மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.23.1
अहं सैरन्ध्रिवेषेण वसन्ती राजवेश्मनि ।
वशगाऽस्मि सुदेष्णाया अक्षधूर्तस्य कारणात् ॥ ४.२३.१ ॥
நான் சைரந்திரியின் வேடத்தில் அரண்மனையில் வசிக்கும் நிலையில், சூதாடியின் காரணமாக சுதேஷ்ணையின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறேன்.
4.23.2
विक्रियां पश्य मे तीव्रां राजपुत्र्याः परन्तप ।
आसे कालमुपासीना सर्वदुःखसहा पुनः ॥ ४.२३.२ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, என் கடுமையான சீரழிவைப் பார். அரசகுமாரியான நான் அனைத்து துன்பங்களையும் பொறுத்துக்கொண்டு மீண்டும் காலத்தை எதிர்நோக்கி அமர்ந்திருக்கிறேன்.
4.23.3
अनित्याः खलु मर्त्यानामर्थाश्च व्यसनानि च ।
इति मत्वा प्रतीक्षामि भर्तॄणामुदयं पुनः ॥ ४.२३.३ ॥
மனிதர்களின் செல்வங்களும் துன்பங்களும் நிச்சயமாக நிலையற்றவை என்று எண்ணி, கணவர்களின் மீண்டும் எழுச்சியை நான் எதிர்நோக்குகிறேன்.
4.23.4
चक्रवत्परिवर्तन्ते ह्यर्थाश्च व्यसनानि च ।
इति कृत्वा प्रतीक्षामि भर्तॄणामुदयं पुनः ॥ ४.२३.४ ॥
செல்வங்களும் துன்பங்களும் சக்கரம் போல் சுழல்கின்றன என்று கருதி, கணவர்களின் மீண்டும் எழுச்சியை நான் எதிர்நோக்குகிறேன்.
4.23.5
य एव हेतुर्भवति पुरुषस्य जयावहः ।
पराजये च हेतुः स इति च प्रतिपालये ॥ ४.२३.५ ॥
மனிதனுக்கு வெற்றியைத் தரும் காரணமே தோல்விக்கும் காரணம் என்று அறிந்து, நான் அதைப் பாதுகாத்து எதிர்நோக்குகிறேன்.
4.23.6
दत्त्वा याचन्ति पुरुषा हत्वा हन्यन्त एव ते ।
पातयित्वा च पात्यन्ते परैरिति च मे श्रुतम् ॥ ४.२३.६ ॥
கொடுத்துவிட்டு மனிதர்கள் கேட்கிறார்கள்; கொன்று அவர்களும் கொல்லப்படுகிறார்கள்; வீழ்த்தி அவர்களும் பகைவரால் வீழ்த்தப்படுகிறார்கள் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.
4.23.7
न दैवस्यातिभारोस्ति न चैवास्यातिवर्तनम् ।
इति चाप्यागमं भूयो दैवस्य प्रतिपालये ॥ ४.२३.७ ॥
விதியின் மீது மிகுந்த சுமை இல்லை; அதைக் கடக்கவும் முடியாது. ஆகையால் மீண்டும் விதியின் வருகையை நான் எதிர்பார்க்கிறேன்.
4.23.8
स्थितं पूर्वं जलं यत्र न पुनस्तत्र तिष्ठति ।
इति पर्यायमिच्छन्ति प्रतीक्षाम्युदयं पुनः ॥ ४.२३.८ ॥
முன்பு நீர் எங்கே தேங்கியிருந்ததோ, அங்கே அது மீண்டும் தங்குவதில்லை. இவ்வாறு மக்கள் சுழற்சியை விரும்புகின்றனர்; நான் மீண்டும் எழுச்சியை எதிர்பார்க்கிறேன்.
