ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.176.1
ततो मामिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ।
देवराजोऽनुगृह्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७६.१ ॥
ಆಗ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಬಾಣಗಳ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಮಾಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ದೇವರಾಜನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.176.2
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ।
न त्वाऽभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन ॥ ३.१७६.२ ॥
ಭರತ ವಂಶದವನೇ, ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
3.176.3
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ।
संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ३.१७६.३ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ರಾಜರು — ಮಗನೇ, ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಹದಿನ ಆರನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಅವರು ಅರ್ಹರಲ್ಲ.
3.176.4
इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन्मघवान्प्रभुः ।
अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥ ३.१७६.४ ॥
ಪ್ರಭುವಾದ ಮಘವಾನ್ (ಇಂದ್ರ) ನನಗೆ ಈ ದೇಹ-ಕವಚವನ್ನು ನೀಡಿದನು — ಭೇದಿಸಲಾಗದ ದಿವ್ಯ ಕವಚವನ್ನು, ಚಿನ್ನದ ಹಾರವನ್ನೂ ಕೂಡ.
3.176.5
देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान्महारवम् ।
दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयमिन्द्रो युयोज ह ॥ ३.१७६.५ ॥
ದೇವನು ನನಗೆ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ ಮಾಡುವ ದೇವದತ್ತ ಶಂಖವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಈ ದಿವ್ಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಇಂದ್ರನೇ ತಾನೇ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದನು.
3.176.6
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च ।
प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ ३.१७६.६ ॥
ನಂತರ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರ) ನನಗೆ ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದನು — ಇವು ಸುಂದರವೂ ಭವ್ಯವೂ ಆಗಿವೆ.
3.176.7
एवं संपूजितस्तत्रसुखमस्म्युषितो नृप ।
इन्द्रस् भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ ३.१७६.७ ॥
ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಇಂದ್ರನ ಪುಣ್ಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವ ಬಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದೆನು.
3.176.8
ततो मामब्रवीच्छक्रः प्रीतिमानमरैः सह ।
समयोऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥ ३.१७६.८ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಹೋಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ; ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.'
3.176.9
एवमिन्द्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारत ।
उषितानि मया राजन्स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥ ३.१७६.९ ॥
ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಓ ಭಾರತ, ನಾನು ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದೆನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಜೂಜಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಲಹವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ.
3.176.10
ततो भवन्तमद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
गन्धमादनमासाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥ ३.१७६.१० ॥
ಆಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಹೋದರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು, ಈ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಗಂಧಮಾದನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ.
3.176.11
दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत ।
दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानामीश्वरः प्रभुः ॥ ३.१७६.११ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ, ಓ ಧನಂಜಯ, ನೀನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದೆ, ಓ ಭಾರತ; ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ, ಸಮರ್ಥನಾದ ರಾಜನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲಾಯಿತು.
3.176.12
दिष्ट्या च भगवन्स्थाणुर्देव्या सह परंतपः ।
साक्षाद्दृष्टः स्वयुद्धेन तोषितश् त्वयाऽनघ ॥ ३.१७६.१२ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ, ಓ ಭಗವಂತ, ದೇವಿಯೊಂದಿಗಿರುವ ಸ್ಥಾಣುವನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು), ಓ ಶತ್ರುನಾಶಕ, ನೀನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡೆ; ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ.
3.176.13
दिष्ट्या च लोकपालैस्त्वं समेतो भरतर्षभ ।
दिष्ट्या वर्धामहे पार्थ दिष्ट्याऽसि पुनरागतः ॥ ३.१७६.१३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀನು ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೀಯ. ಪಾರ್ಥನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಾವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ.
3.176.14
अद्य कृत्स्नामिमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् ।
पश्यामि भूमिं कौन्तेय त्वया मे प्रतिपादिताम्।
मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रानपि वशीकृतान् ॥ ३.१७६.१४ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ಇಂದು ನೀನು ನನಗೆ ನೀಡಿದ, ನಗರಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸಮಸ್ತ ದೈವೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರೂ ವಶವಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.176.15
इच्छामि तानि चास्त्राणि द्रष्टुं दिव्यानि भारत ।
यैस्तथा वीर्यवन्तस्ते निवातकवचा हताः ॥ ३.१७६.१५ ॥
ಭಾರತನೇ, ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ನಿವಾತಕವಚರು ಹತರಾದರು.
3.176.16
सः प्रभाते भवान्द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
निवातकवचा घोरा यैर्मया विनिपातिताः ॥ ३.१७६.१६ ॥
ಬೆಳಗಾಗುವಾಗ ನೀನು ಆ ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವೆ; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ನಾನು ಭೀಕರ ನಿವಾತಕವಚರನ್ನು ಕೆಡವಿದೆ.
3.176.17
एवमागमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं तामुवास ह ॥ ३.१७६.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿದನು.