મહાભારત · અધ્યાય 3.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.239.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्ततः ।
हृष्टो भूत्वापुनर्दीनो राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ३.२३९.१ ॥
કર્ણનું વચન સાંભળીને ત્યારે રાજા દુર્યોધન પ્રથમ હર્ષિત થયો, પછી ફરી દીન બનીને રાધેય કર્ણને આ પ્રમાણે બોલ્યો.
3.239.2
ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मनसि मे स्थितम् ।
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्रपाण्डवाः ॥ ३.२३९.२ ॥
હે કર્ણ, તું જે કહે છે તે બધું મારા મનમાં છે; પરંતુ પાંડવો જ્યાં છે ત્યાં જવાની અનુમતિ મને નહીં મળે.
3.239.3
परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान् ॥ ३.२३९.३ ॥
રાજા ધૃતરાષ્ટ્ર તે વીરો માટે વિલાપ કરે છે અને તપોબળને કારણે પાંડવોને પોતાનાથી પણ શ્રેષ્ઠ માને છે.
3.239.4
अथवाऽप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम् ।
एतामप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.४ ॥
અથવા રાજાને આપણો ઇરાદો સમજાઈ જાય તો, ભવિષ્યના પરિણામને બચાવવા માટે તેમણે અનુમતિ આપવી યોગ્ય નથી.
3.239.5
न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम् ।
उन्माथनमृते तेषां वनस्थानामपि द्विषाम् ॥ ३.२३९.५ ॥
દ્વૈતવનમાં તેમનો, ત્યાં વસતા તે શત્રુઓનો નાશ કરવા સિવાય બીજો કોઈ હેતુ નથી.
3.239.6
जानासिहि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते ।
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं वचनं तदा ॥ ३.२३९.६ ॥
જુગારનો સમય આવ્યો ત્યારે ક્ષત્તાએ મને, તને અને સૌબલ (શકુનિ)ને તે વખતે જે કહ્યું હતું તે તું જાણે છે.
3.239.7
तानिसर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम् ।
विचिन्त्य निश्चय गच्छे गमनायेतराय वा ॥ ३.२३९.७ ॥
તે બધાં વચનો અને વિલાપમાં કહેલાં બીજાં વચનો વિચારીને હું જવાનો કે બીજા કાર્ય માટે રોકાવાનો નિશ્ચય કરીશ.
3.239.8
ममापि हिमहान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ ।
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति ॥ ३.२३९.८ ॥
વનમાં કષ્ટ પામતા ભીમ અને ફાલ્ગુનને કૃષ્ણા સાથે જોઉં તો મને પણ મહાન આનંદ થશે.
3.239.9
न तथा ह्याप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामिमाम् ।
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः ॥ ३.२३९.९ ॥
આ પૃથ્વી પામીને પણ, પાંડુના પુત્રોને વલ્કલ અને મૃગચર્મ પહેરેલા જોઈને જે આનંદ મળે તેવો મને નહીં મળે.
3.239.10
किंनु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम् ।
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने ॥ ३.२३९.१० ॥
હે કર્ણ! આનાથી વધારે શું હશે, કે હું દ્રુપદની પુત્રી દ્રૌપદીને વનમાં કેસરી વસ્ત્રો પહેરેલી જોઉં?
3.239.11
यदि मां दर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युक्तं रपरमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत् ॥ ३.२३९.११ ॥
ધર્મરાજ અને પાંડવ ભીમસેન જો મને પરમ શોભાથી યુક્ત જુએ, તો મારું જીવન સફળ થાય.
3.239.12
उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम् ।
यथाचाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः ॥ ३.२३९.१२ ॥
પણ જેનાથી આપણે તે વનમાં જઈ શકીએ એવો ઉપાય મને દેખાતો નથી, અને જવા માટે રાજા મને અનુમતિ આપે એવો પણ ઉપાય દેખાતો નથી.
