Mahābhārata · Adhyāya 7.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.166.1
वर्तमाने तदा रौद्रे रात्रियुद्धे विशाम्पते ।
सर्वभूतक्षयकरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.१ ॥
O Herr des Volkes, während jene schreckliche nächtliche Schlacht tobte, die alle Wesen vernichtete, da sprach Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, …
7.166.2
अब्रवीत्पाण्डवांश्चैव पाञ्चालांश्चैव सोमकान् ।
अभिद्रवत संयात द्रोणमेव जिघांसया ॥ ७.१६६.२ ॥
Er sprach auch zu den Pāṇḍavas, den Pāñcālas und den Somakas: „Greift an, rückt vor, mit dem Verlangen, Droṇa selbst zu töten!“
7.166.3
राज्ञस्ते वचनाद्राजन्पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ।
द्रोणमेवाभ्यवर्तन्त नदन्तो भैरवान्रवान् ॥ ७.१६६.३ ॥
O König, auf das Wort deines Königs hin wandten sich auch die Pāñcālas und die Sṛñjayas gegen Droṇa, brüllend furchtbare Rufe.
7.166.4
तान्वयं प्रतिगर्जन्तः प्रत्युद्याताः स्म हर्षिताः ।
यथाशक्ति यथोत्साहं यथासत्वं च संयुगे ॥ ७.१६६.४ ॥
Brüllend ihnen entgegnend, zogen wir ihnen freudig entgegen, jeder gemäß seiner Kraft, seinem Eifer und Mut in jener Schlacht.
7.166.5
कृतवर्मा तु हार्दिक्यो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ।
द्रोणं प्रति समायान्तं मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१६६.५ ॥
Doch Kṛtavarman, der Sohn des Hṛdika, stürzte sich auf Yudhiṣṭhira, der auf Droṇa zukam, wie ein tollwütiger Elefant auf einen anderen tollwütigen Elefanten losstürmt.
7.166.6
शैनेयं शरवर्षाणि विकिरन्तं समन्ततः ।
अभ्ययात्कौरवो राजन्भूरिः सङ्ग्राममूर्धनि ॥ ७.१६६.६ ॥
O König, der Kaurava Bhūri griff Śaineya (Sātyaki) an, der an der Spitze der Schlacht von allen Seiten Pfeilregen verstreute.
7.166.7
सहदेवमथायान्तं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
कर्णो वैकर्तनो राजन्वारयामास पाण्डवम् ॥ ७.१६६.७ ॥
O König, da hielt Karṇa, Sohn des Vikartana, den Pāṇḍava Sahadeva auf, den großen Wagenkämpfer, der begierig war, Droṇa zu erreichen.
7.166.8
भीमसेनमथायान्तं व्यादितास्यामिवान्तकम् ।
स्वयं दुर्योधनो राजा प्रतीपं मृत्युमाव्रजत् ॥ ७.१६६.८ ॥
Da ging König Duryodhana selbst dem Bhīmasena entgegen, der wie der Tod mit geöffnetem Rachen heranfuhr.
7.166.9
नकुलं च युधां श्रेष्ठं सर्वयुद्धविशारदम् ।
शकुनिः सौबलो राजन्वारयामास सत्वरः ॥ ७.१६६.९ ॥
Und o König, Śakuni, Sohn des Subala, hielt eilig den Nakula auf, den besten der Krieger und in allen Schlachten erfahren.
7.166.10
शिखण्डिनमथायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
कृपः शारद्वतो राजन्वारयामास संयुगे ॥ ७.१६६.१० ॥
O König, als Śikhaṇḍin, der beste der Wagenkämpfer, auf seinem Wagen heranfuhr, hielt ihn Kṛpa, Sohn des Śaradvat, im Kampf auf.
7.166.11
प्रतिविन्ध्यमथायान्तं मयूरसदृशैर्हयैः ।
दुःशासनो महाराज यत्तो यत्तमवारयत् ॥ ७.१६६.११ ॥
O großer König, Duḥśāsana, eifrig und bereit, hielt Prativindhya auf, der mit pfauenähnlichen Pferden heranfuhr.
7.166.12
भैमसेनिमथायान्तं मायाशतविशारदम् ।
अश्वत्थामा महाराज राक्षसं प्रत्यषेधयत् ॥ ७.१६६.१२ ॥
O großer König, Aśvatthāman hielt den rākṣasa, Sohn des Bhīmasena, auf, der heranrückte, erfahren in hundert Täuschungen.
7.166.13
द्रुपदं वृषसेनस्तु ससैन्यं सपदानुगम् ।
वारयामास समरे द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ॥ ७.१६६.१३ ॥
Im Kampf hielt Vṛṣasena Drupada, den großen Wagenkämpfer, auf, der mit seinem Heer und Fußsoldaten herankam, um zu Droṇa zu gelangen.
7.166.14
विराटं द्रुतमायान्तं द्रोणस्य निधनं प्रति ।
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ७.१६६.१४ ॥
O Bhārata, der König der Madras, sehr zornig, hielt Virāṭa auf, der schnell auf Droṇas Vernichtung zukam.
