ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.45.1
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विस्मयं परमं गत्वा विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.४५.१ ॥
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನಿದ್ದ ರಾಘವ (ರಾಮ) ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.45.2
अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन् कथितं परमं त्वया।
गङ्गावतरणं पुण्यं सागरस्यापि पूरणम् ॥ १.४५.२ ॥
ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ನೀವು ಹೇಳಿದ ಈ ಕಥೆ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು — ಗಂಗೆಯ ಅವತರಣ ಮತ್ತು ಸಾಗರ ತುಂಬಿದ ಕಥೆ.
1.45.3
क्षणभूतेव नौ रात्रिः संवृत्तेयं परंतप।
इमां चिन्तयतोः सर्वां निखिलेन कथां तव ॥ १.४५.३ ॥
ಓ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ! ನಿಮ್ಮ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಂತೆ ಕಳೆಯಿತು.
1.45.4
तस्य सा शर्वरी सर्वा मम सौमित्रिणा सह।
जगाम चिन्तयानस्य विश्वामित्र कथां शुभाम् ॥ १.४५.४ ॥
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಶುಭ ಕಥೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ನನ್ನ ಆ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು.
1.45.5
ततः प्रभाते विमले विश्वामित्रं तपोधनम्।
उवाच राघवो वाक्यं कृताह्निकमरिन्दमः ॥ १.४५.५ ॥
ಆಗ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ, ನಿತ್ಯಕರ್ಮ ಮುಗಿಸಿದ ಶತ್ರುದಮನ ರಾಘವ (ರಾಮ) ತಪೋಧನ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.45.6
गता भगवती रात्रिः श्रोतव्यं परमं श्रुतम्।
तराम सरितां श्रेष्ठां पुण्यां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.४५.६ ॥
ಪೂಜ್ಯ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು; ಪರಮ ಶ್ರವಣಯೋಗ್ಯ ಕಥೆ ಕೇಳಲಾಯಿತು. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಪುಣ್ಯದ, ತ್ರಿಪಥಗೆ ಎನಿಸಿದ ನದಿ (ಗಂಗೆ) ಯನ್ನು ದಾಟೋಣ.
1.45.7
नौरेषा हि सुखास्तीर्णा ऋषीणां पुण्यकर्मणाम्।
भगवन्तमिह प्राप्तं ज्ञात्वा त्वरितमागता ॥ १.४५.७ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಋಷಿಗಳಿಗಾಗಿ ಈ ದೋಣಿ ಸುಖಕರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು ಅದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ.
1.45.8
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः।
सन्तारं कारयामास सर्षिसङ्घस्य कौशिकः ॥ १.४५.८ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ರಾಘವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೌಶಿಕನು ಋಷಿಗಣದೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನದಿ ದಾಟಿಸಿದನು.
1.45.9
उत्तरं तीरमासाद्य सम्पूज्यर्षिगणं ततः।
गङ्गाकूले निविष्टास्ते विशालां ददृशुः पुरीम् ॥ १.४५.९ ॥
ಉತ್ತರ ದಂಡೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಋಷಿಗಣವನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ವಿಶಾಲಾ ನಗರಿಯನ್ನು ಕಂಡರು.
1.45.10
ततो मुनिवरस्तूर्णं जगाम सहराघवः।
विशालां नगरीं रम्यां दिव्यां स्वर्गोपमां तदा ॥ १.४५.१० ॥
ಆಗ ಮುನಿವರರು ರಾಘವನೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಶಾಲಾ ನಗರಿಯತ್ತ ತೆರಳಿದರು; ಅದು ರಮ್ಯ, ದಿವ್ಯ, ಸ್ವರ್ಗಸದೃಶವಾಗಿತ್ತು.
1.45.11
अथ रामो महाप्राज्ञो विश्वामित्रं महामुनिम्।
पप्रच्छ प्राञ्जलिर्भूत्वा विशालामुत्तमां पुरीम् ॥ १.४५.११ ॥
ಆಗ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ರಾಮನು ಕೈಮುಗಿದು ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ವಿಶಾಲಾ ನಗರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು.
