மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.166.1
वर्तमाने तदा रौद्रे रात्रियुद्धे विशाम्पते ।
सर्वभूतक्षयकरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.१ ॥
மக்களின் அதிபதியே, அப்போது அனைத்து உயிர்களையும் அழிக்கும் அந்தக் கொடிய இரவுப் போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, தர்மபுத்திரர் யுதிஷ்டிரர்…
7.166.2
अब्रवीत्पाण्डवांश्चैव पाञ्चालांश्चैव सोमकान् ।
अभिद्रवत संयात द्रोणमेव जिघांसया ॥ ७.१६६.२ ॥
அவர் பாண்டவர்களையும், பாஞ்சாலர்களையும், சோமகர்களையும் நோக்கி, 'துரோணரையே கொல்லும் விருப்பத்துடன் தாக்குங்கள், முன்னேறுங்கள்!' என்றார்.
7.166.3
राज्ञस्ते वचनाद्राजन्पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ।
द्रोणमेवाभ्यवर्तन्त नदन्तो भैरवान्रवान् ॥ ७.१६६.३ ॥
ராஜனே, உங்கள் அரசனின் (யுதிஷ்டிரனின்) சொல்லால் பாஞ்சாலர்களும் சிருஞ்சயர்களும் பயங்கரமாக முழங்கியபடி துரோணரை நோக்கியே திரும்பினர்.
7.166.4
तान्वयं प्रतिगर्जन्तः प्रत्युद्याताः स्म हर्षिताः ।
यथाशक्ति यथोत्साहं यथासत्वं च संयुगे ॥ ७.१६६.४ ॥
நாங்கள் அவர்களுக்கு முழங்கியபடி, மகிழ்ச்சியுடன் எதிர்கொள்ளச் சென்றோம் — எங்கள் வலிமை, உற்சாகம், துணிவு இவற்றுக்கேற்ப, அந்தப் போரில்.
7.166.5
कृतवर्मा तु हार्दिक्यो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ।
द्रोणं प्रति समायान्तं मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१६६.५ ॥
ஆனால் ஹார்திக்யனாகிய கிருதவர்மா, துரோணரை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்த யுதிஷ்டிரனை நோக்கி, மதம்பிடித்த யானை இன்னொரு மதயானையின்மேல் பாய்வது போல் பாய்ந்தான்.
7.166.6
शैनेयं शरवर्षाणि विकिरन्तं समन्ततः ।
अभ्ययात्कौरवो राजन्भूरिः सङ्ग्राममूर्धनि ॥ ७.१६६.६ ॥
ராஜனே, போர்முனையில் நாற்புறமும் அம்பு மழை பொழிந்துகொண்டிருந்த சைனேயரை (சாத்யகியை) கௌரவன் பூரி தாக்கினான்.
7.166.7
सहदेवमथायान्तं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
कर्णो वैकर्तनो राजन्वारयामास पाण्डवम् ॥ ७.१६६.७ ॥
அரசே, அப்பொழுது துரோணரை அடைய விரும்பி முன்னேறி வந்த மகாரதன் பாண்டவன் சகதேவனை விகர்தனனின் மகன் கர்ணன் தடுத்தான்.
7.166.8
भीमसेनमथायान्तं व्यादितास्यामिवान्तकम् ।
स्वयं दुर्योधनो राजा प्रतीपं मृत्युमाव्रजत् ॥ ७.१६६.८ ॥
பின்னர் வாய் திறந்த யமனைப் போல முன்னேறி வந்த பீமசேனனை, அரசன் துரியோதனன் தானே எதிரே மரணத்தைப் போல சென்று சந்தித்தான்.
7.166.9
नकुलं च युधां श्रेष्ठं सर्वयुद्धविशारदम् ।
शकुनिः सौबलो राजन्वारयामास सत्वरः ॥ ७.१६६.९ ॥
அரசே, எல்லாப் போர்களிலும் வல்லவனும் வீரர்களில் சிறந்தவனுமான நகுலனை சுபலனின் மகன் சகுனி விரைந்து தடுத்தான்.
7.166.10
शिखण्डिनमथायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
कृपः शारद्वतो राजन्वारयामास संयुगे ॥ ७.१६६.१० ॥
அரசே, தேர்வீரர்களில் சிறந்த சிகண்டி தேரில் முன்னேறி வந்தபோது, சரத்வானின் மகன் கிருபர் போரில் அவனைத் தடுத்தார்.