4.23.9
दैवेन किल यस्यार्थः सुनीतोपि विपद्यते ।
सदा दैवागमे यत्नस्तेन कार्यो विजानता ॥ ४.२३.९ ॥
விதியால் ஒருவரின் நோக்கம் கெடும், அது நன்கு திட்டமிடப்பட்டிருந்தாலும் கூட; ஆகையால் விதி வரும்போது அறிவுடையவன் எப்போதும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
4.23.10
किंनु मे वचनस्याद्य कथितस्य प्रयोजनम् ।
पृच्छ मां दुःखितामेनामपृष्टाऽपि ब्रवीमि ते ॥ ४.२३.१० ॥
இன்று நான் சொன்ன இந்தச் சொல்லுக்கு என்ன பயன்? துயரமடைந்த என்னிடம் கேள்; கேட்கப்படாமலேயே நான் உன்னிடம் சொல்கிறேன்.
4.23.11
महिषी पाण्डुपुत्राणां दुहिता द्रुपदस्य च ।
इमामवस्थां संप्राप्ता मदन्या का जिजीविषेत् ॥ ४.२३.११ ॥
பாண்டுவின் புதல்வர்களின் அரசி, துருபதனின் மகள் நான்; இந்த நிலையை அடைந்த என்னைத் தவிர வேறு யார் வாழ விரும்புவாள்?
4.23.12
कुरून्परिहरन्सर्वान्पाञ्चालानपि भारत ।
पाण्डवेयांश्च संप्राप्तो मम शोको ह्यरिन्दम ॥ ४.२३.१२ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, எதிரிகளை அடக்குபவனே, குருக்களையும் பாஞ்சாலர்களையும் கடந்து பாண்டவர்களை அடைந்த என் துயரம் இது.
4.23.13
भ्रातृभिः श्वशुरैः पुत्रैर्बहुभिः परिवारिता ।
एवं समुदिता नारी कान्वेयं दुःखभागिनी ॥ ४.२३.१३ ॥
சகோதரர்கள், மாமனார்கள், பல மகன்களால் சூழப்பட்டு இவ்வாறு மதிக்கப்பட்ட பெண், இப்போது எத்தகைய துன்பத்தின் பங்குதாரியாகிவிட்டாள்.
4.23.14
नूनं बालतया धातुर्मया वै विप्रियं कृतम् ।
तस्य प्रभावाद्दुर्नीतं प्राप्ताऽस्मि भरतर्षभ ॥ ४.२३.१४ ॥
நிச்சயமாக குழந்தைத்தனத்தால் நான் படைப்பவனுக்கு ஏதோ தீங்கு செய்தேன்; அவனுடைய செல்வாக்கால், பரதர்களில் சிறந்தவனே, துன்பத்தை அடைந்தேன்.
4.23.15
वर्णं विकारमपि मे पश्य पाण्डव यादृशम् ।
ईदृशो मे न तत्रासीद्दुःखे परमके पुरा ॥ ४.२३.१५ ॥
பாண்டவனே, என் நிறத்தின் இந்த மாற்றத்தையும் பார், எப்படி இருக்கிறதென்று; முன்பு பெரும் துயரத்திலும் என் நிலை இப்படி இருந்ததில்லை.
4.23.16
त्वमेव भीम जानीषे यन्मे पार्थ सुखं पुरा ।
साऽहं दासीत्वमापन्ना न शान्तिं मनसा लभे ॥ ४.२३.१६ ॥
பீமனே, முன்பு என் இன்பம் எதுவாக இருந்ததென்று நீயே அறிவாய், பிருதையின் மகனே; அந்த நான் இப்போது அடிமைத்தனத்தை அடைந்தேன், மனதில் அமைதி காண்பதில்லை.
4.23.17
तद्दैविकमिदं मन्ये यत्र पार्थो धनञ्जयः ।
भीमधन्वा महारङ्गे चास्ते शान्त इवानलः ॥ ४.२३.१७ ॥
பெரிய போர்க்களத்தில் பயங்கர வில்லாளியான பார்த்தன் தனஞ்சயன் அமைதியான நெருப்பைப் போல இருக்கிறான்; இதை விதியின் செயல் என்று நினைக்கிறேன்.