1.45.12
कतमो राजवंशोऽयं विशालायां महामुने।
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते परं कौतूहलं हि मे ॥ १.४५.१२ ॥
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ವಿಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಯಾವ ರಾಜವಂಶ? ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.
1.45.13
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रामस्य मुनिपुङ्गवः।
आख्यातुं तत्समारेभे विशालायाः पुरातनम् ॥ १.४५.१३ ॥
ರಾಮನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ವಿಶಾಲೆಯ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
1.45.14
श्रूयतां राम शक्रस्य कथां कथयतः श्रुताम्।
अस्मिन् देशे हि यद् वृत्तं शृणु तत्त्वेन राघव ॥ १.४५.१४ ॥
ರಾಮ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಇಂದ್ರನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ರಾಘವ, ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳು.
1.45.15
पूर्वं कृतयुगे राम दितेः पुत्रा महाबलाः।
अदितेश्च महाभागा वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः ॥ १.४५.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ರಾಮ, ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಾಬಲರಾಗಿದ್ದರು; ಅದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೂ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳೂ ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
1.45.16
ततस्तेषां नरव्याघ्र बुद्धिरासीन्महात्मनाम्।
अमरा विजराश्चैव कथं स्यामो निरामयाः ॥ १.४५.१६ ॥
ಆಗ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: ನಾವು ಅಮರರೂ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯರಹಿತರೂ, ರೋಗರಹಿತರೂ ಹೇಗಾಗಬಹುದು?
1.45.17
तेषां चिन्तयतां तत्र बुद्धिरासीद् विपश्चिताम्।
क्षीरोदमथनं कृत्वा रसं प्राप्स्याम तत्र वै ॥ १.४५.१७ ॥
ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.
1.45.18
ततो निश्चित्य मथनं योक्त्रं कृत्वा च वासुकिम्।
मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुरमितौजसः ॥ १.४५.१८ ॥
ಆಮೇಲೆ ಮಥನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗವಾಗಿ, ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಡೆಗೋಲಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಗಳು ಮಥಿಸಿದರು.
1.45.19
अथ वर्षसहस्रेण योक्त्रसर्पशिरांसि च।
वमन्तोऽतिविषं तत्र ददंशुर्दशनैः शिलाः ॥ १.४५.१९ ॥
ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಹಗ್ಗವಾಗಿದ್ದ ಸರ್ಪಗಳ ತಲೆಗಳು ಅತಿ ತೀವ್ರ ವಿಷವನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಿದವು.
1.45.20
उत्पपाताग्निसंकाशं हालाहलमहाविषम्।
तेन दग्धं जगत् सर्वं सदेवासुरमानुषम् ॥ १.४५.२० ॥
ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾ ಹಾಲಾಹಲ ವಿಷ ಮೇಲೆದ್ದಿತು; ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರು ಸಹಿತ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು.
1.45.21
अथ देवा महादेवं शङ्करं शरणार्थिनः।
जग्मुः पशुपतिं रुद्रं त्राहि त्राहीति तुष्टुवुः ॥ १.४५.२१ ॥
ಆಗ ಶರಣು ಬಯಸಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮಹಾದೇವ ಶಂಕರನ ಬಳಿಗೆ, ಪಶುಪತಿ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ 'ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
1.45.22
एवमुक्तस्ततो देवैर्देवदेवेश्वरः प्रभुः।
प्रादुरासीत् ततोऽत्रैव शङ्खचक्रधरो हरिः ॥ १.४५.२२ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ದೇವದೇವರ ಈಶ್ವರನಾದ ಪ್ರಭು, ಶಂಖ-ಚಕ್ರಧಾರಿ ಹರಿ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
1.45.23
उवाचैनं स्मितं कृत्वा रुद्रं शूलधरं हरिः।
दैवतैर्मथ्यमाने तु यत्पूर्वं समुपस्थितम् ॥ १.४५.२३ ॥
ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ಹರಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳು ಮಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೊದಲು ಉದ್ಭವಿಸಿದುದು.'
