या च भगवन्स्थाणुर्देव्या सह परंतपः ।
साक्षाद्दृष्टः स्वयुद्धेन तोषितश् त्वयाऽनघ ॥ ३.१७६.१२ ॥
સદ્ભાગ્યે, હે ભગવન્, દેવી સાથે સ્થાણુ (શિવ)ને, હે શત્રુતાપન, તેં પ્રત્યક્ષ જોયા; અને તારા પોતાના યુદ્ધથી તેમને પ્રસન્ન કર્યા, હે અનઘ.
3.176.13
दिष्ट्या च लोकपालैस्त्वं समेतो भरतर्षभ ।
दिष्ट्या वर्धामहे पार्थ दिष्ट्याऽसि पुनरागतः ॥ ३.१७६.१३ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, સદ્ભાગ્યે તું લોકપાલોને મળ્યો છે. પાર્થ, સદ્ભાગ્યે અમે વૃદ્ધિ પામીએ છીએ; સદ્ભાગ્યે તું ફરી પાછો આવ્યો છે.
3.176.14
अद्य कृत्स्नामिमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् ।
पश्यामि भूमिं कौन्तेय त्वया मे प्रतिपादिताम्।
मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रानपि वशीकृतान् ॥ ३.१७६.१४ ॥
હે કૌંતેય, આજે તારા વડે મને આપેલી, નગરમાળાઓથી શોભતી, જીતાયેલી આ સમગ્ર દૈવી ભૂમિને હું જોઉં છું. અને હું માનું છું કે ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો પણ વશ થયા છે.
3.176.15
इच्छामि तानि चास्त्राणि द्रष्टुं दिव्यानि भारत ।
यैस्तथा वीर्यवन्तस्ते निवातकवचा हताः ॥ ३.१७६.१५ ॥
હે ભારત, તે દિવ્ય અસ્ત્રો જોવાની મારી ઇચ્છા છે, જેનાથી તે પરાક્રમી નિવાતકવચો હણાયા હતા.
3.176.16
सः प्रभाते भवान्द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
निवातकवचा घोरा यैर्मया विनिपातिताः ॥ ३.१७६.१६ ॥
સવારે તું તે બધાં દિવ્ય અસ્ત્રો જોઈશ, જેનાથી મેં ભયંકર નિવાતકવચોને પાડ્યા હતા.
3.176.17
एवमागमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं तामुवास ह ॥ ३.१७६.१७ ॥
ત્યાં પોતાના આગમનની કથા આ રીતે કહીને ધનંજયે બધા ભાઈઓ સાથે તે રાત્રિ ગાળી.