ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.166.1
वर्तमाने तदा रौद्रे रात्रियुद्धे विशाम्पते ।
सर्वभूतक्षयकरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.१ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେତେବେଳେ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ ଭୟଙ୍କର ରାତ୍ରିଯୁଦ୍ଧ ଚାଲୁଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର…
7.166.2
अब्रवीत्पाण्डवांश्चैव पाञ्चालांश्चैव सोमकान् ।
अभिद्रवत संयात द्रोणमेव जिघांसया ॥ ७.१६६.२ ॥
ସେ ପାଣ୍ଡବ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୋମକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ — 'ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ହିଁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଆକ୍ରମଣ କର, ଆଗକୁ ବଢ଼!'
7.166.3
राज्ञस्ते वचनाद्राजन्पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ।
द्रोणमेवाभ्यवर्तन्त नदन्तो भैरवान्रवान् ॥ ७.१६६.३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ରାଜା (ଯୁଧିଷ୍ଠିର)ଙ୍କ ବଚନରେ ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ହିଁ ଧାଇଁଲେ।
7.166.4
तान्वयं प्रतिगर्जन्तः प्रत्युद्याताः स्म हर्षिताः ।
यथाशक्ति यथोत्साहं यथासत्वं च संयुगे ॥ ७.१६६.४ ॥
ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଜନରେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଇ ଆନନ୍ଦରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲୁ — ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଶକ୍ତି, ଉତ୍ସାହ ଓ ସାହସ ଅନୁସାରେ।
7.166.5
कृतवर्मा तु हार्दिक्यो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ।
द्रोणं प्रति समायान्तं मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१६६.५ ॥
କିନ୍ତୁ ହାର୍ଦିକ୍ୟ କୃତବର୍ମା ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି ଝାସିଲା, ଯେପରି ମତୱାଲା ହାତୀ ଅନ୍ୟ ମତୱାଲା ହାତୀ ଉପରେ ଝାସେ।
7.166.6
शैनेयं शरवर्षाणि विकिरन्तं समन्ततः ।
अभ्ययात्कौरवो राजन्भूरिः सङ्ग्राममूर्धनि ॥ ७.१६६.६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧର ମୁହାଁରେ ଚାରିପଟେ ବାଣବର୍ଷା କରୁଥିବା ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ଉପରେ କୌରବ ଭୂରି ଆକ୍ରମଣ କଲା।
7.166.7
सहदेवमथायान्तं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
कर्णो वैकर्तनो राजन्वारयामास पाण्डवम् ॥ ७.१६६.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆସୁଥିବା ମହାରଥୀ ପାଣ୍ଡବ ସହଦେବଙ୍କୁ ବିକର୍ତନପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ରୋକିଲେ।
7.166.8
भीमसेनमथायान्तं व्यादितास्यामिवान्तकम् ।
स्वयं दुर्योधनो राजा प्रतीपं मृत्युमाव्रजत् ॥ ७.१६६.८ ॥
ତା'ପରେ ବ୍ୟାଦିତ ମୁଖ ଯମଙ୍କ ପରି ଆସୁଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.166.9
नकुलं च युधां श्रेष्ठं सर्वयुद्धविशारदम् ।
शकुनिः सौबलो राजन्वारयामास सत्वरः ॥ ७.१६६.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ଓ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନକୁଳଙ୍କୁ ସୌବଳ ଶକୁନି ଶୀଘ୍ର ରୋକିଲେ।
7.166.10
शिखण्डिनमथायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
कृपः शारद्वतो राजन्वारयामास संयुगे ॥ ७.१६६.१० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରଥୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଖଣ୍ଡୀ ରଥରେ ଆସୁଥିବାବେଳେ ଶରଦ୍ୱାନ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃପ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
7.166.11
प्रतिविन्ध्यमथायान्तं मयूरसदृशैर्हयैः ।
दुःशासनो महाराज यत्तो यत्तमवारयत् ॥ ७.१६६.११ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ମୟୂର ପରି ଅଶ୍ୱରେ ଆସୁଥିବା ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଦୁଃଶାସନ ରୋକିଲେ।
7.166.12
भैमसेनिमथायान्तं मायाशतविशारदम् ।