7.166.11
प्रतिविन्ध्यमथायान्तं मयूरसदृशैर्हयैः ।
दुःशासनो महाराज यत्तो यत्तमवारयत् ॥ ७.१६६.११ ॥
மகாராஜாவே, மயில் போன்ற குதிரைகளில் முன்னேறி வந்த பிரதிவிந்தியனை, ஆர்வமுடன் நின்ற துச்சாசனன் ஆர்வமுடன் தடுத்தான்.
7.166.12
भैमसेनिमथायान्तं मायाशतविशारदम् ।
अश्वत्थामा महाराज राक्षसं प्रत्यषेधयत् ॥ ७.१६६.१२ ॥
மகாராஜாவே, நூறு மாயங்களில் வல்லவனான பீமசேனன் மகன் ராட்சசன் முன்னேறி வந்தபோது, அசுவத்தாமன் அவனை எதிர்த்துத் தடுத்தான்.
7.166.13
द्रुपदं वृषसेनस्तु ससैन्यं सपदानुगम् ।
वारयामास समरे द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ॥ ७.१६६.१३ ॥
போரில் துருபதன் தன் படையுடனும் காலாட்படையுடனும் துரோணரை அடைய விரும்பி வந்தபோது, வృஷசேனன் அந்த மகாரதனைத் தடுத்தான்.
7.166.14
विराटं द्रुतमायान्तं द्रोणस्य निधनं प्रति ।
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ७.१६६.१४ ॥
பாரதா, துரோணரின் அழிவை நோக்கி விரைந்து வந்த விராடனை, மிகுந்த சினம் கொண்ட மத்ரராஜன் தடுத்தான்.
7.166.15
शतानीकमथायान्तं नाकुलिं रभसं रणे ।
चित्रसेनो रुरोधाशु शरैर्द्रोणपरीप्सया ॥ ७.१६६.१५ ॥
பின்னர் போரில் துரோணரைக் காக்கும் விருப்பத்தோடு வேகமாக வந்த நாகுலியான சதானீகனை, சித்திரசேனன் விரைவில் அம்புகளால் தடுத்தான்.
7.166.16
अर्जुनं च युधांश्रेष्ठं प्राद्रवन्तं महारथम् ।
अलायुधो महाराज राक्षसेन्द्रो न्यवारयत् ॥ ७.१६६.१६ ॥
மகாராஜா, போர்வீரர்களில் சிறந்தவனும் மகாரதனுமான அர்ஜுனன் விரைந்து முன்னேறி வந்தபோது, ராக்ஷசேந்திரன் அலாயுதன் அவனைத் தடுத்தான்.
7.166.17
तथा द्रोणं महेष्वासं निघ्नन्तं शात्रवान्रणे ।
धृष्टद्युम्नोऽथ पाञ्चाल्यो हृष्टरूपमवारयत् ॥ ७.१६६.१७ ॥
அதுபோலவே, போரில் பகைவர்களை வீழ்த்திக்கொண்டிருந்த மகா வில்லாளி துரோணரை, மகிழ்ச்சியான தோற்றத்துடன் இருந்த பாஞ்சால இளவரசன் திருஷ்டத்யும்னன் தடுத்தான்.
7.166.18
तथाऽन्यान्पाण्डुपुत्राणां समायातान्महारथान् ।
तावका रथिनो राजन्वारयामासुरोजसा ॥ ७.१६६.१८ ॥
அதுபோலவே, அரசே, உங்கள் தேர்வீரர்கள் பாண்டுவின் மகன்களின் மற்ற மகாரதர்கள் வந்தபோது தங்கள் வலிமையால் அவர்களைத் தடுத்தனர்.
7.166.19
गजारोहा गजैस्तूर्णं सन्निपत्य महामृधे ।
योधयन्तः स्म दृश्यन्ते शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६६.१९ ॥
யானைமேல் ஏறிய வீரர்கள் விரைவாக யானைகளுடன் பெரும் போரில் மோதி, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் போரிட்டுக் கொண்டிருப்பதாகக் காணப்பட்டனர்.
7.166.20
निशीथे तुरगा राजन्द्रावयन्तः परस्परम् ।
समदृश्यन्त वेगेन पक्षवन्तो यथाऽद्रयः ॥ ७.१६६.२० ॥
அரசே, நள்ளிரவில் குதிரைகள் ஒன்றையொன்று விரட்டிக்கொண்டு, இறக்கையுள்ள மலைகள் போல வேகமாகக் காணப்பட்டன.
