مهابهاراتا · أدهيايا 4.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.23.1
अहं सैरन्ध्रिवेषेण वसन्ती राजवेश्मनि ।
वशगाऽस्मि सुदेष्णाया अक्षधूर्तस्य कारणात् ॥ ४.२३.१ ॥
متنكّرةً في هيئة خادمة، أقيم في قصر الملك، وأنا تحت سلطان سوديشنا بسبب الغشّاش في النرد.
4.23.2
विक्रियां पश्य मे तीव्रां राजपुत्र्याः परन्तप ।
आसे कालमुपासीना सर्वदुःखसहा पुनः ॥ ४.२३.२ ॥
انظر إلى هواني المرير، يا مُذيق الأعداء؛ ابنة ملك، أجلس أنتظر الوقت من جديد، أحتمل كل الأحزان.
4.23.3
अनित्याः खलु मर्त्यानामर्थाश्च व्यसनानि च ।
इति मत्वा प्रतीक्षामि भर्तॄणामुदयं पुनः ॥ ४.२३.३ ॥
وأنا أعلم أن ثروات البشر ومصائبهم فانية حقاً، فإنني أنتظر من جديد نهوض أزواجي.
4.23.4
चक्रवत्परिवर्तन्ते ह्यर्थाश्च व्यसनानि च ।
इति कृत्वा प्रतीक्षामि भर्तॄणामुदयं पुनः ॥ ४.२३.४ ॥
وأنا أعتبر أن الثروات والمصائب تدور كالعجلة، فإنني أنتظر من جديد نهوض أزواجي.
4.23.5
य एव हेतुर्भवति पुरुषस्य जयावहः ।
पराजये च हेतुः स इति च प्रतिपालये ॥ ४.२३.५ ॥
فالسبب نفسه الذي يجلب الظفر للإنسان هو أيضاً سبب هزيمته؛ وإذ أعلم ذلك، أترقب اللحظة وأحرسها.
4.23.6
दत्त्वा याचन्ति पुरुषा हत्वा हन्यन्त एव ते ।
पातयित्वा च पात्यन्ते परैरिति च मे श्रुतम् ॥ ४.२३.६ ॥
يعطي الناس ثم يسألون، ويقتلون فيُقتلون أيضاً، ويُسقطون ثم يُسقطهم الأعداء؛ هكذا سمعت.
4.23.7
न दैवस्यातिभारोस्ति न चैवास्यातिवर्तनम् ।
इति चाप्यागमं भूयो दैवस्य प्रतिपालये ॥ ४.२३.७ ॥
ليس على القدر حمل زائد، ولا يمكن تجاوزه. لذلك أنتظر من جديد مجيء القدر.
4.23.8
स्थितं पूर्वं जलं यत्र न पुनस्तत्र तिष्ठति ।
इति पर्यायमिच्छन्ति प्रतीक्षाम्युदयं पुनः ॥ ४.२३.८ ॥
حيث وقف الماء من قبل، لا يقف فيه مرة أخرى. هكذا يرغب الناس في التحول؛ أنا أنتظر من جديد النهوض.
4.23.9
दैवेन किल यस्यार्थः सुनीतोपि विपद्यते ।
सदा दैवागमे यत्नस्तेन कार्यो विजानता ॥ ४.२३.९ ॥
من كان غرضه، وإن أُحسن تدبيره، يُفسده القدر، فعلى العاقل أن يسعى دائماً عند مجيء القدر.
4.23.10
किंनु मे वचनस्याद्य कथितस्य प्रयोजनम् ।
पृच्छ मां दुःखितामेनामपृष्टाऽपि ब्रवीमि ते ॥ ४.२३.१० ॥
ما فائدة كلامي اليوم؟ اسألني أنا المكلومة؛ وإن لم تسأل، فإني أكلمك.
4.23.11
महिषी पाण्डुपुत्राणां दुहिता द्रुपदस्य च ।
इमामवस्थां संप्राप्ता मदन्या का जिजीविषेत् ॥ ४.२३.११ ॥
أنا الملكة الكبرى لأبناء بانდو وابنة دروبادا؛ فمن غيري، وقد بلغت هذا الحال، يريد أن يعيش؟
4.23.12
कुरून्परिहरन्सर्वान्पाञ्चालानपि भारत ।
पाण्डवेयांश्च संप्राप्तो मम शोको ह्यरिन्दम ॥ ४.२३.१२ ॥
يا من من نسل بهارتا، يا قاهر الأعداء، لقد وصل حزني إلى البانداڤا متجاوزاً حتى الكورو والبانتشالا.
