மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.176.1
ततो मामिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ।
देवराजोऽनुगृह्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७६.१ ॥
அப்போது, நம்பிக்கையற்றவனாயும் அம்புகளால் புண்பட்டவனாயுமிருந்த என்னிடம், தேவராஜன் அருள்கூர்ந்து தகுந்த காலத்தில் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.176.2
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ।
न त्वाऽभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन ॥ ३.१७६.२ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, எல்லா தெய்வ அஸ்திரங்களும் உன்னிடம் நிலைத்திருக்கின்றன. பூமியில் எந்த மனிதனும் உன்னை வெல்ல வல்லவன் அல்ல.
3.176.3
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ।
संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ३.१७६.३ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், கர்ணன், சகுனி மற்றும் அரசர்கள் — மகனே, போர்க்களத்தில் நிற்கும் உன்னுடைய பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் அவர்கள் தகுதியற்றவர்கள்.
3.176.4
इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन्मघवान्प्रभुः ।
अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥ ३.१७६.४ ॥
மகவான், தலைவனான இந்திரன் எனக்குக் கொடுத்த இந்தக் கவசம் — துளைக்க முடியாத தெய்வீகக் கவசமும் பொன்னாலான மாலையும்.
3.176.5
देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान्महारवम् ।
दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयमिन्द्रो युयोज ह ॥ ३.१७६.५ ॥
தேவன் எனக்கு மகாநாதம் செய்யும் தேவதத்தம் என்ற சங்கை அளித்தான்; இந்த தெய்வீக கிரீடத்தையும் இந்திரனே தானே என் தலையில் பொருத்தினான்.
3.176.6
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च ।
प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ ३.१७६.६ ॥
பின்னர் சக்கிரன் (இந்திரன்) எனக்கு தெய்வீக ஆடைகளையும் தெய்வீக ஆபரணங்களையும் கொடுத்தான் — இவை அழகானவையும் சிறந்தவையுமாகும்.
3.176.7
एवं संपूजितस्तत्रसुखमस्म्युषितो नृप ।
इन्द्रस् भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ ३.१७६.७ ॥
இவ்வாறு அங்கே கௌரவிக்கப்பட்டு, அரசே, நான் இந்திரனின் புனித மாளிகையில் கந்தர்வ இளைஞர்களுடன் சுகமாக வசித்தேன்.
3.176.8
ततो मामब्रवीच्छक्रः प्रीतिमानमरैः सह ।
समयोऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥ ३.१७६.८ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த இந்திரன் தேவர்களுடன் என்னிடம் கூறினான்: 'அர்ஜுனா, உனது போகும் காலம் வந்துவிட்டது; உன் சகோதரர்கள் உன்னை நினைக்கிறார்கள்.'
3.176.9
एवमिन्द्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारत ।
उषितानि मया राजन्स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥ ३.१७६.९ ॥
இவ்வாறு இந்திரனின் மாளிகையில், பாரதா, நான் ஐந்து ஆண்டுகள் வசித்தேன்; அரசே, சூதாட்டத்தால் எழுந்த கலகத்தை நினைத்துக் கொண்டே.
3.176.10
ततो भवन्तमद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
गन्धमादनमासाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥ ३.१७६.१० ॥
அப்போது நான் உங்களை சகோதரர்களால் சூழப்பட்டவராகக் கண்டேன், இந்த மலையின் உச்சியில் கந்தமாதனத்தை அடைந்தபோது.
3.176.11
दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत ।
दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानामीश्वरः प्रभुः ॥ ३.१७६.११ ॥
நல்லூழால், தனஞ்சயா, நீ தெய்வ ஆயுதங்களைப் பெற்றாய், பாரதா; நல்லூழால், தேவர்களின் அதிபதியான வல்லமை மிக்க அரசன் பிரீதி செய்யப்பட்டான்.
3.176.12
दिष्ट्या च भगवन्स्थाणुर्देव्या सह परंतपः ।
साक्षाद्दृष्टः स्वयुद्धेन तोषितश् त्वयाऽनघ ॥ ३.१७६.१२ ॥
நல்லூழால், பகவானே, தேவியுடன் கூடிய ஸ்தாணுவை (சிவனை), எதிரிகளைச் சுடுபவனே, நேரில் கண்டாய்; உன் சொந்தப் போரினால் அவரைப் பிரீதி செய்தாய், பாவமற்றவனே.
3.176.13
दिष्ट्या च लोकपालैस्त्वं समेतो भरतर्षभ ।
दिष्ट्या वर्धामहे पार्थ दिष्ट्याऽसि पुनरागतः ॥ ३.१७६.१३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நல்லூழால் நீ லோகபாலர்களைச் சந்தித்தாய். பார்த்தா, நல்லூழால் நாங்கள் வளம் பெறுகிறோம்; நல்லூழால் நீ மீண்டும் வந்திருக்கிறாய்.
3.176.14
अद्य कृत्स्नामिमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् ।
पश्यामि भूमिं कौन्तेय त्वया मे प्रतिपादिताम्।
मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रानपि वशीकृतान् ॥ ३.१७६.१४ ॥
குந்தியின் மகனே, இன்று நீ எனக்கு அளித்த, நகரமாலைகளால் அணிசெய்யப்பட்ட, வெற்றிகொள்ளப்பட்ட இந்த முழு தெய்வ பூமியையும் நான் காண்கிறேன். திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களும் அடக்கப்பட்டுவிட்டனர் என்று நினைக்கிறேன்.
3.176.15
इच्छामि तानि चास्त्राणि द्रष्टुं दिव्यानि भारत ।
यैस्तथा वीर्यवन्तस्ते निवातकवचा हताः ॥ ३.१७६.१५ ॥
பாரதா, அந்தத் தெய்வ அஸ்திரங்களைக் காண விரும்புகிறேன்; அவற்றால்தான் அந்த வலிமைமிக்க நிவாதகவசர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
3.176.16
सः प्रभाते भवान्द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
निवातकवचा घोरा यैर्मया विनिपातिताः ॥ ३.१७६.१६ ॥
விடியற்காலையில் அந்த அனைத்துத் தெய்வ அஸ்திரங்களையும் நீ காண்பாய்; அவற்றால்தான் நான் கொடிய நிவாதகவசர்களை வீழ்த்தினேன்.
3.176.17
एवमागमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं तामुवास ह ॥ ३.१७६.१७ ॥
அங்கு தன் வருகையைப் பற்றி இவ்வாறு கூறிவிட்டு, தனஞ்சயன் தன் அனைத்துச் சகோதரர்களுடனும் அந்த இரவு தங்கினான்.