ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.239.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्ततः ।
हृष्टो भूत्वापुनर्दीनो राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ३.२३९.१ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସେତେବେଳେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପ୍ରଥମେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ, ପୁଣି ଦୀନ ହୋଇ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
3.239.2
ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मनसि मे स्थितम् ।
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्रपाण्डवाः ॥ ३.२३९.२ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ ତାହା ସବୁ ମୋ ମନରେ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଯିବାର ଅନୁମତି ମୁଁ ପାଇବି ନାହିଁ।
3.239.3
परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान् ॥ ३.२३९.३ ॥
ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସେହି ବୀରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଳାପ କରନ୍ତି ଏବଂ ତପୋବଳ ହେତୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ନିଜଠାରୁ ଅଧିକ ମନେ କରନ୍ତି।
3.239.4
अथवाऽप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम् ।
एतामप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.४ ॥
ଅଥବା ରାଜା ଆମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣିପାରିଲେ, ଭବିଷ୍ୟତ ଫଳକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.239.5
न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम् ।
उन्माथनमृते तेषां वनस्थानामपि द्विषाम् ॥ ३.२३९.५ ॥
ଦ୍ୱୈତବନରେ ସେମାନଙ୍କୁ, ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ସେହି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ।
3.239.6
जानासिहि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते ।
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं वचनं तदा ॥ ३.२३९.६ ॥
ଦ୍ୟୂତ କାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାବେଳେ କ୍ଷତ୍ତା ମୋତେ, ତୁମକୁ ଏବଂ ସୌବଳ (ଶକୁନି)ଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ତୁମେ ଜାଣ।
3.239.7
तानिसर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम् ।
विचिन्त्य निश्चय गच्छे गमनायेतराय वा ॥ ३.२३९.७ ॥
ସେହି ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ଏବଂ ବିଳାପରେ କହିଥିବା ଅନ୍ୟ କଥା ବିଚାରି ମୁଁ ଯିବାର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ରହିବାର ନିଶ୍ଚୟ କରିବି।
3.239.8
ममापि हिमहान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ ।
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति ॥ ३.२३९.८ ॥
ବନରେ କ୍ଳେଶ ପାଉଥିବା ଭୀମ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଦେଖିବା ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ହେବ।
3.239.9
न तथा ह्याप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामिमाम् ।
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः ॥ ३.२३९.९ ॥
ଏହି ପୃଥିବୀ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ବଲ୍କଳ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପରିଧାନ କରିଥିବା ଦେଖି ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ, ସେପରି ଆନନ୍ଦ ମୁଁ ପାଇବି ନାହିଁ।
3.239.10
किंनु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम् ।
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने ॥ ३.२३९.१० ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ! ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କ'ଣ ହୋଇପାରିବ, ଯେ ମୁଁ ଦ୍ରୁପଦ-କନ୍ୟା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବନରେ କାଷାୟ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତା ଦେଖିବି?
3.239.11
यदि मां दर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युक्तं रपरमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत् ॥ ३.२३९.११ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ ଯଦି ମୋତେ ପରମ ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ ଦେଖନ୍ତି, ତେବେ ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେବ।
3.239.12
उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम् ।
यथाचाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः ॥ ३.२३९.१२ ॥
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ଆମେ ସେ ବନକୁ ଯାଇପାରିବା, ତାହା ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ; ଯିବାକୁ ଯେ ମୋତେ ରାଜା ଅନୁମତି ଦେବେ, ସେ ଉପାୟ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁନାହିଁ।
3.239.13
स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च ।
उपायं पश्य रनिपुणं येन गच्छेम तद्वनम् ॥ ३.२३९.१३ ॥
ସେ ସୌବଳ (ଶକୁନି) ଓ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ସହ ଥିଲା। (ସେ କହିଲା:) ସେହି ବନକୁ ଯିବାର ଏକ ଉପାୟ ନିପୁଣତାରେ ଭାବ।
3.239.14
अहमप्यनुगच्छामि गमनायेतराय च ।
कल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह ॥ ३.२३९.१४ ॥
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଥିପାଇଁ ଅନୁସରଣ କରିବି, ଯିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାରଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ। କାଲି ହିଁ ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବି।
3.239.15
मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे ।
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः ॥ ३.२३९.१५ ॥
ମୁଁ ସେଠାରେ ବସିଲେ ଏବଂ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ବସିଲେ, ଯେଉଁ ଉପାୟ ଦେଖାଯିବ, ତାହା ସୌବଳଙ୍କ ସହ ତୁମେ କହିବ।
3.239.16
ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य रगमनं प्रति ।
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम् ॥ ३.२३९.१६ ॥
ତା'ପରେ ଭୀଷ୍ମ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଯିବା ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ପିତାମହଙ୍କୁ ରାଜି କରାଇ ମୁଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି।
3.239.17
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेग्मुरावसथान्प्रति ।
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ॥ ३.२३९.१७ ॥
"ସେହିପରି ହେଉ" ବୋଲି କହି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ବାସସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ। ରାତି ପାହିଲା ପରେ କର୍ଣ୍ଣ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
3.239.18
ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोधजनेश्वर ॥ ३.२३९.१८ ॥
ତା'ପରେ କର୍ଣ୍ଣ ହସି ହସି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲା: ହେ ଜନେଶ୍ୱର, ଏହି ଉପାୟ ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଦେଖିଛି; ତାହା ବୁଝ।
3.239.19
घोषा द्वैतवने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः ॥ ३.२३९.१९ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଦ୍ୱୈତବନରେ ସମସ୍ତ ଗୋପାଳକ ଆପଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ଘୋଷଯାତ୍ରାର ଛଳରେ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଯିବୁ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.239.20
उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशांपते ।
एवं चेत्त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.२० ॥
ହେ ବିଶାଂପତି, ଘୋଷଯାତ୍ରାକୁ ଯିବା ସର୍ବଦା ଉଚିତ। ହେ ରାଜନ, ଏପରି ହେଲେ ପିତା ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେବା ଉଚିତ।
3.239.21
तथा कथयमानौ तु घोषयात्राविनिश्चयम् ।
गान्धारराजः शकुनिरित्युवाच हसन्निव ॥ ३.२३९.२१ ॥
ଘୋଷଯାତ୍ରାର ନିଶ୍ଚୟ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଏପରି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଗାନ୍ଧାର ରାଜା ଶକୁନି ହସିଲା ପରି କହିଲେ।
3.239.22
उपायोऽयंमया दृष्टो गमनाय निरामयः ।
अनुज्ञास्यतिनो राजा चोदयिष्यति चाप्युत ॥ ३.२३९.२२ ॥
ମୁଁ ଦେଖିଥିବା ଏହି ଉପାୟ ଯିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ। ରାଜା ଆମକୁ ଅନୁମତି ଦେବେ ଏବଂ ପ୍ରେରଣା ମଧ୍ୟ ଦେବେ।
3.239.23
घोषा द्वैतव्रने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामः सरः प्रति ॥ ३.२३९.२३ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଦ୍ୱୈତବନରେ ସମସ୍ତ ଗୋପାଳକ ଆପଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ଘୋଷଯାତ୍ରାର ଛଳରେ ଆମେ ସରୋବର ଆଡ଼କୁ ଯିବୁ।
3.239.24
ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ।
तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ ३.२३९.२४ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ହସି ହସି ପରସ୍ପରର ହାତ ତାଳି ମାରିଲେ। ସେହି କଥାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରି ସେମାନେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।