4.23.13
भ्रातृभिः श्वशुरैः पुत्रैर्बहुभिः परिवारिता ।
एवं समुदिता नारी कान्वेयं दुःखभागिनी ॥ ४.२३.१३ ॥
امرأة محاطة بالإخوة والأحماء والأبناء الكثيرين، مكرّمة هكذا، صارت الآن شريكة في أي حزن!
4.23.14
नूनं बालतया धातुर्मया वै विप्रियं कृतम् ।
तस्य प्रभावाद्दुर्नीतं प्राप्ताऽस्मि भरतर्षभ ॥ ४.२३.१४ ॥
لا شك أنني أسأت إلى الخالق بسبب طفولتي؛ وبقدرته، يا ثور البهاراتا، وقعت في هذا الشقاء.
4.23.15
वर्णं विकारमपि मे पश्य पाण्डव यादृशम् ।
ईदृशो मे न तत्रासीद्दुःखे परमके पुरा ॥ ४.२३.१५ ॥
يا ابن پاندو، انظر أيضاً إلى تغيّر لوني كيف صار؛ فيما مضى، حتى في أعظم الحزن، لم أكن على هذه الهيئة.
4.23.16
त्वमेव भीम जानीषे यन्मे पार्थ सुखं पुरा ।
साऽहं दासीत्वमापन्ना न शान्तिं मनसा लभे ॥ ४.२३.१६ ॥
أنت وحدك يا بهيما تعرف ما كان سعادتي فيما مضى، يا ابن بريتا؛ وأنا تلك المرأة نفسها قد وقعت في العبودية، ولا أجد في نفسي سكينة.
4.23.17
तद्दैविकमिदं मन्ये यत्र पार्थो धनञ्जयः ।
भीमधन्वा महारङ्गे चास्ते शान्त इवानलः ॥ ४.२३.१७ ॥
أرى أن من صنع القدر أن يجلس بارثا دهنجايا، الرامي المهيب، في الساحة العظيمة ساكناً كنار خامدة.
4.23.18
अशक्या वेदितुं पार्थ प्राणिनां वै गतिर्नरैः ।
विनिपातमिमं पश्य युष्माकमविचिन्तितम् ॥ ४.२३.१८ ॥
يا بارثا، لا يستطيع البشر أن يعرفوا مسار الكائنات الحية؛ انظر إلى هذا السقوط الذي لم يكن في الحسبان لكم.
4.23.19
यस्या मम मुखप्रेक्षा यूयमिन्द्रसमाः सदा ।
सा प्रेक्ष्य मुखमन्यासामवराणां वरा सती ॥ ४.२३.१९ ॥
أنتم، المساوون لإندرا، كنتم تنظرون دائماً إلى وجهي؛ والآن، وأنا أفضل الوضيعات، أنظر إلى وجوه نساء أخريات.
4.23.20
पश्य पाण्डव मेऽवस्थां यथा नार्हामि वै तथा ।
युष्मासु ध्रियमाणेषु पाञ्चालेषु च मानद ॥ ४.२३.२० ॥
انظر، يا باندافا، إلى حالي، وأنا لا أستحق هذا؛ يا واهب الكرامة، والحال أنكم والبانشالا أحياء.
4.23.21
यस्याः सागरपर्यन्ता पृथिवी वशवर्तिनी ।
आसीत्साऽद्य सुदेष्णायाः पाञ्चाली वशवर्तिनी ॥ ४.२३.२१ ॥
التي كانت الأرض المحاطة بالبحر خاضعة لسلطانها، البانشالية، هي اليوم خاضعة لسيطرة سوديشنا.
4.23.22
यस्याः पुरश्चरा ह्यासन्पृष्ठतश्चानुगामिनः ।
साहमद्य सुदेष्णायाः पुरः पश्चाच्च गामिनी ॥ ४.२३.२२ ॥
أنا التي كان يسير أمامها الخدم ويتبعها التابعون، أسير اليوم أمام سوديشنا وخلفها.