अश्वत्थामा महाराज राक्षसं प्रत्यषेधयत् ॥ ७.१६६.१२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଶହେ ମାୟାରେ ନିପୁଣ ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାକ୍ଷସ ଆସୁଥିବାବେଳେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ତାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରି ରୋକିଲେ।
7.166.13
द्रुपदं वृषसेनस्तु ससैन्यं सपदानुगम् ।
वारयामास समरे द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ॥ ७.१६६.१३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୁପଦ ନିଜ ସେନା ଓ ପଦାତିକ ସହ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ବୃଷସେନ ସେହି ମହାରଥୀଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.166.14
विराटं द्रुतमायान्तं द्रोणस्य निधनं प्रति ।
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ७.१६६.१४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବିନାଶ ଦିଗରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ବିରାଟଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମଦ୍ରରାଜ ଅଟକାଇଲେ।
7.166.15
शतानीकमथायान्तं नाकुलिं रभसं रणे ।
चित्रसेनो रुरोधाशु शरैर्द्रोणपरीप्सया ॥ ७.१६६.१५ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ନାକୁଳି ଶତାନୀକଙ୍କୁ ଚିତ୍ରସେନ ଶୀଘ୍ର ବାଣରେ ଅଟକାଇଲେ।
7.166.16
अर्जुनं च युधांश्रेष्ठं प्राद्रवन्तं महारथम् ।
अलायुधो महाराज राक्षसेन्द्रो न्यवारयत् ॥ ७.१६६.१६ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାରଥୀ ଅର୍ଜୁନ ଧାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ, ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ଅଲାୟୁଧ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.166.17
तथा द्रोणं महेष्वासं निघ्नन्तं शात्रवान्रणे ।
धृष्टद्युम्नोऽथ पाञ्चाल्यो हृष्टरूपमवारयत् ॥ ७.१६६.१७ ॥
ସେହିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା ମହାଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ, ହର୍ଷିତ ରୂପର ପାଞ୍ଚାଳ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅଟକାଇଲେ।
7.166.18
तथाऽन्यान्पाण्डुपुत्राणां समायातान्महारथान् ।
तावका रथिनो राजन्वारयामासुरोजसा ॥ ७.१६६.१८ ॥
ସେହିପରି ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ରଥୀମାନେ ନିଜ ବଳରେ ଅଟକାଇଲେ।
7.166.19
गजारोहा गजैस्तूर्णं सन्निपत्य महामृधे ।
योधयन्तः स्म दृश्यन्ते शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६६.१९ ॥
ହାତୀ ଉପରେ ଆରୋହୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶୀଘ୍ର ହାତୀ ସହିତ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଧାଇଁ ପଡ଼ି ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଭାବରେ ଲଢ଼ୁଥିବା ଦେଖାଗଲେ।
7.166.20
निशीथे तुरगा राजन्द्रावयन्तः परस्परम् ।
समदृश्यन्त वेगेन पक्षवन्तो यथाऽद्रयः ॥ ७.१६६.२० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ତଡ଼ି ଡେଣାଥିବା ପର୍ବତ ପରି ବେଗରେ ଦେଖାଗଲେ।
7.166.21
सादिनः सादिभिः सार्धं प्रासशक्त्यृष्टिपाणयः ।
समागच्छन्महाराज विनदन्तः पृथक्पृथक् ॥ ७.१६६.२१ ॥
ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀଙ୍କ ସହିତ, ହାତରେ ପ୍ରାସ, ଶକ୍ତି ଓ ଋଷ୍ଟି ଧରି, ହେ ମହାରାଜ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଗର୍ଜନ କରି ମୁହାମୁହି ହେଲେ।
7.166.22
नरास्तु बहवस्तत्र समाजग्मुः परस्परम् ।
गादाभिर्मुसलैश्चैव नानाशस्त्रैश्च संयुगे ॥ ७.१६६.२२ ॥
ସେଠାରେ ବହୁ ପଦାତିକ ଯୋଦ୍ଧା ପରସ୍ପର ସହ ମିଶିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦା, ମୁଷଳ ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ।
7.166.23
कृतवर्मा तु हार्दिक्यो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्धो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१६६.२३ ॥
ମାତ୍ର ହାର୍ଦିକ୍ୟ କୃତବର୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରୋକିଲେ, ଯେପରି ତଟ ଉଛୁଳା ସମୁଦ୍ରକୁ ରୋକେ।
7.166.24
युधिष्ठिरस्तु हार्दिक्यं विद्व्वा पञ्चभिराशुगैः ।
पुनर्विव्याध विंशत्या तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६६.२४ ॥
ମାତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ପୁଣି କୋଡ଼ିଏଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!"