7.166.21
सादिनः सादिभिः सार्धं प्रासशक्त्यृष्टिपाणयः ।
समागच्छन्महाराज विनदन्तः पृथक्पृथक् ॥ ७.१६६.२१ ॥
குதிரைவீரர்கள் குதிரைவீரர்களுடன், கையில் ஈட்டி, சக்தி, ரிஷ்டி ஏந்தி, மகாராஜாவே, தனித்தனியாக முழங்கிக்கொண்டு ஒன்றாக மோதினர்.
7.166.22
नरास्तु बहवस्तत्र समाजग्मुः परस्परम् ।
गादाभिर्मुसलैश्चैव नानाशस्त्रैश्च संयुगे ॥ ७.१६६.२२ ॥
அங்கு பல காலாட்படை வீரர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் மோதினர்; போரில் கதைகள், உலக்கைகள் மற்றும் பல்வேறு ஆயுதங்களுடன்.
7.166.23
कृतवर्मा तु हार्दिक्यो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्धो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१६६.२३ ॥
ஆனால் ஹார்திக்கியன் கிருதவர்மன் கடும் சினத்துடன் தர்மபுத்திரன் யுதிட்டிரனைத் தடுத்தான்; கரை பொங்கி எழும் கடலைத் தடுப்பது போல.
7.166.24
युधिष्ठिरस्तु हार्दिक्यं विद्व्वा पञ्चभिराशुगैः ।
पुनर्विव्याध विंशत्या तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६६.२४ ॥
ஆனால் யுதிட்டிரன் ஹார்திக்கியனை ஐந்து விரைவு அம்புகளால் துளைத்து, மீண்டும் இருபது அம்புகளால் துளைத்து, "நில், நில்!" என்றான்.
7.166.25
कृतवर्मा तु सङ्क्रुद्धो धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६६.२५ ॥
ஐயா, கோபம் கொண்ட கிருதவர்மா தர்மபுத்திரனின் வில்லை பல்லத்தால் அறுத்தான்; பின்னர் அவனை ஏழு அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.166.26
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो महारथः ।
हार्दिक्यं दशभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.१६६.२६ ॥
பின்னர் வேறொரு வில்லை எடுத்த மகாரதி தர்மபுத்திரன், ஹார்திக்யனை பத்து அம்புகளால் அவனுடைய இரு தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.
7.166.27
माधवस्तु रणे विद्धो धर्मपुत्रेण मारिष ।
प्राकम्पत च रोषेण सप्तभिश्चार्दयच्छरैः ॥ ७.१६६.२७ ॥
ஐயா, போரில் தர்மபுத்திரனால் தாக்கப்பட்ட மாதவன் கோபத்தால் நடுங்கி, ஏழு அம்புகளால் அவனைத் துன்புறுத்தினான்.
7.166.28
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
प्राहिणोन्निशितान्बाणान्पञ्च राजञ्छिलाशितान् ॥ ७.१६६.२८ ॥
அவனுடைய வில்லை அறுத்து, கையுறையையும் துண்டித்த பார்த்தன், ஓ அரசே, கல்லில் கூர்மையாக்கிய ஐந்து கூர்மையான அம்புகளை எய்தான்.
7.166.29
ते तस्य कवचं भित्त्वा हेमचित्रं महाधनम् ।
प्राविशन्धरणीं भित्त्वा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१६६.२९ ॥
அவை அவனுடைய தங்கச் சித்திரம் பொறித்த விலையுயர்ந்த கவசத்தைத் துளைத்து, பூமியையும் துளைத்து, புற்றுக்குள் பாம்புகள் நுழைவதுபோல் உள்ளே புகுந்தன.
7.166.30
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण सोऽन्यदादाय कार्मुकम् ।
विव्याध पाण्डवं षष्ट्या सूतं च नवभिः शरैः ॥ ७.१६६.३० ॥
கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அவன் வேறொரு வில்லை எடுத்து, பாண்டவனை அறுபது அம்புகளாலும் தேரோட்டியை ஒன்பது அம்புகளாலும் தாக்கினான்.
7.166.31
तस्य शक्तिममेयात्मा पाण्डवो भुजगोपमाम् ।
चिक्षेप भरश्रेष्ठ रथे न्यस्य महद्धनुः ॥ ७.१६६.३१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அளவிட முடியாத ஆன்மா கொண்ட பாண்டவன் தன் பெரிய வில்லை தேரில் வைத்துவிட்டு, பாம்பைப் போன்ற அவனுடைய வேலை எறிந்தான்.
