ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.239.1
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्ततः ।
हृष्टो भूत्वापुनर्दीनो राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ३.२३९.१ ॥
ಕರ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮೊದಲು ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ದೀನನಾಗಿ ರಾಧೇಯನಾದ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.239.2
ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मनसि मे स्थितम् ।
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्रपाण्डवाः ॥ ३.२३९.२ ॥
ಕರ್ಣ, ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ; ಆದರೆ ಪಾಂಡವರಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.239.3
परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान् ॥ ३.२३९.३ ॥
ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಆ ವೀರರಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾನೆ; ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ತನಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನವರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.239.4
अथवाऽप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम् ।
एतामप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.४ ॥
ಅಥವಾ ರಾಜನು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ, ಮುಂದಿನ ಫಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
3.239.5
न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम् ।
उन्माथनमृते तेषां वनस्थानामपि द्विषाम् ॥ ३.२३९.५ ॥
ದ್ವೈತವನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ.
3.239.6
जानासिहि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते ।
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं वचनं तदा ॥ ३.२३९.६ ॥
ಜೂಜಿನ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಕ್ಷತ್ತನು ನನಗೂ ನಿನಗೂ ಸೌಬಲನಿಗೂ ಆಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀನು ಬಲ್ಲೆ.
3.239.7
तानिसर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम् ।
विचिन्त्य निश्चय गच्छे गमनायेतराय वा ॥ ३.२३९.७ ॥
ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ, ಪ್ರಲಾಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಇತರ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿ, ನಾನು ಹೋಗಲು ಅಥವಾ ಇತರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.239.8
ममापि हिमहान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ ।
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति ॥ ३.२३९.८ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಲೇಶಪಡುತ್ತಿರುವ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಫಲ್ಗುನರನ್ನು ಕೃಷ್ಣೆಯೊಡನೆ ನೋಡುವುದು ನನಗೂ ಬಹಳ ಸಂತೋಷ.
3.239.9
न तथा ह्याप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामिमाम् ।
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः ॥ ३.२३९.९ ॥
ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ನಾರುಮಡಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಚರ್ಮ ಧರಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಸಿಗುವಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ನನಗೆ ದೊರೆಯದು.
3.239.10
किंनु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम् ।
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने ॥ ३.२३९.१० ॥
ಕರ್ಣ! ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಏನಿರಬಹುದು, ನಾನು ದ್ರುಪದನ ಮಗಳು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾವಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ?
3.239.11
यदि मां दर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युक्तं रपरमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत् ॥ ३.२३९.११ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನರು ನನ್ನನ್ನು ಪರಮ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುವುದು.
3.239.12
उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम् ।
यथाचाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः ॥ ३.२३९.१२ ॥
ಆದರೆ ನಾವು ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಹೋಗುವ ನನಗೆ ರಾಜನು ಅನುಮತಿ ನೀಡುವ ಮಾರ್ಗವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
3.239.13
स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च ।
उपायं पश्य रनिपुणं येन गच्छेम तद्वनम् ॥ ३.२३९.१३ ॥
ಅವನು ಸೌಬಲ (ಶಕುನಿ) ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನನ ಜೊತೆಗಿದ್ದನು. (ಅವನು ಹೇಳಿದನು:) ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಕೌಶಲದಿಂದ ಯೋಚಿಸು.
3.239.14
अहमप्यनुगच्छामि गमनायेतराय च ।
कल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह ॥ ३.२३९.१४ ॥
ನಾನೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೋಗಲು ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರಣಕ್ಕೂ. ನಾಳೆಯೇ ರಾಜನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
3.239.15
मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे ।
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः ॥ ३.२३९.१५ ॥
ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಷ್ಮನೂ ಕುಳಿತಾಗ, ಯಾವ ಉಪಾಯ ಕಂಡುಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ಸೌಬಲನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು.
3.239.16
ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य रगमनं प्रति ।
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम् ॥ ३.२३९.१६ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಹೋಗುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ನಾನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.239.17
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेग्मुरावसथान्प्रति ।
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ॥ ३.२३९.१७ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು. ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ನಂತರ ಕರ್ಣನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.239.18
ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोधजनेश्वर ॥ ३.२३९.१८ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಜನೇಶ್ವರ, ಈ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ.
3.239.19
घोषा द्वैतवने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः ॥ ३.२३९.१९ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ದ್ವೈತವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಗೋಪಾಲಕರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಘೋಷಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಾವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
3.239.20
उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशांपते ।
एवं चेत्त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति ॥ ३.२३९.२० ॥
ಓ ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ಘೋಷಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಉಚಿತವೇ. ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗಿದ್ದರೆ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದು ಸೂಕ್ತ.
3.239.21
तथा कथयमानौ तु घोषयात्राविनिश्चयम् ।
गान्धारराजः शकुनिरित्युवाच हसन्निव ॥ ३.२३९.२१ ॥
ಘೋಷಯಾತ್ರೆಯ ನಿರ್ಧಾರದ ಕುರಿತು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಗಾಂಧಾರ ರಾಜ ಶಕುನಿ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು.
3.239.22
उपायोऽयंमया दृष्टो गमनाय निरामयः ।
अनुज्ञास्यतिनो राजा चोदयिष्यति चाप्युत ॥ ३.२३९.२२ ॥
ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಈ ಉಪಾಯವು ಹೋಗಲು ನಿರ್ದೋಷವಾಗಿದೆ. ರಾಜನು ನಮಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವನು, ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲೂ ಬಹುದು.
3.239.23
घोषा द्वैतव्रने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप ।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामः सरः प्रति ॥ ३.२३९.२३ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ದ್ವೈತವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಗೋಪಾಲಕರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಘೋಷಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
3.239.24
ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ।
तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ ३.२३९.२४ ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಗುತ್ತಾ ಪರಸ್ಪರ ಅಂಗೈಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿದರು. ಅದನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವರು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಿದರು.