Mahābhārata · Adhyāya 3.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.239.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्ततः ।
हृष्टो भूत्वापुनर्दीनो राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ३.२३९.१ ॥
Als König Duryodhana Karṇas Worte gehört hatte, freute er sich zunächst; dann, wieder niedergeschlagen, sprach er diese Worte zu Karṇa, dem Sohn der Rādhā.
3.239.2
ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मनसि मे स्थितम् ।
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्रपाण्डवाः ॥ ३.२३९.२ ॥
Karṇa, alles, was du sagst, liegt in meinem Sinn; doch ich werde keine Erlaubnis erhalten, dorthin zu gehen, wo die Pāṇḍavas sind.
3.239.3
परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान् ॥ ३.२३९.३ ॥
König Dhṛtarāṣṭra klagt um jene Helden und hält die Pāṇḍavas durch die Kraft seiner Askese sogar für größer als sich selbst.
3.239.4
अथवाऽप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम् ।
एतामप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.४ ॥
Oder wenn der König unsere Absicht erkennen sollte, dann sollte er, um die künftige Folge zu schützen, die Erlaubnis nicht erteilen.
3.239.5
न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम् ।
उन्माथनमृते तेषां वनस्थानामपि द्विषाम् ॥ ३.२३९.५ ॥
Im Dvaita-Wald gibt es kein anderes Ziel, als jene Feinde zu vernichten, die im Wald wohnen.
3.239.6
जानासिहि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते ।
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं वचनं तदा ॥ ३.२३९.६ ॥
Du weißt, wie der Kṣattṛ (Vidura), als die Zeit des Würfelspiels gekommen war, damals zu mir, zu dir und zu Saubala (Śakuni) sprach.
3.239.7
तानिसर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम् ।
विचिन्त्य निश्चय गच्छे गमनायेतराय वा ॥ ३.२३९.७ ॥
Nachdem ich alle jene Worte und das übrige Klagen bedacht habe, werde ich entscheiden, ob ich gehe oder aus anderem Grund bleibe.
3.239.8
ममापि हिमहान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ ।
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति ॥ ३.२३९.८ ॥
Auch mir wäre es eine große Freude, Bhīma und Phalguna, im Wald bedrängt, zusammen mit Kṛṣṇā zu sehen.
3.239.9
न तथा ह्याप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामिमाम् ।
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः ॥ ३.२३९.९ ॥
Selbst wenn ich diese Erde gewänne, würde ich nicht so viel Freude empfinden, wie wenn ich die Söhne Pāṇḍus in Rinde und Hirschfell gekleidet sähe.
3.239.10
किंनु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम् ।
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने ॥ ३.२३९.१० ॥
O Karṇa, was könnte größer sein als dies: dass ich Draupadī, die Tochter Drupadas, im Wald in ockerfarbene Gewänder gekleidet sähe?
3.239.11
यदि मां दर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युक्तं रपरमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत् ॥ ३.२३९.११ ॥
Wenn der König des Dharma und Bhīmasena, der Pāṇḍava, mich in höchstem Glanz sähen, wäre mein Leben erfüllt.
3.239.12
उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम् ।
यथाचाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः ॥ ३.२३९.१२ ॥
Doch ich sehe keinen Weg, auf dem wir in jenen Wald gehen könnten, noch einen, auf dem der Herr der Erde mir die Erlaubnis zum Gehen gäbe.
3.239.13
स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च ।
उपायं पश्य रनिपुणं येन गच्छेम तद्वनम् ॥ ३.२३९.१३ ॥
Zusammen mit Saubala und Duḥśāsana sprach er: Ersinne geschickt ein Mittel, durch das wir in jenen Wald gehen können.
3.239.14
अहमप्यनुगच्छामि गमनायेतराय च ।
कल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह ॥ ३.२३९.१४ ॥
Auch ich werde ihm folgen, sowohl zum Gehen als auch aus dem anderen Grund. Morgen werde ich tatsächlich zum König gehen.
3.239.15
मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे ।
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः ॥ ३.२३९.१५ ॥
Wenn ich dort sitze und Bhīṣma, der Beste der Kurus, ebenfalls sitzt, sollst du ihm zusammen mit Saubala das Mittel sagen, das ersonnen worden ist.
3.239.16
ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य रगमनं प्रति ।
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम् ॥ ३.२३९.१६ ॥
Dann werde ich, nachdem ich vom Aufbruch Bhīṣmas und des Königs gehört habe, das Vorhaben unternehmen, nachdem ich den Großvater überredet habe.
3.239.17
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेग्मुरावसथान्प्रति ।
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ॥ ३.२३९.१७ ॥
Nachdem sie gesagt hatten: Es sei so, gingen sie alle zu ihren Unterkünften. Als die Nacht vorüber war, trat Karṇa vor den König.
3.239.18
ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोधजनेश्वर ॥ ३.२३९.१८ ॥
Da sprach Karṇa lachend zu Duryodhana: O Herr der Menschen, dieses Mittel ist gut ersehen worden; verstehe es.
3.239.19
घोषा द्वैतवने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः ॥ ३.२३९.१९ ॥
O Herr der Menschen, alle Hirten im Dvaita-Wald erwarten dich. Unter dem Vorwand einer Viehinspektionsreise werden wir gewiss gehen, kein Zweifel.
3.239.20
उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशांपते ।
एवं चेत्त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.२० ॥
O Herr des Volkes, es ist stets angemessen, zur Viehinspektion zu reisen. O König, wenn dem so ist, verdient dein Vater, dir die Erlaubnis zu erteilen.
3.239.21
तथा कथयमानौ तु घोषयात्राविनिश्चयम् ।
गान्धारराजः शकुनिरित्युवाच हसन्निव ॥ ३.२३९.२१ ॥
Während die beiden so über ihren Entschluss zur Viehreise sprachen, sagte Śakuni, der König von Gāndhāra, wie lachend:
3.239.22
उपायोऽयंमया दृष्टो गमनाय निरामयः ।
अनुज्ञास्यतिनो राजा चोदयिष्यति चाप्युत ॥ ३.२३९.२२ ॥
Dieses Mittel, das ich zum Aufbruch ersann, ist makellos: Der König wird uns die Erlaubnis erteilen und uns sogar dazu drängen.
3.239.23
घोषा द्वैतव्रने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामः सरः प्रति ॥ ३.२३९.२३ ॥
O Herr der Menschen, alle Hirten im Dvaita-Wald erwarten dich. Unter dem Vorwand einer Viehinspektionsreise gehen wir zum See.
3.239.24
ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ।
तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ ३.२३९.२४ ॥
Da lachten alle und klatschten sich gegenseitig in die Hände. Nachdem sie genau dies beschlossen hatten, blickten sie zum Besten der Kurus.