1.45.24
तत् त्वदीयं सुरश्रेष्ठ सुराणामग्रतो हि यत्।
अग्रपूजामिह स्थित्वा गृहाणेदं विषं प्रभो ॥ १.४५.२४ ॥
'ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ನಿಮಗೇ ಅಗ್ರಪೂಜೆ ಸಲ್ಲುವುದು; ಆ ವಿಷ ನಿಮ್ಮದೇ. ಪ್ರಭುವೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಈ ವಿಷವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.'
1.45.25
इत्युक्त्वा च सुरश्रेष्ठस्तत्रैवान्तरधीयत।
देवतानां भयं दृष्ट्वा श्रुत्वा वाक्यं तु शार्ङ्गिणः ॥ १.४५.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ದೇವತೆಗಳ ಭಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ್ತು ಶಾರ್ಙ್ಗಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ.
1.45.26
हालाहलं विषं घोरं संजग्राहामृतोपमम्।
देवान् विसृज्य देवेशो जगाम भगवान् हरः ॥ १.४५.२६ ॥
ಭಯಂಕರ ಹಾಲಾಹಲ ವಿಷವನ್ನು ಅಮೃತದಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ದೇವೇಶ್ವರ ಭಗವಾನ್ ಹರನು ಹೊರಟನು.
1.45.27
ततो देवासुराः सर्वे ममन्थू रघुनन्दन।
प्रविवेशाथ पातालं मन्थानः पर्वतोत्तमः ॥ १.४५.२७ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಮಥನ ಮಾಡಿದರು, ಓ ರಘುನಂದನ. ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತ ಮಂದರವು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
1.45.28
ततो देवाः सगन्धर्वास्तुष्टुवुर्मधुसूदनम्।
त्वं गतिः सर्वभूतानां विशेषेण दिवौकसाम् ॥ १.४५.२८ ॥
ಆಗ ಗಂಧರ್ವರ ಸಹಿತ ದೇವತೆಗಳು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ನೀನೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಗತಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಿವಿಯ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ.
1.45.30
पालयास्मान् महाबाहो गिरिमुद्धर्तुमर्हसि।
पर्वतं पृष्ठतः कृत्वा शिष्ये तत्रोदधौ हरिः।
पर्वताग्रं तु लोकात्मा हस्तेनाक्रम्य केशवः ॥ १.४५.३० ॥
"ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು; ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ." ಆಗ ಹರಿಯು ಪರ್ವತವನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದನು. ಲೋಕಾತ್ಮನಾದ ಕೇಶವನು ಕೈಯಿಂದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಒತ್ತಿದನು.
1.45.31
देवानां मध्यतः स्थित्वा ममन्थ पुरुषोत्तमः।
अथ वर्षसहस्रेण आयुर्वेदमयः पुमान् ॥ १.४५.३१ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಮಥನ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆಯುರ್ವೇದಮಯನಾದ ಪುರುಷನು ಉದಯಿಸಿದನು.
1.45.32
उदतिष्ठत् सुधर्मात्मा सदण्डः सकमण्डलुः।
पूर्वं धन्वन्तरिर्नाम अप्सराश्च सुवर्चसः ॥ १.४५.३२ ॥
ಸುಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಧನ್ವಂತರಿ ದಂಡ ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲುವಿನೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ಉದಯಿಸಿದನು; ಹೊಳೆಯುವ ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ಉದಯಿಸಿದರು.
1.45.33
अप्सु निर्मथनादेव रसात् तस्माद् वरस्त्रियः।
उत्पेतुर्मनुजश्रेष्ठ तस्मादप्सरसोऽभवन् ॥ १.४५.३३ ॥
ಓ ಮನುಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನೀರನ್ನು ಕಡೆದದ್ದರಿಂದಲೇ, ಅದರ ರಸದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಉದ್ಭವಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅಪ್ಸರೆಯರಾದರು.
1.45.34
षष्टिः कोट्योऽभवंस्तासामप्सराणां सुवर्चसाम्।
असंख्येयास्तु काकुत्स्थ यास्तासां परिचारिकाः ॥ १.४५.३४ ॥
ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ; ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ! ಅವರ ಸೇವಕಿಯರು ಎಣಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದವರು.