7.166.15
शतानीकमथायान्तं नाकुलिं रभसं रणे ।
चित्रसेनो रुरोधाशु शरैर्द्रोणपरीप्सया ॥ ७.१६६.१५ ॥
Dann hielt Citrasena im Kampf Śatānīka, den Sohn Nakulas, der ungestüm kam, um Droṇa zu schützen, sogleich mit Pfeilen auf.
7.166.16
अर्जुनं च युधांश्रेष्ठं प्राद्रवन्तं महारथम् ।
अलायुधो महाराज राक्षसेन्द्रो न्यवारयत् ॥ ७.१६६.१६ ॥
O großer König, als Arjuna, der beste der Krieger, der große Wagenkämpfer, vorwärtsstürmte, hielt ihn der Herr der Rākṣasas Alāyudha auf.
7.166.17
तथा द्रोणं महेष्वासं निघ्नन्तं शात्रवान्रणे ।
धृष्टद्युम्नोऽथ पाञ्चाल्यो हृष्टरूपमवारयत् ॥ ७.१६६.१७ ॥
Ebenso hielt Dhṛṣṭadyumna, der Pāñcāla-Prinz mit frohem Antlitz, Droṇa, den großen Bogenschützen, auf, der im Kampf die Feinde niederstreckte.
7.166.18
तथाऽन्यान्पाण्डुपुत्राणां समायातान्महारथान् ।
तावका रथिनो राजन्वारयामासुरोजसा ॥ ७.१६६.१८ ॥
Ebenso, o König, hielten deine Wagenkämpfer mit Kraft die anderen großen Wagenkämpfer der Söhne Pāṇḍus auf, die herankamen.
7.166.19
गजारोहा गजैस्तूर्णं सन्निपत्य महामृधे ।
योधयन्तः स्म दृश्यन्ते शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६६.१९ ॥
Krieger auf Elefanten stürmten rasch mit ihren Elefanten in die große Schlacht und waren zu sehen, wie sie zu Hunderten und Tausenden kämpften.
7.166.20
निशीथे तुरगा राजन्द्रावयन्तः परस्परम् ।
समदृश्यन्त वेगेन पक्षवन्तो यथाऽद्रयः ॥ ७.१६६.२० ॥
O König, um Mitternacht waren die Pferde, einander jagend, mit Schnelligkeit wie geflügelte Berge zu sehen.
7.166.21
सादिनः सादिभिः सार्धं प्रासशक्त्यृष्टिपाणयः ।
समागच्छन्महाराज विनदन्तः पृथक्पृथक् ॥ ७.१६६.२१ ॥
Reiter trafen auf Reiter, mit Speeren, Wurfspießen und Schwertern in den Händen, jeder für sich brüllend, o großer König.
7.166.22
नरास्तु बहवस्तत्र समाजग्मुः परस्परम् ।
गादाभिर्मुसलैश्चैव नानाशस्त्रैश्च संयुगे ॥ ७.१६६.२२ ॥
Dort trafen viele Fußsoldaten aufeinander, im Kampf mit Keulen, Streitkolben und vielerlei Waffen.
7.166.23
कृतवर्मा तु हार्दिक्यो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्धो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१६६.२३ ॥
Kṛtavarman, der Sohn des Hṛdika, hielt, in höchstem Zorn, Yudhiṣṭhira, den Sohn des Dharma, auf, wie das Ufer das aufgewühlte Meer zurückhält.
7.166.24
युधिष्ठिरस्तु हार्दिक्यं विद्व्वा पञ्चभिराशुगैः ।
पुनर्विव्याध विंशत्या तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६६.२४ ॥
Yudhiṣṭhira aber durchbohrte Hārdikya mit fünf schnellen Pfeilen, durchbohrte ihn dann erneut mit zwanzig und sprach: »Halt, halt!«
7.166.25
कृतवर्मा तु सङ्क्रुद्धो धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६६.२५ ॥
Doch Kṛtavarman, zornentbrannt, o Herr, zerschnitt den Bogen des Sohnes des Dharma mit einem Bhalla und durchbohrte ihn mit sieben Pfeilen.
7.166.26
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो महारथः ।
हार्दिक्यं दशभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.१६६.२६ ॥
Dann, einen anderen Bogen ergreifend, traf der große Wagenkämpfer, der Sohn des Dharma, Hārdikya mit zehn Pfeilen in die Arme und die Brust.
7.166.27
माधवस्तु रणे विद्धो धर्मपुत्रेण मारिष ।
प्राकम्पत च रोषेण सप्तभिश्चार्दयच्छरैः ॥ ७.१६६.२७ ॥
Doch Mādhava, im Kampf vom Sohn des Dharma durchbohrt, o Herr, zitterte vor Zorn und quälte ihn mit sieben Pfeilen.
7.166.28
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणान्पञ्च राजञ्छिलाशितान् ॥ ७.१६६.२८ ॥
Nachdem Pārtha seinen Bogen zerschnitten und den Armschutz seiner Hand abgetrennt hatte, o König, schoss er fünf auf Stein geschärfte, scharfe Pfeile ab.