7.166.32
सा हेमचित्रा महती पाण्डवेयेन प्रेरिता ।
निर्भिद्य दक्षिणं बाहुं प्राविशद्धरणीतलम् ॥ ७.१६६.३२ ॥
பாண்டுவின் மகனால் எறியப்பட்ட அந்தப் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய வேல், அவனுடைய வலது தோளைத் துளைத்து பூமியின் மேற்பரப்பில் புகுந்தது.
7.166.33
एतस्मिन्नेव काले तु गृह्य पार्थः पुनर्धनुः ।
हार्दिक्यं छादयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६६.३३ ॥
அதே வேளையில் பார்த்தன் மீண்டும் வில்லை எடுத்து, வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட அம்புகளால் ஹார்திக்யனை மறைத்தான்.
7.166.34
ततस्तु समरे शूरो वृष्णीनां प्रवरो रथी ।
व्यश्चसूतरथं चक्रे निमेषार्धाद्युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६६.३४ ॥
பின்னர் போரில் விருஷ்ணிகளில் சிறந்த வீரத் தேரோட்டி, அரை கண இமைப்பில் யுதிஷ்டிரனின் குதிரைகளையும் சாரதியையும் கொண்ட தேரை அழித்தான்.
7.166.35
ततस्तु पाण्डवो ज्येष्ठः खङ्गं चर्म समाददे ।
तदस्य निशितैर्बाणैर्व्यधमन्माधवो रणे ॥ ७.१६६.३५ ॥
பின்னர் மூத்த பாண்டவன் வாளையும் கேடயத்தையும் எடுத்தான்; போரில் மாதவன் கூரிய அம்புகளால் அவற்றைச் சிதைத்தான்.
7.166.36
तोमरं तु ततो गृह्य स्वर्णदण्डं दुरासदम् ।
प्रैषयत्समरे तूर्णं हार्दिक्यस्य युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.३६ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரன் பொன் கைப்பிடி கொண்ட, எதிர்கொள்ள முடியாத தோமரத்தை எடுத்து போரில் விரைவாக ஹார்திக்யனை நோக்கி எறிந்தான்.
7.166.37
तमापतन्तं सहसा धर्मराजभुजच्युतम् ।
द्विधा चिच्छेद हार्दिक्यः कृतहस्तः स्मयन्निव ॥ ७.१६६.३७ ॥
தர்மராஜனின் கையிலிருந்து எறியப்பட்டு திடீரென வந்த அதை, திறமையுள்ள கைகொண்ட ஹார்திக்கியன் சிரித்தபடி இரண்டாகப் வெட்டினான்.
7.166.38
ततः शरशतेनाजौ धर्मपुत्रमवाकिरत् ।
कवचं चास्य सङ्क्रुद्धः शरैस्तीक्ष्णैरदारयत् ॥ ७.१६६.३८ ॥
பின்னர் போரில் அவன் நூறு அம்புகளால் தர்மபுத்திரனைப் பொழிந்தான்; கோபத்தால் கூர்மையான அம்புகளால் அவனது கவசத்தையும் கிழித்தான்.
7.166.39
हार्दिक्यशरसञ्छन्नं कवचं तन्महाधनम् ।
व्यशीर्यत रणे राजंस्ताराजालमिवाम्बरात् ॥ ७.१६६.३९ ॥
ஓ அரசே! ஹார்திக்கியனின் அம்புகளால் மூடப்பட்ட அந்த விலையுயர்ந்த கவசம் போரில் சிதறி விழுந்தது; ஆகாயத்திலிருந்து நட்சத்திர வலை விழுவது போல.
7.166.40
स च्छिन्नधन्वा विरथः शीर्णवर्मा शरार्दितः ।
अपायासीद्रणात्तूर्णं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१६६.४० ॥
வில் முறிந்து, தேரற்று, கவசம் சிதைந்து, அம்புகளால் வருந்தி, தர்மபுத்திரன் யுதிட்டிரன் விரைவாக போர்க்களத்தை விட்டு விலகினான்.
7.166.41
कृतवर्मा तु निर्जित्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
पुनर्द्रोणस्य जुगुपे चक्रमेव महात्मनः ॥ ७.१६६.४१ ॥
கிருதவர்மன் தர்மாத்மா யுதிட்டிரனை வென்று, பின்னர் மகாத்மா துரோணரின் சக்கரத்தைக் காத்தான்.