4.23.18
अशक्या वेदितुं पार्थ प्राणिनां वै गतिर्नरैः ।
विनिपातमिमं पश्य युष्माकमविचिन्तितम् ॥ ४.२३.१८ ॥
பார்த்தனே, உயிரினங்களின் கதியை மனிதர்களால் அறிய முடியாது; உங்களுக்கு நேர்ந்த இந்த வீழ்ச்சி எவ்வளவு எதிர்பாராதது என்று பாருங்கள்.
4.23.19
यस्या मम मुखप्रेक्षा यूयमिन्द्रसमाः सदा ।
सा प्रेक्ष्य मुखमन्यासामवराणां वरा सती ॥ ४.२३.१९ ॥
இந்திரனுக்குச் சமமான நீங்கள் எப்போதும் எனது முகத்தையே பார்த்தீர்கள்; இப்போது தாழ்ந்தவர்களுக்குள் சிறந்தவளாக இருந்தும் அவர்களின் முகங்களைப் பார்க்கிறேன்.
4.23.20
पश्य पाण्डव मेऽवस्थां यथा नार्हामि वै तथा ।
युष्मासु ध्रियमाणेषु पाञ्चालेषु च मानद ॥ ४.२३.२० ॥
பாண்டவரே, எனது இந்த நிலையைப் பாருங்கள்; நான் இப்படி இருக்கத் தகுதியானவள் அல்ல. மானம் அளிப்பவரே, நீங்களும் பாஞ்சாலர்களும் உயிருடன் இருக்கும்போது இது நடக்கிறது.
4.23.21
यस्याः सागरपर्यन्ता पृथिवी वशवर्तिनी ।
आसीत्साऽद्य सुदेष्णायाः पाञ्चाली वशवर्तिनी ॥ ४.२३.२१ ॥
கடல் எல்லையான பூமி எவளுக்குக் கீழ்ப்பட்டிருந்ததோ, அந்தப் பாஞ்சாலி இன்று சுதேஷ்ணையின் கீழ்ப்பட்டிருக்கிறாள்.
4.23.22
यस्याः पुरश्चरा ह्यासन्पृष्ठतश्चानुगामिनः ।
साहमद्य सुदेष्णायाः पुरः पश्चाच्च गामिनी ॥ ४.२३.२२ ॥
எவளுக்கு முன்னும் பின்னும் சேவகர்கள் பின்தொடர்ந்தார்களோ, அந்த நானே இன்று சுதேஷ்ணையின் முன்னும் பின்னும் நடக்கிறேன்.
4.23.23
इदं तु दुःखं कौन्तेय ममासह्यं निबोध तत् ।
या न जातु स्वयं पिंषे गात्रोद्वर्तनमात्मनः ।
अन्यत्र कुन्त्या भद्रं ते सा पिनष्म्यद्य चन्दनं ॥ ४.२३.२३ ॥
குந்தியின் மகனே, என் இந்தச் சகிக்க முடியாத துன்பத்தைக் கேள். குந்தியைத் தவிர எனக்காக நானே உடல் பூச்சுக்கான சந்தனத்தை ஒருபோதும் அரைத்ததில்லை; உங்களுக்கு நலன் உண்டாகட்டும், அந்த நானே இன்று சந்தனத்தை அரைக்கிறேன்.
4.23.24
पश्य कौन्तेय पाणी मे नैवं वै भवतः पुरा ।
इत्यस्मै दर्शयामास किणवन्तौ करावुभौ ॥ ४.२३.२४ ॥
குந்தியின் மகனே, என் கைகளைப் பாருங்கள்; முன்பு இவ்வாறு இருக்கவில்லை. இவ்வாறு கூறி அவள் தனது இரு கைகளிலுள்ள தழும்புகளைக் காட்டினாள்.
4.23.25
बिभेमि कुन्त्या या नाऽहं युष्माकं वा कदाचन ।
साऽद्याग्रतो विराटस्य भीता तिष्ठामि किंकरी ॥ ४.२३.२५ ॥
நான் குந்தியிடமோ உங்களிடமோ ஒருபோதும் அஞ்சியதில்லை. இன்று அஞ்சியவளாக விராடனுக்கு முன் வேலைக்காரியாக நிற்கிறேன்.
