మహాభారతం · అధ్యాయం 3.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.239.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्ततः ।
हृष्टो भूत्वापुनर्दीनो राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ३.२३९.१ ॥
కర్ణుని మాటలు విని, అప్పుడు రాజు దుర్యోధనుడు మొదట సంతోషించి, తరువాత దీనుడై రాధేయుడైన కర్ణునితో ఇలా పలికాడు.
3.239.2
ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मनसि मे स्थितम् ।
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्रपाण्डवाः ॥ ३.२३९.२ ॥
కర్ణా, నువ్వు చెప్పేదంతా నా మనసులో ఉంది; కానీ పాండవులు ఉన్న చోటికి వెళ్లే అనుమతి నాకు లభించదు.
3.239.3
परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान् ॥ ३.२३९.३ ॥
రాజు ధృతరాష్ట్రుడు ఆ వీరుల కోసం విలపిస్తున్నాడు; తపోబలం వల్ల పాండవులను తనకంటే కూడా గొప్పవారిగా భావిస్తున్నాడు.
3.239.4
अथवाऽप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम् ।
एतामप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.४ ॥
లేదా రాజు మన ఉద్దేశాన్ని గ్రహిస్తే, భవిష్యత్ ఫలితాన్ని కాపాడుతూ అనుమతి ఇవ్వడం తగదు.
3.239.5
न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम् ।
उन्माथनमृते तेषां वनस्थानामपि द्विषाम् ॥ ३.२३९.५ ॥
ద్వైతవనంలో వారిని, అక్కడ నివసించే ఆ శత్రువులను నాశనం చేయడం తప్ప మరో ప్రయోజనం లేదు.
3.239.6
जानासिहि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते ।
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं वचनं तदा ॥ ३.२३९.६ ॥
జూదం కాలం వచ్చినప్పుడు క్షత్త నాతోను, నీతోను, సౌబలుడితోను అప్పుడు చెప్పిన మాటలను నువ్వు తెలుసుకున్నావు కదా.
3.239.7
तानिसर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम् ।
विचिन्त्य निश्चय गच्छे गमनायेतराय वा ॥ ३.२३९.७ ॥
ఆ వాక్యాలన్నింటినీ, విలపించి చెప్పిన ఇతరాలనూ ఆలోచించి, నేను వెళ్లాలని లేదా ఇతర కార్యానికి ఉండాలని నిశ్చయించుకుంటాను.
3.239.8
ममापि हिमहान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ ।
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति ॥ ३.२३९.८ ॥
అడవిలో క్లేశపడుతున్న భీమునినీ ఫల్గునుని (అర్జునుని)నీ కృష్ణతో కలిసి చూడగలిగితే నాకూ ఎంతో ఆనందం కలుగుతుంది.
3.239.9
न तथा ह्याप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामिमाम् ।
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः ॥ ३.२३९.९ ॥
ఈ భూమిని పొందినా, పాండు కుమారులు వల్కలాలు, జినవస్త్రాలు ధరించి ఉండగా చూసినప్పుడు కలిగేంత ఆనందం నాకు కలగదు.
3.239.10
किंनु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम् ।
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने ॥ ३.२३९.१० ॥
కర్ణా! ఇంతకంటే అధికమైనది ఏముంటుంది, నేను ద్రుపదుని కుమార్తె ద్రౌపదిని అడవిలో కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి ఉండగా చూడటం కంటే?
3.239.11
यदि मां दर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युक्तं रपरमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत् ॥ ३.२३९.११ ॥
ధర్మరాజు, పాండవుడైన భీమసేనుడు నన్ను అత్యున్నత శోభతో కూడినవాడిగా చూస్తే, నా జీవితం సార్థకమవుతుంది.
3.239.12
उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम् ।
यथाचाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः ॥ ३.२३९.१२ ॥
కానీ మనం ఆ అడవికి వెళ్ళే ఉపాయం నాకు కనిపించడం లేదు; రాజు నేను వెళ్లడానికి అనుమతి ఇచ్చేలా ఏమీ కనిపించడం లేదు.