3.239.13
स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च ।
उपायं पश्य रनिपुणं येन गच्छेम तद्वनम् ॥ ३.२३९.१३ ॥
તે સૌબલ (શકુનિ) અને દુઃશાસન સાથે હતો. (તેણે કહ્યું:) તે વનમાં જવાનો કોઈ ઉપાય કુશળતાથી વિચારો.
3.239.14
अहमप्यनुगच्छामि गमनायेतराय च ।
कल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह ॥ ३.२३९.१४ ॥
હું પણ તેની પાછળ જઈશ, જવા માટે અને બીજા કારણ માટે પણ. આવતીકાલે જ હું રાજાની પાસે જઈશ.
3.239.15
मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे ।
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः ॥ ३.२३९.१५ ॥
હું ત્યાં બેસું અને કુરુશ્રેષ્ઠ ભીષ્મ પણ બેસે, ત્યારે જે ઉપાય જણાય તે સૌબલ સાથે તમે કહેજો.
3.239.16
ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य रगमनं प्रति ।
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम् ॥ ३.२३९.१६ ॥
પછી ભીષ્મ અને રાજાના જવાની વાત સાંભળીને, પિતામહને મનાવીને હું એ કાર્ય કરીશ.
3.239.17
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेग्मुरावसथान्प्रति ।
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ॥ ३.२३९.१७ ॥
"એમ જ થાઓ" એમ કહીને તેઓ બધા પોતાના નિવાસ તરફ ગયા. રાત વીત્યા પછી કર્ણ રાજા પાસે આવ્યો.
3.239.18
ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोधजनेश्वर ॥ ३.२३९.१८ ॥
પછી કર્ણ હસતા હસતા દુર્યોધનને બોલ્યો: હે જનેશ્વર, આ ઉપાય મેં સારી રીતે જોઈ લીધો છે; તે સમજી લો.
3.239.19
घोषा द्वैतवने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः ॥ ३.२३९.१९ ॥
હે નરાધિપ, દ્વૈતવનમાં બધા ગોપાલકો તમારી રાહ જુએ છે. ઘોષયાત્રાના બહાને આપણે અવશ્ય જઈશું, એમાં શંકા નથી.
3.239.20
उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशांपते ।
एवं चेत्त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.२० ॥
હે વિશાંપતિ, ઘોષયાત્રાએ જવું હંમેશાં ઉચિત છે. હે રાજન, એવું હોય તો પિતાએ તમને અનુમતિ આપવી યોગ્ય છે.
3.239.21
तथा कथयमानौ तु घोषयात्राविनिश्चयम् ।
गान्धारराजः शकुनिरित्युवाच हसन्निव ॥ ३.२३९.२१ ॥
ઘોષયાત્રાના નિશ્ચય વિશે તેઓ બંને આ રીતે વાત કરી રહ્યા હતા ત્યારે, ગાંધારરાજ શકુનિ હસતાં હસતાં બોલ્યો.
3.239.22
उपायोऽयंमया दृष्टो गमनाय निरामयः ।
अनुज्ञास्यतिनो राजा चोदयिष्यति चाप्युत ॥ ३.२३९.२२ ॥
મેં જોયેલો આ ઉપાય જવા માટે નિર્દોષ છે. રાજા આપણને અનુમતિ આપશે અને પ્રેરણા પણ આપશે.
3.239.23
घोषा द्वैतव्रने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामः सरः प्रति ॥ ३.२३९.२३ ॥
હે નરાધિપ, દ્વૈતવનમાં બધા ગોપાલકો તમારી રાહ જુએ છે. ઘોષયાત્રાના બહાને આપણે સરોવર તરફ જઈશું.
3.239.24
ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ।
तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ ३.२३९.२४ ॥
પછી તે બધા હસતાં હસતાં એકબીજાની હથેળીઓ પર તાળીઓ પાડવા લાગ્યા. તે જ નક્કી કરીને તેમણે કુરુશ્રેષ્ઠને જોયો.