4.23.26
किंनु वक्ष्यति सम्राण्मां वर्णकः सुकृतो न वा ।
नान्यपिष्टं विराटस्य चन्दनं किल रोचते ॥ ४.२३.२६ ॥
பேரரசன் என்னிடம் என்ன சொல்வானோ? சமையல்காரன் அதை நன்றாகச் செய்தானா இல்லையா? விராடனுக்கு பிறர் அரைத்த சந்தனம் பிடிப்பதில்லை.
4.23.27
सा कीर्तयन्ती दुःखानि भीमसेनस्य भामिनी ।
रुरोद शनकैः कृष्णा भीमस्योरस्समाश्रिता ॥ ४.२३.२७ ॥
பீமசேனனின் துன்பங்களை நினைவுகூர்ந்த அந்த அழகி கிருஷ்ணை பீமனின் மார்பில் சாய்ந்து மெல்லமெல்லக் அழுதாள்.
4.23.28
सा बाष्पकलया वाचा निश्वसन्ती पुनःपुनः ।
हृदयं भीमसेनस्य घटयन्तीदमब्रवीत् ॥ ४.२३.२८ ॥
கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில், மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்செறிந்தபடி, பீமசேனனின் இதயத்தைத் தொட்டுக்கொண்டு அவள் இவ்வாறு கூறினாள்.
4.23.29
नाल्पं कृतं मया भीम देवानां किल्बिषं पुरा ।
अभाग्या या तु जीवामि मर्तव्ये सति पाण्डव ॥ ४.२३.२९ ॥
ஓ பீமா, முன்பு நான் தேவர்களுக்கு ஒரு சிறிய குற்றமும் செய்ததில்லை. ஓ பாண்டவனே, சாவு வாய்ப்பிருந்தும் நான் அபாக்கியவதியாய் உயிருடன் இருக்கிறேன்.
4.23.30
कीचकं चेन्न हन्यास्त्वं स्वात्मानं नाशयाम्यहम् ।
विषमालोड्य पास्यामि प्रवेक्ष्याम्यथवाऽनलम्।
अभाग्याऽहमपुण्याऽहं नित्यदुःखा च विक्लवा ॥ ४.२३.३० ॥
நீ கீசகனைக் கொல்லாவிட்டால், நான் என்னையே அழித்துக்கொள்வேன். விஷத்தைக் கலக்கிக் குடிப்பேன், அல்லது நெருப்பில் புகுவேன். நான் அபாக்கியவதி, புண்ணியமற்றவள், எப்போதும் துயருற்றவள், மனம் தளர்ந்தவள்.
4.23.31
पापे निपतितायाश्च किं फलं जीवितेन मे ।
इत्यस्मै दर्शयामास किणबद्धौ करावुभौ ॥ ४.२३.३१ ॥
பாவத்தில் வீழ்ந்த எனக்கு வாழ்வதால் என்ன பயன்? இவ்வாறு சொல்லி அவள் தன் இரண்டு கைகளையும், காய்ப்பு படிந்த கைகளையும் அவனுக்குக் காட்டினாள்.
4.23.32
ततस्तस्याः करौ पीनौ किणबद्धौ वृकोदरः ।
मुखमानीय वेपन्त्या रुरोद परवीरहा ॥ ४.२३.३२ ॥
அப்போது வ்ருகோதரன் அவளுடைய காய்ப்பு படிந்த பருத்த கைகளைப் பற்றி, நடுங்கும் அவளது முகத்தைத் தன்னருகில் கொண்டுவந்து, எதிரி வீரர்களைக் கொல்பவனாகிய அவன் அழுதான்.
4.23.33
तौ गृहीत्वा च कौन्तेयो बाष्पमुत्सृज्य वीर्यवान् ।
ततः परमदुःखार्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.२३.३३ ॥
அந்த இரண்டு கைகளையும் பற்றி, கண்ணீர் சொரிந்து, பெருந்துயரால் வருந்திய வலிமைமிக்க குந்தியின் மகன் பின்னர் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.