7.166.25
कृतवर्मा तु सङ्क्रुद्धो धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६६.२५ ॥
କୃତବର୍ମା କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ହେ ମାନନୀୟ, ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଧନୁ ଭଲ୍ଲରେ କାଟିଦେଲା ଏବଂ ସାତୋଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.166.26
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो महारथः ।
हार्दिक्यं दशभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.१६६.२६ ॥
ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ଧନୁ ନେଇ ମହାରଥୀ ଧର୍ମପୁତ୍ର ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କୁ ଦଶ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ବାହୁ ଓ ଛାତିରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.166.27
माधवस्तु रणे विद्धो धर्मपुत्रेण मारिष ।
प्राकम्पत च रोषेण सप्तभिश्चार्दयच्छरैः ॥ ७.१६६.२७ ॥
ହେ ମାନନୀୟ, ରଣରେ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ ମାଧବ କ୍ରୋଧରେ କମ୍ପି ଉଠିଲେ ଏବଂ ସାତୋଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
7.166.28
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणान्पञ्च राजञ्छिलाशितान् ॥ ७.१६६.२८ ॥
ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟି ଓ ହାତର ରକ୍ଷାକବଚ ମଧ୍ୟ କାଟି, ହେ ରାଜନ, ପାର୍ଥ ପଥରରେ ଶାଣିତ ପାଞ୍ଚଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ।
7.166.29
ते तस्य कवचं भित्त्वा हेमचित्रं महाधनम् ।
प्राविशन्धरणीं भित्त्वा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१६६.२९ ॥
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସୁନାରେ ଚିତ୍ରିତ ମହାମୂଲ୍ୟ କବଚ ଭେଦି, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଭେଦି, ସର୍ପମାନେ ବଲ୍ମୀକରେ ପଶିଲା ପରି ପଶିଗଲେ।
7.166.30
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण सोऽन्यदादाय कार्मुकम् ।
विव्याध पाण्डवं षष्ट्या सूतं च नवभिः शरैः ॥ ७.१६६.३० ॥
ଆଖି ପଲକ ମାତ୍ରରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଧନୁ ନେଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଷାଠିଏ ବାଣରେ ଓ ସାରଥିଙ୍କୁ ନଅଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.166.31
तस्य शक्तिममेयात्मा पाण्डवो भुजगोपमाम् ।
चिक्षेप भरश्रेष्ठ रथे न्यस्य महद्धनुः ॥ ७.१६६.३१ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପରିମେୟ ଆତ୍ମା ଥିବା ପାଣ୍ଡବ ନିଜ ମହା ଧନୁକୁ ରଥରେ ରଖି ସର୍ପସଦୃଶ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.166.32
सा हेमचित्रा महती पाण्डवेयेन प्रेरिता ।
निर्भिद्य दक्षिणं बाहुं प्राविशद्धरणीतलम् ॥ ७.१६६.३२ ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ରିତ ମହା ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ବାହୁକୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଧରଣୀତଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.166.33
एतस्मिन्नेव काले तु गृह्य पार्थः पुनर्धनुः ।
हार्दिक्यं छादयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६६.३३ ॥
ସେହି ସମୟରେ ପାର୍ଥ ପୁଣି ଧନୁ ଧରି ନତ ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଶରରେ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.166.34
ततस्तु समरे शूरो वृष्णीनां प्रवरो रथी ।
व्यश्चसूतरथं चक्रे निमेषार्धाद्युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६६.३४ ॥
ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୂର ରଥୀ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିମିଷରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ସହିତ ରଥକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ।
7.166.35
ततस्तु पाण्डवो ज्येष्ठः खङ्गं चर्म समाददे ।
तदस्य निशितैर्बाणैर्व्यधमन्माधवो रणे ॥ ७.१६६.३५ ॥
ତାପରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବ ଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲ ଧରିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ମାଧବ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ତାହା ନଷ୍ଟ କଲେ।
7.166.36
तोमरं तु ततो गृह्य स्वर्णदण्डं दुरासदम् ।
प्रैषयत्समरे तूर्णं हार्दिक्यस्य युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.३६ ॥
ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ତୋମର ଧରି ଯୁଦ୍ଧରେ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ଶୀଘ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.166.37
तमापतन्तं सहसा धर्मराजभुजच्युतम् ।
द्विधा चिच्छेद हार्दिक्यः कृतहस्तः स्मयन्निव ॥ ७.१६६.३७ ॥
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ବାହୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଅକସ୍ମାତ୍ ଆସିବାର ଦେଖି କୃତହସ୍ତ ହାର୍ଦିକ୍ୟ ହସି ହସି ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିଦେଲେ।
7.166.38
ततः शरशतेनाजौ धर्मपुत्रमवाकिरत् ।
कवचं चास्य सङ्क्रुद्धः शरैस्तीक्ष्णैरदारयत् ॥ ७.१६६.३८ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଶହେ ଶର ବର୍ଷାଇଲା; ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ତାଙ୍କ କବଚ ବିଦାରିଲା।
7.166.39
हार्दिक्यशरसञ्छन्नं कवचं तन्महाधनम् ।
व्यशीर्यत रणे राजंस्ताराजालमिवाम्बरात् ॥ ७.१६६.३९ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କ ଶରରେ ଢଙ୍କାଯାଇଥିବା ସେ ମହାମୂଲ୍ୟ କବଚ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆକାଶରୁ ତାରାଜାଲ ଖସିଲା ପରି ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଖସିପଡ଼ିଲା।
7.166.40
स च्छिन्नधन्वा विरथः शीर्णवर्मा शरार्दितः ।
अपायासीद्रणात्तूर्णं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.४० ॥
ଧନୁ ଭାଙ୍ଗି, ରଥହୀନ, କବଚ ଛିନ୍ନ, ଶରପୀଡ଼ିତ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶୀଘ୍ର ରଣରୁ ଫେରିଗଲେ।
7.166.41
कृतवर्मा तु निर्जित्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
पुनर्द्रोणस्य जुगुपे चक्रमेव महात्मनः ॥ ७.१६६.४१ ॥
କୃତବର୍ମା ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ପୁଣି ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଚକ୍ରବ୍ୟୂହ ରକ୍ଷା କଲେ।