1.45.35
न ताः स्म प्रतिगृह्णन्ति सर्वे ते देवदानवाः।
अप्रतिग्रहणादेव ता वै साधारणाः स्मृताः ॥ १.४५.३५ ॥
ದೇವತೆಗಳೂ ದಾನವರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವರು ಸರ್ವ ಸಾಧಾರಣರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
1.45.36
वरुणस्य ततः कन्या वारुणी रघुनन्दन।
उत्पपात महाभागा मार्गमाणा परिग्रहम् ॥ १.४५.३६ ॥
ಓ ರಘುನಂದನ! ಆಗ ವರುಣನ ಮಗಳು ವಾರುಣಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ತನ್ನ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಮೇಲೆದ್ದಳು.
1.45.37
दितेः पुत्रा न तां राम जगृहुर्वरुणात्मजाम्।
अदितेस्तु सुता वीर जगृहुस्तामनिन्दिताम् ॥ १.४५.३७ ॥
ಓ ರಾಮ! ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ವರುಣನ ಆ ಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಓ ವೀರ! ಅದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಆ ನಿರ್ದೋಷಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
1.45.38
असुरास्तेन दैतेयाः सुरास्तेनादितेः सुताः।
हृष्टाः प्रमुदिताश्चासन् वारुणीग्रहणात् सुराः ॥ १.४५.३८ ॥
ಆ (ವಾರುಣಿ)ಯಿಂದ ದೈತ್ಯರು ಅಸುರರಾದರು; ಅದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ವಾರುಣಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷಿತರೂ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಿತರೂ ಆದರು.
1.45.39
उच्चैःश्रवा हयश्रेष्ठो मणिरत्नं च कौस्तुभम्।
उदतिष्ठन्नरश्रेष्ठ तथैवामृतमुत्तमम् ॥ १.४५.३९ ॥
ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್ಸೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಶ್ವ, ಮಣಿರತ್ನ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭ ಉದಯಿಸಿದವು; ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತಮ ಅಮೃತವೂ ಉದಯಿಸಿತು.
1.45.40
अथ तस्य कृते राम महानासीत् कुलक्षयः।
अदितेस्तु ततः पुत्रा दितिपुत्रानयोधयन् ॥ १.४५.४० ॥
ಆನಂತರ, ಓ ರಾಮ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾ ಕುಲನಾಶ ಉಂಟಾಯಿತು; ಆಗ ಅದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
1.45.41
एकतामगमन् सर्वे असुरा राक्षसैः सह।
युद्धमासीन्महाघोरं वीर त्रैलोक्यमोहनम् ॥ १.४५.४१ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರೂ ರಾಕ್ಷಸರೊಡನೆ ಒಂದಾದರು; ಓ ವೀರನೇ, ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
1.45.42
यदा क्षयं गतं सर्वं तदा विष्णुर्महाबलः।
अमृतं सोऽहरत् तूर्णं मायामास्थाय मोहिनीम् ॥ १.४५.४२ ॥
ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮಹಾಬಲನಾದ ವಿಷ್ಣು ಮೋಹಿನೀ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
1.45.43
ये गताभिमुखं विष्णुमक्षरं पुरुषोत्तमम्।
सम्पिष्टास्ते तदा युद्धे विष्णुना प्रभविष्णुना ॥ १.४५.४३ ॥
ಅಕ್ಷರನಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎದುರಿಗೆ ಹೋದವರು, ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಪುಡಿಯಾದರು.
1.45.44
अदितेरात्मजा वीरा दितेः पुत्रान् निजघ्निरे।
अस्मिन् घोरे महायुद्धे दैतेयादित्ययोर्भृशम् ॥ १.४५.४४ ॥
ಅದಿತಿಯ ವೀರ ಪುತ್ರರು ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಈ ಭೀಕರ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯರ ನಡುವೆ ತೀವ್ರ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯಿತು.
1.45.45
निहत्य दितिपुत्रांस्तु राज्यं प्राप्य पुरंदरः।
शशास मुदितो लोकान् सर्षिसङ्घान् सचारणान् ॥ १.४५.४५ ॥
ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಪುರಂದರನು (ಇಂದ್ರ) ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಋಷಿಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಚಾರಣರೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳಿದನು.