ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.176.1
ततो मामिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ।
देवराजोऽनुगृह्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७६.१ ॥
ସେତେବେଳେ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ବାଣର ଘାଆରେ ଭରା ମୋତେ ଦେବରାଜ ଅନୁଗ୍ରହ କରି ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.176.2
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ।
न त्वाऽभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन ॥ ३.१७६.२ ॥
ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମ ଭିତରେ ରହିଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ତୁମକୁ ପରାସ୍ତ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
3.176.3
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ।
संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ३.१७६.३ ॥
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, କର୍ଣ୍ଣ, ଶକୁନି ଓ ରାଜାମାନେ — ହେ ପୁତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ତୁମର ଷୋଳରୁ ଏକ ଭାଗ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
3.176.4
इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन्मघवान्प्रभुः ।
अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥ ३.१७६.४ ॥
ପ୍ରଭୁ ମଘବାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମୋତେ ଏହି ଶରୀର-କବଚ ଦେଇଥିଲେ — ଅଭେଦ୍ୟ ଦିବ୍ୟ କବଚ ଓ ସୁନାର ମାଳା ମଧ୍ୟ।
3.176.5
देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान्महारवम् ।
दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयमिन्द्रो युयोज ह ॥ ३.१७६.५ ॥
ଦେବ ମୋତେ ମହାନାଦ କରୁଥିବା ଦେବଦତ୍ତ ଶଙ୍ଖ ଦେଇଥିଲେ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ମୁକୁଟ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧାଇଥିଲେ।
3.176.6
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च ।
प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ ३.१७६.६ ॥
ତା'ପରେ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ମୋତେ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇଥିଲେ — ଏଗୁଡ଼ିକ ସୁନ୍ଦର ଓ ମହାନ।
3.176.7
एवं संपूजितस्तत्रसुखमस्म्युषितो नृप ।
इन्द्रस् भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ ३.१७६.७ ॥
ଏହିପରି ସେଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପବିତ୍ର ଭବନରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ବାଳକମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁଖରେ ବାସ କରିଥିଲି।
3.176.8
ततो मामब्रवीच्छक्रः प्रीतिमानमरैः सह ।
समयोऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥ ३.१७६.८ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମୋତେ କହିଲେ, 'ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଏବେ ତୁମ ଯିବାର ସମୟ ହୋଇଛି; ତୁମ ଭାଇମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛନ୍ତି।'
3.176.9
एवमिन्द्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारत ।
उषितानि मया राजन्स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥ ३.१७६.९ ॥
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭବନରେ, ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବାସ କରିଥିଲି; ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ୟୂତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଳହ ସ୍ମରଣ କରି।
3.176.10
ततो भवन्तमद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
गन्धमादनमासाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥ ३.१७६.१० ॥
ତା'ପରେ ଗନ୍ଧମାଦନରେ ପହଞ୍ଚି, ଏହି ପର୍ବତର ଶିଖରରେ, ଭାଇମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି।
3.176.11
दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत ।
दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानामीश्वरः प्रभुः ॥ ३.१७६.११ ॥
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପାଇଲ, ହେ ଭାରତ; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଦେବତାଙ୍କ ଈଶ୍ୱର, ସମର୍ଥ ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରାଗଲେ।
3.176.12
दिष्ट्या च भगवन्स्थाणुर्देव्या सह परंतपः ।
साक्षाद्दृष्टः स्वयुद्धेन तोषितश् त्वयाऽनघ ॥ ३.१७६.१२ ॥
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ହେ ଭଗବାନ, ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ (ଶିବଙ୍କୁ), ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ତୁମେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିଲ; ନିଜ ଯୁଦ୍ଧଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲ, ହେ ନିଷ୍ପାପ।
3.176.13
दिष्ट्या च लोकपालैस्त्वं समेतो भरतर्षभ ।
दिष्ट्या वर्धामहे पार्थ दिष्ट्याऽसि पुनरागतः ॥ ३.१७६.१३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କୁ ଭେଟିଛ। ହେ ପାର୍ଥ, ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆମେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉଛୁ; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ପୁଣି ଫେରି ଆସିଛ।
3.176.14
अद्य कृत्स्नामिमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् ।
पश्यामि भूमिं कौन्तेय त्वया मे प्रतिपादिताम्।
मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रानपि वशीकृतान् ॥ ३.१७६.१४ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଆଜି ତୁମେ ମୋତେ ଦେଇଥିବା, ନଗରମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ବିଜିତ ଏହି ସମଗ୍ର ଦେବୀ ଭୂମିକୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି। ଏବଂ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ବଶୀଭୂତ ହୋଇଛନ୍ତି।
3.176.15
इच्छामि तानि चास्त्राणि द्रष्टुं दिव्यानि भारत ।
यैस्तथा वीर्यवन्तस्ते निवातकवचा हताः ॥ ३.१७६.१५ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେହି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ନିବାତକବଚମାନେ ହତ ହୋଇଥିଲେ।
3.176.16
सः प्रभाते भवान्द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
निवातकवचा घोरा यैर्मया विनिपातिताः ॥ ३.१७६.१६ ॥
ପ୍ରଭାତରେ ତୁମେ ସେହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖିବ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ ପାତିତ କରିଥିଲି।
3.176.17
एवमागमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं तामुवास ह ॥ ३.१७६.१७ ॥
ସେଠାରେ ନିଜର ଆଗମନର କଥା ଏହିପରି କହି ଧନଞ୍ଜୟ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ରାତି ବିତାଇଲେ।