7.166.29
ते तस्य कवचं भित्त्वा हेमचित्रं महाधनम् ।
प्राविशन्धरणीं भित्त्वा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१६६.२९ ॥
Sie durchbohrten seine goldverzierte, kostbare Rüstung, drangen ein und durchstießen die Erde, wie Schlangen in einen Ameisenhügel eindringen.
7.166.30
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण सोऽन्यदादाय कार्मुकम् ।
विव्याध पाण्डवं षष्ट्या सूतं च नवभिः शरैः ॥ ७.१६६.३० ॥
In einem Augenblick nahm er einen anderen Bogen und durchbohrte den Pāṇḍava mit sechzig Pfeilen und den Wagenlenker mit neun Pfeilen.
7.166.31
तस्य शक्तिममेयात्मा पाण्डवो भुजगोपमाम् ।
चिक्षेप भरश्रेष्ठ रथे न्यस्य महद्धनुः ॥ ७.१६६.३१ ॥
O Bester der Bharatas! Der Pāṇḍava von unermesslicher Seele legte seinen großen Bogen auf den Wagen und schleuderte gegen ihn einen schlangengleichen Speer.
7.166.32
सा हेमचित्रा महती पाण्डवेयेन प्रेरिता ।
निर्भिद्य दक्षिणं बाहुं प्राविशद्धरणीतलम् ॥ ७.१६६.३२ ॥
Jener große, goldgeschmückte Speer, vom Sohn Pāṇḍus geschleudert, durchbohrte seinen rechten Arm und drang in die Erde ein.
7.166.33
एतस्मिन्नेव काले तु गृह्य पार्थः पुनर्धनुः ।
हार्दिक्यं छादयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६६.३३ ॥
In eben diesem Augenblick nahm Pārtha erneut seinen Bogen und deckte Hārdikya mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken zu.
7.166.34
ततस्तु समरे शूरो वृष्णीनां प्रवरो रथी ।
व्यश्चसूतरथं चक्रे निमेषार्धाद्युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६६.३४ ॥
Dann, im Kampf, machte der Held, der Vornehmste unter den Vṛṣṇis und Wagenkämpfer, in einem halben Augenblick Yudhiṣṭhiras Wagen samt Pferden und Wagenlenker zunichte.
7.166.35
ततस्तु पाण्डवो ज्येष्ठः खङ्गं चर्म समाददे ।
तदस्य निशितैर्बाणैर्व्यधमन्माधवो रणे ॥ ७.१६६.३५ ॥
Dann ergriff der älteste Pāṇḍava Schwert und Schild, doch im Kampf zerschmetterte Mādhava sie mit seinen scharfen Pfeilen.
7.166.36
तोमरं तु ततो गृह्य स्वर्णदण्डं दुरासदम् ।
प्रैषयत्समरे तूर्णं हार्दिक्यस्य युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.३६ ॥
Dann ergriff Yudhiṣṭhira einen tomara mit goldenem Schaft, schwer zu bestehen, und schleuderte ihn schnell im Kampf gegen Hārdikya.
7.166.37
तमापतन्तं सहसा धर्मराजभुजच्युतम् ।
द्विधा चिच्छेद हार्दिक्यः कृतहस्तः स्मयन्निव ॥ ७.१६६.३७ ॥
Hārdikya, geschickt an den Händen, lächelte wie im Spiel und schlug das plötzlich vom Arm des Dharma-Königs geschleuderte Geschoss in zwei Stücke.
7.166.38
ततः शरशतेनाजौ धर्मपुत्रमवाकिरत् ।
कवचं चास्य सङ्क्रुद्धः शरैस्तीक्ष्णैरदारयत् ॥ ७.१६६.३८ ॥
Dann überschüttete er im Kampf den Sohn des Dharma mit hundert Pfeilen und zerriss in seinem Zorn mit scharfen Pfeilen dessen Panzer.
7.166.39
हार्दिक्यशरसञ्छन्नं कवचं तन्महाधनम् ।
व्यशीर्यत रणे राजंस्ताराजालमिवाम्बरात् ॥ ७.१६६.३९ ॥
Jener kostbare Panzer, von Hārdikyas Pfeilen bedeckt, zerbarst im Kampf, o König, wie ein Netz von Sternen, das vom Himmel fällt.
7.166.40
स च्छिन्नधन्वा विरथः शीर्णवर्मा शरार्दितः ।
अपायासीद्रणात्तूर्णं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.४० ॥
Mit zerbrochenem Bogen, ohne Wagen, mit zerbrochenem Panzer, von Pfeilen gequält, zog sich Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, schnell aus dem Kampf zurück.
7.166.41
कृतवर्मा तु निर्जित्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
पुनर्द्रोणस्य जुगुपे चक्रमेव महात्मनः ॥ ७.१६६.४१ ॥
Kṛtavarman, der Yudhiṣṭhira, den Gerechtgesinnten, besiegt hatte, schützte erneut das Rad des hochherzigen Droṇa.