3.239.13
स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च ।
उपायं पश्य रनिपुणं येन गच्छेम तद्वनम् ॥ ३.२३९.१३ ॥
అతడు సౌబలుడు (శకుని), దుఃశాసనుడితో కలిసి ఉన్నాడు. (అతడు ఇలా అన్నాడు:) ఆ అడవికి వెళ్లేందుకు ఒక ఉపాయాన్ని నైపుణ్యంగా ఆలోచించు.
3.239.14
अहमप्यनुगच्छामि गमनायेतराय च ।
कल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह ॥ ३.२३९.१४ ॥
నేను కూడా దానికోసం వెనుకనే వెళ్తాను, వెళ్లడానికి మరియు ఇతర కారణానికీ. రేపే రాజు సమీపానికి వెళ్తాను.
3.239.15
मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे ।
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः ॥ ३.२३९.१५ ॥
నేను అక్కడ కూర్చున్నప్పుడు, కురుశ్రేష్ఠుడైన భీష్ముడు కూడా కూర్చున్నప్పుడు, ఏ ఉపాయం కనిపించినా దాన్ని సౌబలునితో కలిసి నీవు చెప్పాలి.
3.239.16
ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य रगमनं प्रति ।
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम् ॥ ३.२३९.१६ ॥
అప్పుడు భీష్ముడు మరియు రాజు వెళ్లబోతున్నారని విని, పితామహుడిని ఒప్పించి నేను ఆ పని చేస్తాను.
3.239.17
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेग्मुरावसथान्प्रति ।
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ॥ ३.२३९.१७ ॥
"అలాగే" అని చెప్పి వారందరూ తమ నివాసాల వైపు వెళ్లారు. రాత్రి గడిచాక కర్ణుడు రాజు వద్దకు వచ్చాడు.
3.239.18
ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोधजनेश्वर ॥ ३.२३९.१८ ॥
అప్పుడు కర్ణుడు నవ్వుతూ దుర్యోధనుడితో ఇలా అన్నాడు: ఓ జనేశ్వరా, ఈ ఉపాయాన్ని నేను బాగా చూశాను; దాన్ని అర్థం చేసుకో.
3.239.19
घोषा द्वैतवने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः ॥ ३.२३९.१९ ॥
ఓ నరాధిపా, ద్వైతవనంలో గోపాలురందరూ నీ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. ఘోషయాత్ర అనే సాకుతో మనం తప్పక వెళ్తాం, ఇందులో సందేహం లేదు.
3.239.20
उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशांपते ।
एवं चेत्त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.२० ॥
ఓ విశాంపతీ, ఘోషయాత్రకు వెళ్లడం ఎల్లప్పుడూ తగినదే. ఓ రాజా, ఇలాగైతే తండ్రి నీకు అనుమతి ఇవ్వడం సముచితం.
3.239.21
तथा कथयमानौ तु घोषयात्राविनिश्चयम् ।
गान्धारराजः शकुनिरित्युवाच हसन्निव ॥ ३.२३९.२१ ॥
ఘోషయాత్ర నిర్ణయం గురించి వారిద్దరూ ఇలా మాట్లాడుకుంటుండగా, గాంధార రాజు శకుని నవ్వుతున్నట్లుగా ఇలా అన్నాడు.
3.239.22
उपायोऽयंमया दृष्टो गमनाय निरामयः ।
अनुज्ञास्यतिनो राजा चोदयिष्यति चाप्युत ॥ ३.२३९.२२ ॥
నేను కనుగొన్న ఈ ఉపాయం, వెళ్లడానికి నిర్దోషమైనది. రాజు మనకు అనుమతి ఇస్తాడు, పైగా ప్రోత్సహిస్తాడు కూడా.
3.239.23
घोषा द्वैतव्रने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामः सरः प्रति ॥ ३.२३९.२३ ॥
ఓ నరాధిపా, ద్వైతవనంలో గోపాలురందరూ నీ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. ఘోషయాత్ర సాకుతో మనం సరస్సు వైపు వెళ్తాం.
3.239.24
ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ।
तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ ३.२३९.२४ ॥
అప్పుడు వారందరూ నవ్వుతూ ఒకరి అరచేతులను ఒకరు తట్టారు. అదే నిశ్చయించి వారు కురువంశశ్రేష్ఠుడిని చూశారు.