4.23.23
इदं तु दुःखं कौन्तेय ममासह्यं निबोध तत् ।
या न जातु स्वयं पिंषे गात्रोद्वर्तनमात्मनः ।
अन्यत्र कुन्त्या भद्रं ते सा पिनष्म्यद्य चन्दनं ॥ ४.२३.२३ ॥
اسمع يا ابن كونتي هذا الحزن الذي لا يُحتمل: أنا التي لم أسحق قط بيدي معجون الصندل لجسدي، إلا لكونتي، لك الخير، أسحق اليوم الصندل.
4.23.24
पश्य कौन्तेय पाणी मे नैवं वै भवतः पुरा ।
इत्यस्मै दर्शयामास किणवन्तौ करावुभौ ॥ ४.२३.२४ ॥
انظر يا ابن كونتي إلى يدي، لم تكونا هكذا من قبل. قائلة ذلك أرته يديها كلتيهما وقد تشققتا.
4.23.25
बिभेमि कुन्त्या या नाऽहं युष्माकं वा कदाचन ।
साऽद्याग्रतो विराटस्य भीता तिष्ठामि किंकरी ॥ ४.२३.२५ ॥
لم أخف يومًا من كونتي ولا منكم. واليوم، خائفةً، أقف أمام فيراتا خادمةً.
4.23.26
किंनु वक्ष्यति सम्राण्मां वर्णकः सुकृतो न वा ।
नान्यपिष्टं विराटस्य चन्दनं किल रोचते ॥ ४.२३.२६ ॥
ماذا سيقول لي الإمبراطور؟ هل أعدّ المدلّك الدهن جيدًا أم لا؟ فيراتا لا يحب الصندل الذي سحقه غيره.
4.23.27
सा कीर्तयन्ती दुःखानि भीमसेनस्य भामिनी ।
रुरोद शनकैः कृष्णा भीमस्योरस्समाश्रिता ॥ ४.२३.२७ ॥
وهي تستعيد آلام بهيمسينا، بكت الجميلة كريشنا بهدوء، متكئةً على صدر بهيما.
4.23.28
सा बाष्पकलया वाचा निश्वसन्ती पुनःपुनः ।
हृदयं भीमसेनस्य घटयन्तीदमब्रवीत् ॥ ४.२३.२८ ॥
بصوتٍ مختنقٍ بالدموع، تتنهد مرارًا، وتلامس قلب بهيمسينا، قالت هذه الكلمات.
4.23.29
नाल्पं कृतं मया भीम देवानां किल्बिषं पुरा ।
अभाग्या या तु जीवामि मर्तव्ये सति पाण्डव ॥ ४.२३.२९ ॥
يا بهيما، لم أرتكب في الماضي أي ذنبٍ يُذكر بحق الآلهة، ومع ذلك فأنا التعيسة أعيش رغم أن الموت ممكن، يا ابن باندو.
4.23.30
कीचकं चेन्न हन्यास्त्वं स्वात्मानं नाशयाम्यहम् ।
विषमालोड्य पास्यामि प्रवेक्ष्याम्यथवाऽनलम्।
अभाग्याऽहमपुण्याऽहं नित्यदुःखा च विक्लवा ॥ ४.२३.३० ॥
إن لم تقتل كيتشاكا فسأهلك نفسي: سأخلط السم وأشربه، أو أدخل النار. أنا التعيسة عديمة الحظ، دائمة الحزن والوهن.
4.23.31
पापे निपतितायाश्च किं फलं जीवितेन मे ।
इत्यस्मै दर्शयामास किणबद्धौ करावुभौ ॥ ४.२३.३१ ॥
"ما فائدة الحياة لي وقد سقطت في الإثم؟" قالت هذا، وأرته يديها كلتيهما وقد تيبّستا بالثفنات.
4.23.32
ततस्तस्याः करौ पीनौ किणबद्धौ वृकोदरः ।
मुखमानीय वेपन्त्या रुरोद परवीरहा ॥ ४.२३.३२ ॥
فأخذ فريكودارا يديها الغليظتين المتيبستين بالثفنات، وقرّب وجهها المرتعش إليه، فبكى قاتل الأبطال الأعداء.
4.23.33
तौ गृहीत्वा च कौन्तेयो बाष्पमुत्सृज्य वीर्यवान् ।
ततः परमदुःखार्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.२३.३३ ॥
فأخذ اليدين وأرسل دموعه، فقال ابن كونتي القدير، المعذّب بأشد الحزن، هذه الكلمات.